Styuardessa
Men-ku köp uçganman, lekin bunçalik
Lol bölib boşimdan huşim uçmagan.
Bunday maʼvolarda (şoir bölsam-da),
Balki, hatto xayol quşim uçmagan.
Ey qiz, osmondagi farişta, malak,
Senga yetay deya faryodim falak.
Gunohkor zaminga qadaming tegsa,
Toş yölni “tars” yorib çiqar gul-çeçak.
Endi vasling istab jonim ötdadir,
Özim yerdaman-u, közim kökdadir.
Endi bu dunyodan bezgay xayolim,
Sen bor osmonlarda kezgay xayolim.
Xayolim özdamas, devonadayman,
Endi zaminga ham begonadayman.
Begonaman, axir, osmondan tuşgan,
Göyo qanotlari qirqilgan quşman.
Mudom omonliging tilab Xudoga,
Talpinib öturman sen bor samoga.
Faqat seni deyman, seni, bas, tamom,
Yerga tuşmaydimi uzilib osmon?!
Ey qiz, osmonlarning hur fariştasi,
Kökda qolib ketgan qalbim parçasi.
Javob
Yorim kular: parvozda
Şu şeʼrni bitdingizmi.
Yer yetmay qolib, endi
Kökka köz tikdingizmi?
Dedim: şoir zotining
Xayoli osmondadir.
Közi doim gözallik,
Xuş çiroy tomondadir.
Kasbimiz şu: ölgunça
Muhabbatga doirmiz.
Ayb aylamang, bu yoği
Şoirçilik. Şoirmiz.
Şunça yil köndingiz-a
Dilingiz pok ğubordan.
Osmon-ku qölingizda,
Tağin taşlab yubormang.
Men-ku xöp boşga tuşsa,
Köz körar, ne ğam yeyman.
Faqat, u styuardessa
Qulab tuşmasin deyman.
Yonğin
Öt ketdi-ku örmonga birdan,
Jonivorlar qoçar jonhalak:
Tulki bilan quyon – yonma-yon,
Böri bilan eçki – jonsarak.
Kiyik çopar qoplon qoşida,
Tegmas, garçi tayyor yemakdir.
…Nahot şunday teng-tinçlik uçun
Bir falokat, ofat kerakdir?!
Avtoportret
Boşda soçim – oppoq qor,
Bir sarbaland toğdirman.
Yonbağirlarim – bahor,
Dil şod – vaqti çoğdirman.
Turavergum sobit, tek,
Urinmang, foydasi yöq.
Tepamga töplab bulut,
Döl – jalalar yoğdirmang.
Bir toş köçsa yonimdan,
Yer titrar suronimdan,
Söng kuyib vulqonimdan,
Ado bölib yozğirmang.
Nuramas çöng qoyam bor,
Hayotbaxş çin ğoyam bor.
Soyamas, hamsoyam bor,
Avrab “u yon” oğdirmang.
…Nahot fikr qilmaslar,
Toğni kömib bilmaslar!
Raqibim – esipastlar,
Şunisiga “doğ”dirman…
Karantinda
Ezgulik, muhabbatdan yaralsa neki, ayon:
Dunyoda va dillarda yaşab qolgaydir omon.
Çirkin hislar bitgaydir, pok amallar abadiy,
Tojviruslar ketgaydir, Tojmahallar abadiy.
Şaxtyor şahdi
Sevgi bilan yoruğ bu olam,
Muhabbatning qudratin sezdim…
…Qaro yerning tunday qaʼrida
Falokatda… neça kun “kezdim”.
Noming – dilda umid çiroği,
Işqing – mangu olovday yonar.
Seni yonib öylagan çoğim
Yer osti ham yorişib borar!
Ne çohlardan omon çiqqayman,
Sezdim: sevgi buyuk qudratdir.
Muhabbatsiz – ğarib bu olam,
Ki quyoşsiz hayot – zulmatdir!
Sanʼat
Loyni iylab-siypalar kulol,
Aylanadi dastgohi mayin.
Kaftlarining tafti, dil mehri
Singib borar loyga nurdayin.
Möjizali sanʼat mevasi –
Köz olar xum-közalar, qator.
…Esga tuşar sanʼat şevasin
Xor qilgan ne soxta “sanʼatkor”.
Soyasidan seskanar sahna,
Quruq sözi quloq yoradi…
Ha, kim loydan yaratar sanʼat,
Kim sanʼatni loyga qoradi…
Aysberg odam
U özini qilmaydi köz-köz.
Lekin nogoh ketsalar tegib,
Man-man degan titanlar hatto
“Titanik”day ketgaylar çökib.
Pari qiz
Ertak
Şundoq uying yonida hovuz,
Atrofida majnuntollari.
Göyo yer ostidan suzib köz,
Qadamingni intiq poylaydi.
…Tong. Hovuzga aytasan tuşing.
(Majnuntollar bildirmay kular)
Suv yuziga misli tabassum –
Yoyiladi nilufargullar.
Sirli şirin tuşlaring biram,
Hatto gullab yuborar suv ham…
Favvorani kuzatib
Sevinçingga siğmay zamindan
Otilganding kökka, balandga ,
Boşing egib tuşding-ku birdan
Duç kelganday zör ofat-ğamga.
Bir dam nedan olding-u malol,
Nelarni his etding, favvora?
Yer ustida körib ne kor-hol,
Yerga kirib ketding, favvora?
Dilşod RAJAB
1964-yili tuğilgan. Nizomiy nomidagi Toşkent davlat pedagogika institutining özbek tili va adabiyoti fakultetini tugatgan. “Qorqiz sovğa keltirdi” (hammualliflikda), “Otamning boği”, “Daryo köngil”, “Jilvon öğloni”, “Alifbo”, “Taniş tovuşlar”, “Sukut sarhadi”, “Ön örtoq”, “Poyezdning bolasi”, “Baxşi bola – yaxşi bola”, “Şamolning supurgisi”, “Yölim quyoş tomondir”, “Tilimdagi novvotim” kabi şeʼriy kitoblari naşr etilgan.
2023-yil 6-son
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida