Xayol iskanjasida
Birin quvsam, birin avrasam,
Paydo bölar yana boşqasi.
Qay birida içgayman qasam,
Biri taniş – otning qaşqasi.
Bulut kabi tözğiydi ruhim,
Ham ayrilib qolganman huşdan.
Ozod sözlar diydori uçun,
Qaytgaydirman boği behiştdan.
Toğ boşida qorday erirman,
Sayr etarman nazmiy yelkanda.
Qoq tunlari boşim örnida
Xayol ösib çiqar yelkamdan.
* * *
Xayol közgusiga darz ketar bir dam,
Yaqinlaşib kelar har neki yiroq.
Bir-biriga işqab çaqmoqtoşini
Yuragimni yoqar momoqaldiroq.
Bulutlar laşkarin quvmoqlik uçun,
Bahor qamçi bosar uçqur otiga.
Netay, quloq tutgim keladi mening
Yiğloqi yomğirlar munojotiga.
* * *
Tandirida non yopyaptimi,
Sigirini soğyaptimi yo.
Parvo qilmas qönğiroqlarga
Taşvişlarga kömilgan ayol.
Xayolida yaqinlar yodi,
Yopgan nonin taftidek qaynoq.
Sutdek halol bilib dunyoni,
Dasturxonga tortadi qaymoq.
Kuzatarkan taraddud bilan,
Farzandlarin sevgan işiga.
Manfaatin öylaş özining
Yetti uxlab kirmas tuşiga.
Anglar mehr körsatsa dildan,
Yuraklardan ğam arişini.
U biladi şu mehr bilan
Odamzodni qutqarişini.
* * *
Barglarni uçirgan şamollar telba,
Boğlarni kuydirar olov nafasi.
Oltin sirğasini öğirlatgan kuz
Ö, sen xazonlarning muqaddas fasli.
Yomğirlar suhbatin tinglar sukunat,
Daraxtlar çökkalab öylaydi betin.
Bunçalar öjarsan, Osmon, yaxşiyam –
Yurak injiqligin kötaradi tun.
Tonggaça fursat bor öylamoqlikka,
Biror ilinj bordir balki tuşlarda.
Tağin xayollarim tuşarlar yölga,
Tongda parvozga şay turgan quşlarday.
* * *
Uzunoyoq yöllar pisandmas devdim,
Qani, şu yöllarda sargardon bölsam.
Ota, dalangiz ham odam könglini
Odamdan ortiqroq olarkan, bilsam.
Bunda borliqning-da uyqusi uyğoq,
Bir-birini körmas bedor kipriklar.
Köz közga tuşganda har uyğonguvçi
Mehr köngillarni boğlar köpriklar.
Halol luqma bilan qotgan har gavda,
Kesaklarni sizlab silagan qöllar.
Ingiçka egatlar bor böyigaça
Çizilgan çiziqdan çiqmagan yöllar.
Dardin bölişganda taʼnasi yöq heç,
Buğdoyi ustiga yopar tönini.
Bunça oqibatli bölmasa bular,
Mehr bilan tuproq oğa-inimi?!
Oy bilan yölma-yöl kelib dalaga,
Öngida şirin tuş körganin aytar.
Qoronğulik mutloq hokim pallada,
Ortga qaray-qaray iziga qaytar.
Uzunoyoq yöllar pisandmas devdim,
Qani, şu yöllarda sargardon bölsam.
Ota, dalangiz ham odam könglini
Odamdan ortiqroq olarkan, bilsam.
Nilufar UMAROVA
1972-yili tuğilgan.
Qarşi davlat universitetining özbek filologiyasi fakultetini tamomlagan. “Köngil rozlari”, “Duogöy yomğir”, “Xayol közlari” kabi kitoblari naşr etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida