***
…Şamol tözğitadi borliqni,
sermab-sermab beğuborlikni.
Zaminning sirtida yörğalar,
osmonning qatiga tirğalar.
Silkitib daraxtlar şoxini,
tökadi yafroğlar ohini.
Köçalar siyratin tözğitib,
titadi hollarin izğitib.
Sukunat toqatga çömadi,
ne qilsin,
közlarin yumadi?
Sukunat dardidan tomçilar
tomadi…
…Oh!..
…Şamol qamçilar!..
***
…Tanaffus –
qay bir harakat,
vaqt jismidagi lahza.
Vaqtga qadam qöyib qat-qat,
lökillar marzama-marza.
…Tanaffus –
anglaş sukuti –
özingda mavjud özingni.
Nelardir jovdirar kutib,
nelardir qoplar közingni.
…Tanaffus –
qandaydir çizgi:
balki umid,
balki armon.
Goh kangulga solar ezgu,
goh kangulni ezar on-on.
…Tanaffus –
ehtimol, taqdir
jihatin muhrlar imkonga.
Afsus,
nazar solmay, gir-gir
quloç kerar har tomonga.
…Tanaffus –
misli hodisa –
tabiatning möjaz siri.
Zohirga bir buta ilsa,
botinga joylar tomirin.
…Tanaffus…
…Tanaffus…
…Tanaffus…
***
…Döstlarim köp deysan,
bu ham mayliga,
Sadoqatli deysan,
kuydirib joning,
Işonib,
kangulning telba xayliga,
Yelib,
yugurasan qonab tovoning.
Yöllarida birday bölasan fido,
Mehribonsan –
barin bir közda körib.
O,
mening nodonim –
birodarim,
o,
Bunçalar özingga berasan firib?!
Bunçalar özingni aldaysan töyib,
Döstlarim deb xalak –
yonasan,
afsus!
Özingni bir çetga qaqşatib qöyib,
Ularning kamini qilasan tökis.
Çorasiz oniga izlaysan çora,
Dardlariga malham –
mehringni tutib.
Xasta yuragingni aylaysan pora,
Qiynaysan özingni –
unutib.
Öylaysan:
qudratli,
böliqdir töping,
Quyuq qöl qisişib yurgan soni ming.
Ğofil bölma,
Ikrom,
ularning köpi
Himmatingga şerik –
ğaniming.
Uçasan,
tillardan tökilgan bolga,
Bilmaysan,
tarkibi çirmoviq zahar.
Muğambirlik qalqon hamişa zolga,
Xuşomad – xanjar.
Maqtovlar –
xiyonat,
iltifot –
röyo,
Manfaat jalloddir,
Çarxlaydi damin.
Sadoqatga muhtoj,
bu köhna dunyo,
Döstlikka taşnadir,
bu köhna zamin…
***
…Yolğondan zim-ziç tan,
rostdan böm-böş tan,
hamişa öziga bölib mahliyo,
qalbin xohişiga xoh bermay,
zotan,
qalbin çirqiratib yugurar,
oyo.
Nigohida faqat birgina nazar,
tanini erkalab ösgan mahobat.
Şu boiskim,
tan –
manfaatga zar,
şu boiskim,
tan –
ilinjdir qat-qat.
Taqozo goh tanning taniga tönğib,
qalbning qalbiga heç kelolmaydi mos.
Tanni egallagan yolğondan munğib,
tanni botinidan sirqib ketar rost…
***
…Bunçalar ham beburdsan-a,
iltimos,
qadrni yançasan,
xorlab bunçalar?
Bilib bölmas,
senga nima kelar mos,
öylarni öylagan bilan qançalar?
Göyoki,
daldaga boğiçing ilib –
xeşdayinsanu lek, etasan badir.
Eh,
iltimos!
Kangul puşmonga tölib,
sening azobingdan yiğlaydi qadr…
***
…Köçada körganing bor-yöği ğovur,
ğovurning dastidan dovdirab qolib,
kanglungda munğayib,
nimadir sovir,
yöqotib qöyasan özingni –
tolib.
Uzilib-uzilib boradi boğiç,
muruvvatning salqi tortişi asno.
Ğovur tölib-toshib,
taxlanar zim-ziç,
köça taxlarida öynab –
tamanno.
Aylanar omonat holga saysayin,
ğovurga böysungan munosabatlar.
Sukutin tubiga qaraydi tayin,
muruvvatga xeş-aqrabo sifatlar.
Idrok torayiş doirasin quçib:
ğovur kuçayar,
susayar muruvvat.
Olam hosilasi botindan köçib,
zohir nigohiga çirmaşar qat-qat…
SIRA
Turkumdan
* * *
…Köprik –
rost bilan yolğonni
ikki qirğoqqa
çatiştirgan
umurtqa…
* * *
…Daraxt –
ilki kökka uzalgan,
poyi yerga matalgan
payvast…
* * *
…Kutiş –
Majnunni Layliga oşiqtirib,
intizorlikka undagan
koşki…
* * *
… Panjara –
qasr qörquvin
çirmab olgan
qöriqbon…
* * *
…Ekzotika –
ming afsus,
yöqolib,
qölda işlangan
nusxa…
* * *
…Toş –
tufroq köksida
qatqaloq boylab yotgan
oğriq…
* * *
…Kul –
gurillab-gurillab yonib,
miskingina söngan
faryod…
Ikrom Otamurod
1951-yili tuğilgan. ToşDU (hozirgi ÖzMU)ning jurnalistika fakultetini tamomlagan.
“Vaqt ranglari”, “Janub quşlari”, “Törğayli manzillar”, “Ufqlar orti bepoyon”, “Ruhimning qayğusi”, “Sen”, “Kanglum, özing”, “Tavr” kabi şeʼriy kitoblari naşr etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida