Kakkujon
Navo qilding qaylardandir bir zamon,
Köngilginam bölib ketdi çaroğon!
Tilsimlarga tölib-ketdi qahkaşon.
Men bir gödak, ovozingga qul böldim.
Seni izlab örmonlarga yugurdim,
Topolmasdan ğunçalarga termuldim,
Yiğlab-yiğlab dilsizlarga dil berdim…
Sensiz özni ğarib kördim, tul kördim…
Qaylardasan, qaylardasan, kakkujon?
Navo qilding qaylardandir qay zamon…
Kimga saʼva, kimga törğay, zoğ habib…
Kimga çumçuq, kimga turna, andalib.
Toqqa çiqdim, ğorga kirdim sarğarib,
Nahot yöqmi köngil uçun bir tabib?
Şunday ezib ötadimi bir armon,
Qaylardasan, qaylardasan, kakkujon?
Tuşunmadim şamollarning kuyini,
Közlarimni oçirmadi quyuni…
Harom bildim tulkilarning töyini,
Şod qilmadi yölbarslarning öyini…
Bir mard surud-tarona-ku mulki jon,
Qaylardasan, qaylardasan, kakkujon?
Işq atalur olamlarning mehvari,
Odammi quş, quşmi odam sarvari?
Bu olamdan topolmagan dilbarim,
Ravzalarga yelajakman sarsari…
Qaylardasan, qaylardasan, kakkujon?
Navo qilding qaylardandir qay zamon…
* * *
Şudgorlangan dala, tuproq hidida
Meni mast qiladi yomğir yoğişi.
Şudgorlangan dala qoldi çetida,
Bolaligim çopgan poklik tovuşi.
Ketmonida oyning şuʼlasi yongan,
Dehqon otam yelkalagan xirgoyi.
Şudgorlangan dala, yomğirli tongdan
Hamon eşitilar, hamondir qoyim.
Şudgorlangan dala, endi çetida,
Otam qabri çökkan savolçan, ğampöş…
Mardlik taronasi ustuvor yurtda
Topolmayman bitta hamdardu dilxuş.
Şudgorlangan dala, tuproq hidida
Meni mast qiladi yomğir yoğişi.
Meni mast qiladi xayol kentida
Şomga yaqin palla, kunning oğişi…
Talab
Bir miskin deb özni xokisor yaşa,
Yeru osmonlarga jon nisor yaşa!
Çöqqidan hatlab ötar odimlar taşla…
Töxtab qolgan barça ezguliklarni
Qaytadan boşla, hey! Qaytadan boşla!
Ğalat olami bu – Isoning şami,
Banda har dam banda, mavlud – bayrami.
Maxluqning Xoliqdan bor qança kami…
Bilmoq maʼrifatdir, maʼrifat dami (n) –
Qaytadan boşla, hey! Qaytadan boşla!
Sariq yaproqlarga boqma sarğayib,
Daraxtlar omon-ku, öylama ğarib,
Ğamlarni qarğama, döstday jilmayib,
Köklam bölmoqlikni keç kuz ulğayib,
Qaytadan boşla, hey! Qaytadan boşla!
Yelkanga asru mingan, behadik ilgan
Boşginangni dorga, aqlingni şilgan,
Yöllaringga tösiq, tilingni tilgan
Iblisni itqitgunça taratib jarang,
Qaytadan yaşa, hey! Qaytadan yaşa!
Tamaga boğlanding-ku ming bora giryon,
Taqvoga ham köngil boğlagin bir on,
Nafsing senga ulton, köngling ölgay xon.
Iymon şafağida tanlamoqni rang
Qaytadan boşla, hey! Qaytadan boşla!
Qaytarib bölmaydi ötgan umrni!
Izlasang asl nurni – totli huzurni,
Könglini körgaysan mohitob hurni,
Işongin, topgaysan haqiqiy durni,
Qaytadan izla, hey! Qaytadan izla!
Hayot deganlari anglangan palla,
Qolgani tuzalmas, tiğ suqiq yara…
Şijoatli kimdir? Vaqt ila jöra –
Dunyoni tuzatmoqni şijoat ila
Qaytadan boşla, hey! Qaytadan boşla!
Baxt tutgin, keçirgin, sen habib bölgin,
Mehr izhor qilgin, ham tabib bölgin,
Sof, yoniq köngilga andalib bölgin,
Ankabut bölmagin, yöl ustida çang,
Andalib bölmoqni qaytadan boşla!
Teraklar tepasida qolmadi yaproq,
Hijron bunça uzun, vasl köp yiroq,
Dunyoni heç qaçon olmagay firoq!
Haq barqaror axir, haqiqat muştoq,
Qaytadan yaşa, hey! Qaytadan yaşa!
Duşman seni yengdi, sen ham yengmoqni,
Döstni kuldirmoqni, Yorni sevmoqni,
Toğlarga çiqmoqni, boğ yaratmoqni,
Mard, halol, pokiza Odam bölmoqni
Qaytadan boşla, hey! Qaytadan boşla!..
***
Qoratoğda oppoq burgut köçgan kun Seni dedim,
Oq daryodan tillo baliq keçgan kun Seni dedim.
Yöllaringda önqir-çönqir xarsang menga döst topdi,
Gullaringga özin urgan ninaçilar şoirmikin, söz topdi.
Qabo örab vodiylarni aylanganda qari moh,
Çöqmoringdan könglim qonab,tortdim qança-qança oh.
Boraverdim, quva-quva sotilar deb, sotdi dunyo,
Qotil bölar nomardlarning örtasiga otdi dunyo.
Sotilmasman, töpiğimga kelmas asli nayranglari,
Qaytarolmas çangalzordan yili qabon yalanglari.
Bu oçunda keldikmi tun, dahri duni ingragan çoh,
Qular deb ham toqqa boşla,pulisirot olov nigoh.
Bir mardona, ham devona orzular-la toğdan oşay,
Oy buloqdan qonib-qonib simirgaç söng quyoş oşay.
Qora toğda qirğovullar keçgan kun Seni dedim,
Oq daryodan tillo baliq keçgan kun Seni dedim.
* * *
Bedilu gumroh bölib tutdim Qölingdan,
Quşnoçu yulğiç bölib, ketdim yölingdan.
Bekasu bemurodman qilgança xanda,
Nafsim-ey gulşandadir, könglim gulxanda…
Oriflar davrasidan toriqdim, söldim,
Mayxörlar qadahida yoruğlik kördim…
Ohular gunoh soçdi, könglimni oçdi,
Börilar gul kötarib, könglini oçdi…
Notavon telba emas, içimdagi sas,
Evrilar yaproqçaga qölimdagi xas.
Uyğondim. Tavba berib, yuvding dilimni,
Yangorib, iymon kulib, körgin qulingni…
Yiğlayman, işqim toshib bemajol tanda,
Siyratim nişondadir, suratim banda…
***
Entikib qaraysan
yillar ötsa ham,
Göyo sevging muştoq
kutib turibdi.
Ortingda sarğaydi
neça bir köklam,
Nabirang qölingdan
tutib turibdi.
Ey inson, heç qaçon
köngling qarimas,
Xayoling yoritar
maʼsum nodira.
Arzimas taşvişlar
bir dam arimas,
Çaqmoq yoruğligi
ekan xotira.
Vafo FAYZULLOH
1963-yili tuğilgan. Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi aʼzosi.
“Hut”, “Xabarsiz sevinç”, “Mangu lahza”, “Jon yöli”, “Azaliy ğussa” kabi şeʼriy kitoblar, “Çaqmoq yoruği” adabiy-tanqidiy maqolalar töplami muallifi.
F. Kafkaning “Jarayon” romanini, “Otamga xat” essesini, M.Miterlinkning “Söqirlar” dramasini, X.Borxes, K.Hamsun, R.Akutagava hikoyalarini, Ş.Bodler, P.Verlen, A.Rembo, I.Brodskiy va M.Svetayeva şeʼrlarini tarjima qilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida