6 daqiqada öqiladi

431 marta körilgan

Bir uluğ martaba tilayman sizga…

Abdulla Oripov

VORISLIK

Har qanday ğaflatning intihosi bor,

Tong otib, bedorlik boşlangay yana.

Oxiri, ğam bosgan joyda ham takror,

Şodlik qayta boşdan qilgay tantana.

 

Közga yoş berilgan, barmoqqa uzuk,

Toy bosib kelgaydir otning izini.

Silsila bardavom bölmoği tuzuk,

Har kim zuryodida körgay özini.

 

Azaliy bu zanjir kelar uzilmay,

Bor bölsa, bandasi yöqota olmas.

Polapon ulğayib, uçmoqlikka şay,

Zargar dastgohi ham egasiz qolmas.

 

Kimdir ezgulik deb tinmaydi, biroq

Kimdir xanjar bilan yölini poylar.

Hayotning mana bu yöriğiga boq:

Yovuz ham yovuzni himoyat aylar.

 

Bunday vorislik ham nahotki mangu,

Boisin bilolmay, boqurmiz noçor.

Bu dunyo nafis bir çinni ekan-u,

Köksida darz ketgan çiziqlari bor.

 

  2010-yil 14 aprel

MASAL

Devorlardan oşib,

Tuşmay öraga,

Böri kirib oldi

Bir kun qöraga.

 

Qörada yetimça

Qözi bor edi.

Ona mehriga u

Çindan zor edi.

 

Börining qorasi

Köringani çoq,

“Onam”, deb yugurdi

Unga qöziçoq.

 

Masalning davomin

Özing öyla, bas,

Sen qözi emassan,

Yetim ham emas.

 

 2010-yil 21 aprel

IRIM

Şunday bir odat bor insonlarga xos,

Mavqei bölmasin, mayli, qanaqa,

Turfa balolardan etgay deb xalos,

Elga tarqatadi xayru sadaqa.

 

Seni yomon tuşlar qiynar gohi payt,

Buzgay oromingni öqtin va öqtin.

Deydilar: – Tuşingni oqar suvga ayt,

Zahrin olib ketar mavj urgan tölqin.

 

Kimningdir omadi yurişmaydi heç,

Tunu kun izlaydi çorayu imkon.

Balki ötganlarning ruhlari notinç,

Bitta xöroz söyib, çiqargaydir qon.

 

Agar işonsaydim, irimin qilib,

Men ham saqlamasdim dilimda rozni.

Umrim ötar edi suvga termilib,

Söyib yuborardim qança xörozni.

 

   2010-yil 22 aprel

 

FIL

Şafqat körgizdilar qari bir filga,

Uni zanjiridan qildilar ozod.

Ketdi u örmonga – sönggi manzilga,

Xartumini silkib, aylab xayrbod.

 

Qirq yil yoğoç taşib topdimi qadr,

Har neçuk yaşadi xöragin oqlab.

Fil-ku ozod böldi, lekin negadir

Odamlar zanjirni qöydilar saqlab.

 

    2010-yil 27 aprel

POYEZD

Sayohatdan topdim ruhimga dalda,

Axir xonanişin kunlardan bezdim.

Men seni betoqat kutdim vokzalda,

Nega keçikasan, mening poyezdim.

 

Olis manzillarda sirli bir diydor,

Sirli çamanlarning iforin sezdim.

Körgim kelayotir ularni takror,

Nega keçikasan, mening poyezdim.

 

Bedor ötkazganman qança tunlarni,

Hijronlar dastidan yurakni ezdim.

Soğindim farahbaxş, oydin kunlarni,

Nega keçikasan, mening poyezdim.

 

Qaydadir halovat, nurli visol bor,

Men uni topay deb bir umr kezdim.

Qölimda safarning çiptasi tayyor,

Nega keçikasan, mening poyezdim.

 

   2010-yil 7-may

 

IQROR

Har qanday savolning javobi-ku bor,

Qolgani vijdonga mayli havola.

Garçi bölmasa ham aybiga iqror,

Közin olib qoçar gunohkor bola.

 

Aslida insonga mardlik xos erur,

Haqqa u doimo köksin oçgaydir.

Lekin Alloh nomin eşitsa bir qur

Bandasi közini olib qoçgaydir.

 

  2010-yil 27-may

 

HASAD

Ijod bilan bandsan keçayu kunduz,

Umr şamol kabi yelaveradi.

Balki payqamassan, ortingdan şu kez

Hasad ham izma-iz kelaveradi.

 

Turmuş ğalvalari, turfa ğaraz, kin

Holdan toydiradi fil bölsang hatto.

Qölingdan qalaming tuşadi bir kun,

Hasad öz yölidan qaytmaydi ammo.

 

U hayot sahnida izğiydi abad,

Oç qolgan şoqoldek taʼqib etadi.

Seni bir amallab yiqitgaç hasad

Yangi öljasini izlab ketadi.

 

  2010-yil 9 iyun

 

ISKANDAR VA ŞOIR

– Iskandar, – deyişsa tuproqdan şu on

Yuz mingta Iskandar kötaribdi boş.

Aslida bittasin tanigan jahon,

Qolgani şunçaki nomdoş, ismdoş.

 

Yöqlama ötkazsang agar jörttaga,

Ahli shuaroning kasbiga doir,

Mingtasi çiqardi “Men” – deb örtaga,

Aslida ularning bittasi şoir.

 

   2010-yil 10 iyun

 

YANTOQ VA TUYA

Yantoqning tomiri uzoqqa ketar,

Bardoşda tengsizdir yantoqxör tuya.

Unisin odamlar tikan deb atar,

Bunisin kamsitar tuyasan, deya.

 

Ularning qismati ajabdir, ajab,

Faqirlik evazi – ozod nafasdir.

Gul bölsang qaygadir qöyarlar qadab,

Magar ohu bölsang – joying qafasdir.

 

   2010-yil 10 iyun

 

TÖRTLIK

Menga yolğizsan, deb çimirmagil qoş,

Turfa savdolarga oşnodir bu boş.

Barça mağlubiyat mening döstimdir,

Barça yöqotişlar menga qarindoş.

 

    2010-yil 17 iyun

 

ESKI MUXLISLAR

Şoirning tört satr şeʼrini aytib,

Bağrini çindan ham tiğlagan avlod.

Oz emas, beş yuz yil nariga qaytib,

Maqomga qöşilib yiğlagan avlod.

 

Köhna Varaxşayu Afrosiyobning

Toşini yostiğin ostiga qöygan.

Bir kun oç qolsa ham, lekin kitobning

Maʼnosin simirib, mağziga töygan.

 

Siz, eski muxlislar, bormisiz omon,

Siz öşa tarixning oh-zoridasiz.

Biringiz Çorsuda oçgansiz dökon,

Biringiz “Otçopar” bozoridasiz.

 

Yangi zamonlarni olqişlab sizlar,

Ötgan yillarni ham esga olgaysiz.

Turfa xonişlarni tinglagan kezlar,

Yunus Rajabiyni qömsab qolgaysiz.

 

Har bitta davronning öz aravasi,

Öz dardi, armoni, aşulasi bor.

Mitti nabiraning orzu havasi

Sizning qoliplarga tuşmoği duşvor.

 

Lekin işonaman beşak, muqarrar

Yaşarsiz nasllar aqlu huşida.

Ular “Munojat”ni kuylaşsa agar,

Hazrat Navoiyni körgay tuşida.

 

                          2010-yil 23 iyun

 

DAXLDORLIK

Kuya öz uyimdan çiqqan,

Mita ham,

Şukr, suvarak ham begona emas.

Nega gina qilay birovdan, ukam,

Özimniki hatto daryodagi xas.

 

Olis yulduzlarni ayblamang aslo,

Ular belgilamas taqdirimizni.

Goho kimlargadir baxt etsak ato,

Baxtsiz ham qilgaymiz bir-birimizni.

 

  2010-yil 10-avgust

  

MARTABA

Bir uluğ martaba tilayman Sizga,

Uning mohiyati Haqqa tegişli.

Desinlar, falonçi tegişli bizga,

Vatanga tegişli, xalqqa tegişli.

  

2010-yil 18-avgust

  

 

XALQIM

Men uçun or eding, or bölgin, xalqim,

Mudom ezgulikka yor bölgin, xalqim.

Özbeksan, özbekday qaddingni kergil,

Norlar orasida nor bölgin, xalqim.

  

  2010-yil 25-avgust

 

MEHMON

Bu odam kim deya boqmangiz menga,

Şul erur suvratim, şuldir siyratim.

Oddiy mehmon bölib keldim zaminga,

Mehmonday ketarman bitsa muddatim.

Tiriklik şavqidan gohida mastman,

Borliq men uçun ham azizdir beşak.

Lekin heç narsani olib ketmasman,

Ketarman bariga silkkança etak.

 

Könglingiz töq bölsin, sizga beminnat

Qoldirgum limmo-lim hayot jomini.

Men olib ketgayman dunyodan faqat

Alloh degan bir söz – Alloh nomini.

 

   2010-yil 12-avgust

 

BERUNIYGA MAKTUB

Termizlik buyuk alloma Ahmad

Usturlobiyning Abu Rayhon Beruniyga

yozgan maktubi maʼlum böldi.

 

Ming yillar muqaddam Xorazm tomon

Ahmad Usturlobiy yubormişdir xat.

Yoş olim Beruniy topsa gar imkon

Kelib ketsin, demiş, Termizga albat.

 

Demiş:  “Fazolarni örganmoq uçun

Usturlob yasadik, yaratdik dastur.

Şoyad, zehnimizdan saçragan uçqun

Sizdek iqtidorga bölolsa manzur”.

 

Ajabo, oradan asrlar ötib,

Men körib turibman xatni zohirda.

Keça Töytepadan yöllangan maktub

Bugun öqilganday Şayxontohurda.

 

Çindan ham öçmagay taralgan bir bong,

Sönmas buyuklarning ötli kalomi.

Dafʼatan hayajon uyğotsa ne tong

Hatto maktublarda bitilgan nomi.

 

Siz dersiz, şunçalar noyobmi bu hol,

Har kim ham yöqlagay döstni – mahbubni.

Bir kunda har qanday odam ehtimol

Yozişi mumkindir mingta maktubni.

 

Lekin öz maqomin buzmagan hayot,

Uning ölçovlari qatʼiy, mustahkam.

Har kuni tuğilmas Beruniydek zot,

Har doim uçramas Usturlobiy ham.

 

 2010-yil 10 sentyabr

 

MANZARA

Ikki tobut çiqdi bitta köçadan,

Qazoga xos edi ğamgin manzara.

Kimlardir qarasa göşa-göşadan,

Kimningdir qalbida silqidi yara.

 

Azaldan barçaga taniş uşbu hol,

Davom etib kelar Odam Atodan.

Marhumning hurmati boşlanar darhol,

Garçand xoli emas heç kim xatodan.

 

Lopillab ketardi ikki tobut ham,

Lekin bir holatdan junjikdi etim:

Birining ortida tumonat odam,

Birining ketida tört nafar yetim.

 

Holbuki, bir xildir ayriliq, firoq,

Umr ham ötkinçi, oqqan soy edi.

Odamlar ularni farqlaşdi biroq,

Biri yöqsil edi, biri boy edi.

 

 2010-yil 19 sentyabr

 

ODDIY ODAM

Iltimoslar tuşar tez-tez menga ham,

Biri öqiş deydi, iş deydi biri.

Ularning köplari sodda çinakam,

Soddalikdan bölak yöq heç bir siri.

 

Men-ku ular bilan piyoda, yayov

Ketişga tayyorman Hirotga qadar.

Lekin qölimda bor na qudrat, na dov,

Oddiy odamdirman, bilsangiz agar.

 

Aslo ajablanmang kimligim körib,

Kuçim yetar balki şeʼriy nidoga.

Men faqat siz bilan yonma-yon turib,

Iltijo qilişim mumkin Xudoga.

 

  2010-yil 11 oktyabr

Abdulla ORIPOV,

Özbekiston Qahramoni,

Xalq şoiri

“Yoşlik” jurnali 2010/12

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Oldingi
Keyingi

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (375)