3 daqiqada öqiladi

186 marta körilgan

Toğlarga ketamiz,toğlarga

Yöldoş Eşbek

DALA

böylab boraman toqqa,

oyoğim suğurib toza loylardan,

bir navo keladi mungli, qaltirab,

bir xabar keltirar gözal joylardan.

 

bir quşça sayraydi butoqqa qönib,

tumşuği çöğ kabi, tegrasi nurdir,

atrof qotib qolgan, göyoki tönib,

quşça kuylayotgan damida hurdir!

 

yomğir tinib qolgan, yomğirdan sönggi

musaffo olamga yaraşadi kuy,

olam anglay olmas tuşimi, önggi,

yo bu kuy dunyoga yap-yangi bir uy!

 

ŞER

goho ovulga kelardi yaqin,

tan-jonida şiddat, közida çaqin,

zarar keltirmasdi aslo insonga,

ketardi aylanib toğlar tomonga.

 

oyga qarab çöqqilarda çopinardi,

öynar edi, quvnar edi, talpinardi,

bir nomard öq nuqta qöydi hayotiga,

ökirsa tölardi olam dodiga.

 

Ulgurmadi…

toşdan toşga urilib –

eti qoldi, qarolmadi burilib,

kim edi u? Şer beçora tökildi.

Ammo toğlar naʼra tortdi, ökirdi.

 

Otam sözlab, derdi: yaşir kuçingni,

Olar bölsang, işdan olgin öçingni.

Nomard dunyo kuçlini qon qusdirar,

nomardlarni quçoğida östirar!..

MOMO

Urçuq aylanadi, lipillaydi şam,

öqtin-öqtin hurib qöyar yolğiz it.

Almaşinib turar quvonç bilan ğam,

köz oldiga kelar beşik va tobut.

 

Har qalay yolğizlik, har qalay sahro,

yomğir ezib yoğar, tun, devorlar nam,

neni olib kelar umid bir daryo,

urçuq aylanadi, lipillaydi şam.

 

ÇAVANDOZ

Bu tulporni endi nima qilaman,

quturib aylanar yakkamixni u,

qantaraman, jilovidan ilaman,

ahvolimni bilmaydi-ku.

 

Falakning ustida sezdim özimni,

quloqlari aro ötganda şamol,

iftixor baxş etdi, yoşlab közimni,

endi bari ötdi, barçasi xayol –

 

çöqqilar silkinib kuçli sasiga,

kişnasa toğlardan köçardi toşlar,

haq söz aytolmadim el oğasiga,

endi u közimni boşqaça yoşlar –

 

avvallar yulduzday terib yurardim,

uçib yölatmasdim yonboşlarimga –

tödani yorarkan, berib yubordim

uloqni oğaning qondoşlariga,

 

yaşirdim tanamning titroqligini,

nahotki, sezmadi qörqoqligimni –

hali ham mehr-la iskalaydi ot,

meni mehribonlik öldirmas, nahot?!

BALIQ

Teskari dunyoning öyiniga boq,

bepoyon janggohda suzar edim toq,

qança yirtqiçlardan qoldimu omon,

öz qavmim böğzida bölyapman halok!

 

TOĞLARGA

Goho xuruj qilganida ğam,

yurak tölib ketsa ohlarga,

döstlar bilan bölişib hamdam,

toğlarga ketamiz, toğlarga.

 

Sevgi degan sözdan yondi qalb,

sayr etamiz baxtli çoğlarga,

jamʼi dardni qilmoq bölib daʼf,

toğlarga ketamiz, toğlarga.

 

Döst sözidan kuyib ketdi uy,

ötib mungli, mungli boğlarga,

peşonada qotib qolgan kuy –

toğlarga ketamiz, toğlarga

 

Töyib rosa hamtovoqlardan,

qöl tortamiz badqovoqlardan,

toşlari ham köp yumşoqlarga –

toğlarga ketamiz, toğlarga!

 

Yoş bölsak ham, qari bölsak ham ,

biz ketamiz xuş bahorlarga!

dölanalar çopib yurganda,

toğlarga ketamiz, toğlarga!

 

DARAXTLARNING

köz yoşi –

barg tökilar duvillab,

hazin keçning quyoşi,

boğlar qoldi huvillab.

 

Sergaklik bor falakday,

ayni zamon köp maʼyus,

iştonçan bir bolakay

otasini kutar… Kuz.

 

QUŞÇAM

Bilolmayman nedir bu hayot,

bormanmi bu yerda men özim,

qaytarib qöyar goh bir hayo,

yumilgisi kelar goh közim.

 

Yaşaymiz bir osmon ostida,

har qaçon gözaldir bu osmon,

yodimdasan. Garçi xotira

gözal ermasa-da bepoyon.

 

Unutmasman, seni ey quşçam,

yodim osmonida nuqtasan –

uçmassan, eh qança köp uçsang,

sen töxtab qolmassan, töxtasang.

 

OSMONDA

oylar tölar,

soylar şarqirar yerda,

gul yonida bulbullar,

sen qaydasan, bokiram.

 

Har yonda kezar bahor,

gulga tölmiş har tomon,

ğamsiz joy qay yerda bor,

ğamga töla yer-osmon.

 

Osmon bölmagin, mayli tuş,

yer bölmay men ham doim,

visol böyi esar xuş,

ufqdan xuşböy, mayin!

 

ÖÇOQDA

kul

yonib ötgan yoşlik

yonib ketgan

sovuq

kulni paypaslagan kabi

titkilar xotirani

oh tortib yuborar oğriqdan

keskin tortar qölni

kulning ostidan.

 

TUŞLARIMGA

tez-tez kirmoqda otam,

u ketgan yoşlarga kirib qolibman,

biroq quvonç öşa, öşa-öşa ğam,

men qaysi döstimdan xabar olibman?

 

Tuşlarimga tez-tez kirmoqda otam,

meni ibodatdan etganday ogoh,

biroq savob maʼlum, menda rağbat kam,

tiyilsam-da, qaydan kelmoqda gunoh?!

 

Tez-tez tuşlarimga otam kirmoqda,

goho tabassum qilar, goh döq urmoqda,

“öğlingning tuşiga kirar vaqt keldi,

endi yaxşi işga ulgurgin”, derdi.

 

ŞOM

qanday gözal

gul kabi

binafşa kapalak

qönib turar derazamga

derazamdan boşqa yoqqa

boqmayman

chiroqni yoqmayman!

Yöldoş EŞBEK

“Yoşlik” jurnali 2010/11

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (375)