493 marta körilgan

Men quyoşga boyçeçaklar tutgan edim

Mahliyoxon Umrzoqova

Bolaligim

Bolaligim uzoqlarda qolib ketdi,
Hayot meni olislarga olib ketdi,
Ayriliqning zil yukiga çidayolmay
Majnuntolning yelkalari tolib ketdi.

Dimoğimda lolalarning böyi qolgan,
Quloğimda kapalakning kuyi qolgan.
Men quyoşga boyçeçaklar tutgan edim,
Barmoğimning uç-uçlari kuyib qolgan.

Anhorlarning loylariga botgim kelar,
Onajonim halvolarin totgim kelar.
Beğuborlik buloğidan suv simirib,
Takror öşa damlarimga qaytgim kelar.

Bolaligim uzoqlarda qolib ketdi…

Ayriliq

Mendan xafa bölmang, azizim…
Men özimdan yaşadim yiroq.
Yuragimni aldadim bugun,
“Işondim” deb aldadi yurak.

Ayriliqdan muzlar qöllarim,
Hayot, mening közyoşlarim art.
Hali davom etar yöllarim,
Mensiz baxtli bölişingiz şart!

Mendan xafa bölmang, azizim…

Tun

Sukunat qoplagan bu tun har yonni,
Sokinlik mavjlanar oyning nurida.
Zulmatda junjikib yotgan osmonni
Yulduzlar isitmoq bölar qörida.

Şu mahzun keçada seni esladim,
Yuragimni tildi aççiq iztirob.
Közimdan yulduzdek tomdi hislarim,
Qaydasan, azizim?
Bersang-çi javob…

Zulmatni tilkalab borar tölin oy,
Jizillab oğriydi dilxun yuragim.
Heç kim borligimni bilmas, hoynahoy,
Nahotki, senga ham yöqdir keragim!

Balki, unutgansan ötli hislarni,
Balki, begonadir senga bu alam!
Aytgin, köryapsanmi huv yulduzlarni,
Tuyyapsanmi tunning ovozin sen ham?

Masofa

Yuragimga juda yaqinsiz,
Hayotimdan olissiz faqat.

            Usmon Azim

Jim turaman hayot qoşida,
Yuragimda yonar hayajon.
Sizni qaydan topdim?!
O, şu dam
Men özimni yöqotdim tamom.
Mağrurlikka mağrurman, ammo
Könglimga heç yetmaydi kuçim.
Çeksizlikka çorlaydi samo,
Yuragimni quçoqlab uçdim.
Közlarimda yongan çaqinsiz,
Söz aytişga yetmaydi toqat.
Yuragimga juda yaqinsiz,
Hayotimdan olissiz faqat…

Begim

Men sevişni bilmaganim rost,
Deyolmasdim yurakka “sevgin!”.
Yaşaş nima – örgangan, xolos,
Ön sakkizga tölgan bir kelin.

Qölim tutib, yetaklaganim,
Közim oçib körganim – baxtim.
Kirib borib ertaklariga,
Yaşayapman xotirjam va jim.

Muhabbatga aylanib bugun
Dilga naqşlar solyapman yana.
Gulğunçamiz ulğayib gulgun,
Tetapoya qilmoqda, mana.

Imlaşadi fasllar turfa,
Men ularga boqmadim lekin.
Bahorlarni qildingiz tuhfa,
Qalbingizda gulladim, Begim!

Bedorlik

Yomğir yurib çiqdi tomda tun böyi…
Matnazar Abdulhakim

Bugun könglim töldi sendan, yuragim,
Bugun har şartingga tayyorman, qara.
Sening közlaringga boqiş – tilagim,
Mening közlarimdek közlari qora…

Xayolim öğirlab ketding bu keça,
Kulasan… men bilan işing yöq köyi.
Aldadim… öyim band qilmading heçam,
“Yomğir yurib çiqdi, tomda tun böyi…”

Mahliyoxon UMRZOQOVA

1990-yili tuğilgan. 2015-yili Toşkent gidrometeorologiya kasb-hunar kollejini tamomlagan. Şeʼrlari markaziy naşrlarda, turli bayozlarda çop etilgan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.