Sözmunçoq
Bir hovuç söz topib hayot daryosidan,
Şu sözlardan munçoq tizgan devonaman.
Sözmunçoqni taqib qöyib köksingizga,
Könglingizdan joy söragan parvonaman.
Siz bir toğsiz, yuragida burgut yaşar,
Bu viqorlar oldida men toşçalikman.
Toş-ku ming yil turib berar yoningizda,
Kiprik qoqmang – közingizda yoşçalikman.
Közingizda yoşçalikman, oqib ketdim,
Oqib ketdim, labingizga sizib kirdim.
Zanjirlari bor ekan dil qulfingizning,
“Yo rabbim” deb, eşigini buzib kirdim.
Kirdim oxir, könglingizning köngligaça
Vaqt atalmiş tikanzorni bosib keldim.
Qadahimga muhabbatdan oğu solib,
Qalbingizda öliş uçun içib keldim.
Bir hovuç söz topib hayot daryosidan,
Şu sözlardan munçoq tizgan devonaman…
Yomğir
Derazangni oçsang-u, yomğir
Jöşib yoğsa, şarillab yoğsa…
Yonilğiday yurak qöringni
Gurillatib yondirsa, yoqsa!
Va jon quşi potirlab çunon,
Yormoq bölsa vujud – qafasni.
Şunda çopsang oçiq osmonga,
Olmoq uçun sönggi nafasni.
Va boşingdan soçilsa hayot,
Har tomçisi Allohga sano.
Yuz-közingni tutsang-u topsang,
Izlaganing ilohiy ma’no.
Qölingdagi ğijim soyabon,
Unutilgan muhabbat fasli.
Kulsa kulsin dilbegonalar,
Çin oşiqlik – telbalik asli!
Közlaringdan tökilsa armon,
Ğuborlaring suv bilan ketsa.
Yuvayotib ğussalaringni,
Pok tomçilar qalbingga yetsa.
Heç tinmasa bu şarros qöşiq,
Yuraversang holdan toygunça.
Sen-ku dardni kötarib yurgan,
Osmon nega yoş tökar bunça?!
Yolğizlikning xiyobonida
Qandoq yaxşi töyib yiğlasang.
Yiğlayversang va şör yoşlaring
Tomçilarga ipdek boğlasang.
Bola kabi bearmon qaytib,
Yostiqqa boş qöysang-u oxir,
Derazadan möralab sekin,
Alla ayta boşlasa yomğir…
* * *
Yurakka dard tölsa – yiğlamoq davo,
Na’ra tortmoq, asli, şerlarning işi.
Dunyo köz yoşingda oqsa ham mayli,
Ovozing boriça baqirmoq yaxşi.
Lekin… Uyalaman yiğloqilikdan
Va zaif körinmoq naqadar uyat!
Har bir tomirimda sarkaş nomus bor,
Har tomçi qonimda yaşar oriyat.
Faqat Xudo bilan tanho qolganda
Munojot közimdan kökkaça yetar.
Ey döst-u duşmanim, nariroq turing,
Qalbdagi gulxanim gurillab ketar!
Şunday. Ohimizni faqat U bilar,
Banda bandasiga körsatmas yoşin.
Endi tuşunyapman nega onalar
Ba’zan bemahalda piyoz töğraşin.
Darveşona
Ketsang, ketaversang közingni yumib,
Yer sening yering-u, osmoning bölsa.
Ketsang, ketaversang keçangni kömib,
Çiroği yoniq bir makoning bölsa.
Ketsang, ketaversang, senga çikora
Issiq-sovuği-yu oçlik-taşnalik.
Ketsang, ketaversang bölib dilpora,
Yoruğ yuragidan topmay röşnolik.
Ketsang, ketaversang, ğam içra beğam,
Göyo bor dunyoni unutgan quşsan.
Ketsang, ketaversang, ozod va xurram,
Qil köprik ustida raqsga tuşsang.
Ketsang, ketaversang, surnay ovozi
Öng-u tuşlaringni uyğotib ketsa.
Ketsang, ketaversang, şu ketganingça
Haqning jamoliga nigohing yetsa…
Sitora Şamsiddin
1987-yili tuğilgan. Özbekiston Milliy universitetining Jurnalistika fakultetini tamomlagan. “Köngildan söz” töplami çop etilgan.
2022/11-12
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida