Kalsiy. Hikoya
Uydan kasalxonaga kelayotganimda otam meni opiçlab kötaradi. Uning yuzi körinmaydi. Faqat hansirab nafas olişi eşitiladi. Yukxaltamni orqalab ortimizdan kelayotgan onam yiğlab yubormaslik uçun zöraki iljayadi, öziça…
Uydan kasalxonaga kelayotganimda otam meni opiçlab kötaradi. Uning yuzi körinmaydi. Faqat hansirab nafas olişi eşitiladi. Yukxaltamni orqalab ortimizdan kelayotgan onam yiğlab yubormaslik uçun zöraki iljayadi, öziça…
Quyoş tikkaga kelib, yozning jaziramasi borliqni öz zabtiga olgan. Çorrahada maşina gavjum. Orqa örindiqda ötirgan Davlatbek haydovçiga zaharxanda qilib baqirdi: – Fozil, namunça lallayasan? Körmayapsanmi, şoşyapman!
SOTUVÇI QIZ,
qölingda kitob,
Öqiyapsan Şavkat Rahmonni.
“Jasorat!” deb qilyapsan xitob,