* * *
Bu çöllar mangu beşak,
Karvon bosib kelar yöl.
Bir tuyada belançak,
Birida baxmal zambil.
Qöldan tuşmas bir fursat
Umid degan oltin jom.
Kimga baxt, kimga kulfat
Olib kelar bu oqşom.
Parvo qilmas dala-tuz,
Qumzorlar – yonar tança.
Bunda izsizdan-izsiz,
Kelib-ketarlar qança!
Tinim bilmas şamollar,
Afsona töqir gulxan.
Dunyo qayta yaralar,
Bor ekan-da, yöq ekan…
* * *
Sizni bilmadim-u, menga tanişday
Ufq ortidagi zangori yöllar.
Közim daryosida yaşayotganday
Nurlarga ğarq bölib neça ming yillar.
Ayni şu lahza ham yoruğ sirlarga
Kömilgan dunyoga kelganman birrov.
Qonimdan to ötli nafasimgaça
Köksimni kuydirar işq degan olov.
Sanovbar tuşlarday barisi ayon,
Oqquşlar ruhimni uyğotadi, oh.
Yelkamda qaçondir qanot bölganin
Menga eslatadi osmon banogoh.
Noumid emasman agar ayrilsak,
Soyamiz qöşilar suman gulida.
Oxir-oqibatda yana uçraşsak,
Balki sözlaşarmiz quşlar tilida!
* * *
Boşqaça bölişi mumkinmas endi,
Özgarmas qonunlar bordir hayotda.
Yomğirday şarillab közyoşim tindi,
Baxtsiz kunlarimni olmasman yodga.
Bugundan ertani öylayman faqat,
Nahot, şu yoşgaça kirmadi aqlim.
Şunça kuyganlarim yetadi bevaqt,
Ortiq adaşişga haqqim yöq, haqqim.
Siz ham barisini unuting bu tun,
Behuda ğamlarga içikayapsiz.
Ölimga har qaçon ulguriş mumkin,
Azizim, yaşaşga keçikayapmiz.
Oqquşlar
Beş-olti yoş edim, çamasi,
Kölga olib borganda bobom.
Bir töp oqquşlarning galasi
Suv böyida etardi xirom.
Yuraklarda zarra ğubor yöq,
Qamişzorlar çayqalar beğam.
Bir xil rangdan iborat borliq,
Qanday gözal edi bu olam?!
Ertaklarga töla közlarim,
Ğam neligin bilmasdi hali.
Xotiramda qolgani şu zum,
Zangor kölning zumrad xayoli.
Anglab bölmas qandaydir soğinç
Va könglimni örtaguvçi zor.
Siz ham sayr etganmisiz heç
Quşlar bilan dunyoni bir bor?
Bobom, men, köl, bir it ovora,
Şunday keçar edi yoz, qişlar.
Bolaligim eslasam, darrov
Körinadi öşa oqquşlar…
* * *
Men sening özingdan keçmagan yoding,
Umringni band etib qöygan ahdingman.
Hali yaşab ulgurmagan hayoting,
Orzularingdagi gözal baxtingman.
Qay yerga borsang ham körinar yuzim,
Azobing, armoning, tilagingdirman.
Tilingni lovullab kuydirar ismim,
Işqsiz yaşolmagan yuragingdirman.
Könglingman – köz yumib keta olmagan,
Kökdagi ruhingman, yerdagi yöling.
Ikki dunyoda ham tark etolmagan,
Ikki dunyoga ham bermagan guling.
Hali oçilmagan yoruğ siringman,
Böyningga sirtmoqdek osilgan söroq.
Har lahza, har nafas meni sevmagan,
Meni soğinmagan biror kuning yöq.
* * *
Senga yoqaman deb, yöl topaman deb,
Işqda, ibodatda adaşmadimmi?
Beozor maysalar közyoşin tökib,
Bir umr söqirday yaşamadimmi?
Dözaxmi vujudim yondirayotgan,
Köksimni kuydirgan gul faryodimi?
Özimdan ğanimday öç olayotgan
Yöqotgan qadrimning öçmas yodimi?
Javzo boğlarida tentigan mezon –
Beor tuşlarimning öngimasmikan?
Özim bilib-bilmay men yançgan xazon
Kimningdir toptalgan könglimasmikan?
Poyingdan boşimni kötarolmayman,
Közimdan tökilar tun iztirobi.
Yaratgan, ayon et, qalbimdagi işq
Bu qaysi dunyoning gözal azobi?!
Ona
Bolalaring közingdan ötar,
Aytging kelar bahor sehrini.
Bu yil ham suv oqizib ketar,
Daraxtdagi sönggi behini.
Xayollaring yoqar tançani,
Umidlaring aylanar kuzga.
Qölingdagi guldor nimçani
Ilinasan qay birimizga?
Körinmaydi qişning adoği,
Qurib borar tinka-madoring.
Bu dunyoda qolmadi, çoği,
Bir meni deb çekmagan zoring.
Öylasang-çi özingni, onam,
Köpayibdi soçingdagi oq.
Oyoğingni issiq tut har dam,
Köz nuringni asragin köproq.
Nigohing yöl qaraydi har kun,
Quloğingga gap kirmaydi heç.
Uyğonasan quşlardan oldin,
Yulduzga qöl silkiysan har keç.
Adiba UMIROVA
1980-yili tuğilgan. Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi hamda Özbekiston Milliy universiteti qoşidagi oliy adabiyot kursini tamomlagan.
“Yaşil tuşlar”, “Quyoşga yöl”, “Yoruğ sirlar”, “Yuragimdasan” şeʼriy töplamlari çop etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida