Yurganmisan…
Yurganmisan, ayt, suv yoqalab,
Oyning oydin yoğdularida?
Egatlarning boşini tarab,
Yotganmisan maysa bağrida?
Bilarmisan yulduzlar – tanga?
Tingladingmi yaproq tovuşin.
Botganida tuproqqa, çangga,
Kiyganmisan qoqib kovuşing?
Içganmisan namxuş havodan,
Dimoğingni töldirib, töyib?
Titrab-titrab yengil sabodan,
Ketganmisan dunyoni suyib?
Ketmon çertib kuylaganmisan?
Yopganmisan ustingga beda?
Şirin-şirin öylaganmisan,
U haqida, öşa haqida?..
* * *
Betxovendan olar andaza
Supurgining siniq ohangi.
Yuragimdek oçiq deraza,
Darpardada şamollar jangi.
Oqaverar ariq jimirlab,
Tolnovdalar mastdir kuyiga.
Derazaga bosişadi lab
Tuvakgullar yetib böyiga.
Şeʼr yozaman keçalar jöşib,
Közlarimda keçadi tunlar.
Derazadan taralar qöşiq –
“Sumbula”yu “Beqasam tönlar”.
Derazada mangulik çiroy,
Derazaga urilar quşlar.
Derazadan möralagan Oy –
Uy supurar soçini uşlab…
Lift
Çaqirsang darrov keladi,
Bağriga oladi seni ham,
Döstlaringni ham.
Xohla, bağrini öy,
Xohla, tepkila,
Bajaraveradi xizmatingni beminnat,
Qişloq bolasiday sodda,
Qişloq bolasiday bağrikeng,
Şaharga qamalib qolgan beçora…
Söz ekan
Yozdim bayot – söz ekan,
Jami hayot – söz ekan.
Gözal pari – söz ekan,
Bildim bari – söz ekan.
Yelvizak-ay bir mayin,
Yelpib ötar yuzimni.
Yumganimça közimni,
Senga şeʼrlar aytayin.
Muhabbatga kim doir,
Yulduz kökda çegadir.
Işqdan kuyganki – şoir
Maqomiga egadir.
Yonib turay, kul bölmay,
Bandasiga qul bölmay.
Har lahzasan, har onsan,
Tangrim, özing sultonsan!
Quloq solgil nolamga,
Sözlar qöşgil jolamga,
Sözlar bergil bolamga,
Sözlar bersin olamga…
Talpinaman…
Talpinaman,
Adoğing yöq –
Kökka tutaşgan.
Bu dunyoda tengsizim,
O, közlari dengizim –
Sohilda qoldim yolğiz qamişday…
Şamollar uvillar.
Işq ulğaygan sari
Borayapti içim huvillab…
Boğ içida…
Boğ içida,
Daraxt tagida
Unutilgan qandaydir kitob.
Oçiq yotar,
Yotar behuda.
Harflarini emadi oftob,
Varaqlarin varaqlar şamol,
Öz-özini öqiydi kitob…
Tong. Aravada…
Tong.
Aravada quyoşni sudrab
kelyapti ötin ortgan çol.
Qorning ohanglarini
kuylar qadami.
Quyoş çolning yelkasiga
mingaşdi.
Böm-böş halinçak…
Böm-böş halinçak
yonğoq daraxtining böyniga osilib
tuşgisi kelmaydi yerga.
Sollanadi şamol qöllarida
Böm-böş halinçak.
Yaqinlaştirar közlarimga seni.
Böm-böş halinçak.
Bizni olib ketolmadi osmonlarga.
Jin çalgan yonğoq daraxti qiqirlayapti
baxtdan entikib…
Talant Bek
1985-yili tuğilgan.
“Feruza osmon”, “Ilohiy qöşiq”, “Mangu afsona” şeʼriy töplamlari naşr etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida