302 marta körilgan

Közlaringdan toşgan mehringni tuysam

Közlaringdan toşgan mehringni tuysam

Kutiş

Yöllar uzilmadi qadaming tegib,

Közim derazaga qorişib ketdi.

Soxta yölovçilar kirib közimga,

Zulmat çömgan dilim yorişib ketdi.

Sendan visolingni qilmayman talab,

Sendan diydoringni qilmayman tama.

Ammo şuni faqat tuşuntirib ket,

Sening qiyofangga kirganmi hamma?

* * *

Közing daryosining suvi beorom,

Közing daryosida baliqlar ming-ming.

Kiprigingdan qarmoq yasabon, dilbar,

Közlaringga baliq oviga kelding.

Közingda behadik suzmoqda edim,

Sevgingga ilinib, böğzim tilindi.

Endi qarmoğingni tort, ey baliqçi,

Laqqa ilindi.

* * *

va yana tillosin yöqotib osmon

va yana şarroslab yiğlasa yomğir

va yana muhabbat bölib sargardon

va yana jizillab tinmasa bağir

va yana namiqqan jiqqa tuşlarim

va yana ivigan közning surati

va yana ilkingni ilkis uşladim

va yana öpmoqqa yetmas jurʼatim

va yana…

* * *

O, Möjizam,

   sening poyingga çökib,

Közlaringdan toşgan

mehringni tuysam.

Çaşmi zilolingni közimga tikib,

«Yöqoling…»

deysan.

Şodlikdan barglarin tökar yuragim,

Lahzada ulgurgum

tirilib,

ölib…

Sözlaring tuyular tasavvurimda

«Yöq… qoling»

bölib…

* * *

Bu qanday sukunat,

bu qanday böşliq,

neçun şams kundan-u, oy tundan ayro?!

Tanimni titratib tökilar qöşiq,

Vovaylo, vovaylo, vovaylo…

Qança böldi senga böylamagandim,

mening taşrifimga intiq ğor –

yuragim…

Istiğfor, istiğfor, istiğfor…

Bu qandayin fasl –

bahorda kuzak –

borliğim,

vujudim yam-yaşil xazon.

Bir nasim yelmoqda – köngilga bezak,

Ruhafzo, ruhafzo, ruhafzo…

* * *

Saningsiz man, bilmam kimman,

Yuragimda turdi oğriq.

Kaftlarimda tölib ummon,

Tilagimda turdi oğriq.

Tört tarafim keng nimarsa,

Saroblarga teng nimarsa…

Qölim çözib yeng şimarsam,

Bilagimda turdi oğriq.

Yurak tepar qobirğamni,

Öpar, öpar, öpar ğamni.

Jon degani sob bölganmi,

Suyagimda turdi oğriq.

Bir yölingni dayr bilsam,

Şul yölingda sayr qilsam,

Adaşsam-u, sal qayrilsam,

Kuragimda turdi oğriq.

Saningsiz man, bilmam kimman,

Yuragimda turdi oğriq.

Kaftlarimda toshib ummon,

Tilagimda turdi oğriq.

* * *

Manim közim yomon. Içim foş etar,

Sani köp soğinib jismim yoş etar.

Özing bir taʼlim ber jismu jonima,

Visoling ruhimni xöp yuvoş etar.

* * *

Közingni közimda körsam, netay men,

Sözingni sözimda körsam, netay men.

Sen bunça özingni sevarsan, dema,

Özingni özimda körsam, netay men.

* * *

Yuragim eng sönggi yaproqdek ğarib,

Tiriklik şamiday miltirar havas.

«Sevasanmi?» deya nafas çiqarib,

«Sevaman!» degança olyapman nafas…

* * *

Sotib olmoqçi bölaman dunyoni

Çöntagimdan tökilib borar

Oy – çaqa…

   Çoyçaqa…

               Bola-çaqa…

* * *

qovuşgan kipriklar ovozi

buzar

jimlikni

* * *

közlarim – çaşma

kel

qurib qolmasdan

* * *

tegdi meʼdaga

bir xil taomday

hijronning taʼmi

* * *

sening közlaringga qaramoq ölim

mening esa tinmay aksiga olib

öynaşgim keladi şu ölim bilan

* * *

yuragim közlaring qaroliğiça

oramiz ikki köz aroliğiça

qaçon uçratamiz bir-birimizni

* * *

Ertakdagi kalava misol

menga yöl körsatib borar yöl.

Ketayapman yölning izmida.

Muhiddin ABDUSAMAD

1982-yili tuğilgan. Özbekiston Milliy universitetining jurnalistika fakultetida tahsil olgan. “Onajon”, “U” nomli şeʼriy töplamlari naşr etilgan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar (1)

  1. Nodira Nazar

    Avvallari heç duç kelmagandim uşbu şoir ijodlariga. Bugun öqib turibman va şe'riyatning qimmatli durdonalariga duç kelganimni anglayapman! Nihoyatda nafis…

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.