179 marta körilgan

Osmonday kenglikka siğmaydi şaklim

Abduvali Qutbiddin

Ozodlik

(dostondan parça)

Ozodlik, seni men közimning

Qoni-la yuvganman,

Sen-la iliganman, sen-la soviganman.

Yuragim içida jahonday körganman…

Onamsan – ozodlik, yuzlarim köksingda,

Qöllarim böynimda, meni sen sevgaysan.

Oçlikdan qörqmasman, riyodan qörqarman,

Qulmasman, qullikka bormayman, Ozodlik!

Bormasman oyoqlar ostiga…

Sen meni erka kapalagimsan,

Boşimga qöngansan, boşimdan ketmaysan,

Qizimsan, qizil qizğaldoğimsan,

Orimsan, nomussan – sendan keçmayman,

Ozodlik!

Ozodlik – sen toğsen, pastqam emassan,

Şoşsan, Samarqandsan, Qöqonsan, Gurganj.

Sölimsan, ölimmas – sen Nasafimsan,

Sorimsan, orimsan, öt nafasimsan.

Sensiz qanday yaşay – havosan, suvsan,

Jahonsan, jonginam, yutoqganimsan,

Sensiz hayot bormi, Ozodlik!

Sensiz najot bormi, Ozodlik!

Sururdan çanqadim,

Ğururdan çanqadim,

Közu qaroğingdan

Suv berding, Ozodlik!

O, bu qanday suv edi, Ozodlik!

Tirnoğu soçimga töqlik yugurdi,

O, aziz lazzatim – Ozodlik!

Yuragim töq endi, Ozodlik!

Ey dilbarim

Ohumiding yobonimda suv izlagan,

Yohumiding tomonimda lab izlagan,

Dalligina jahonimda,

Siymu zarim:

– Ey dilbarim…

Çaşmamiding, toşlar uzra tökilasan,

Ufqmiding, quyoş ketgaç yiqilasan,

Yamoq tuşgan hayotimda

Sen çevarim:

– Ey dilbarim…

Biy dalada quyun ila soçilding-a,

Örtasida yavşan ila oçilding-a,

Yuragimga qadab qöygan

Oq gavharim:

– Ey, dilbarim…

Koşkiydi, to qiyomat biz yonma-yon,

Koşkiydi, to qiyomat biz jonma-jon.

Gulxan yoqib uzun tunning etagida,

Bilagimiz tilib qöysak ust-ustiga.

To qiyomat

Zikr aytsam?

Mohpaykarim,

To qiyomat zikr aytsam, mohpaykarim:

– Ey dilbarim…  

Lahza

Mitti bir lahzaga siğsak ikkimiz,

Köksimga boş qöysang

Va şivirlasang.

Barmoqlar qovuşib yonsa ilgimiz,

Dudoğing toyğonsa,

Men şivirlasam.

Lahzani yopsag-u, qamalsak butkul,

На эшик-дераза, на майда-чуйда.

Unda mavjud bölsak nuqul va nuqul,

Yel kabi qalqinib,

Taralib kuyday…

Kamida milliard yil şavqini körsak,

Koinotday

Buyuk yuksalsak ne sud.

Qirq bölib çiqsag-u,

Ruhga evrilsak,

Dud bölib-e-e-ey, dud…

Hovliyu köçalar, katta yöllari,

Ğamlari, quvonçu maşmaşalari.

Qöllari yonida hurgan tillari,

Tozayu notoza xarxaşalari..

Bölmagan oniya,

Oh, qanday sevsak,

Oh, qanday titrasak,

Oh, qanday yana…

Yuragi

Köksimni

yorgan

Hamxonam,

Lahzaga

Qamalib

Tolgan

Devonam…         

Abduvali Qutbiddin

1960-yili tuğilgan. ÖzMU jurnalistika fakultetini tamomlagan. “Nayson”, “Humo”, “Baxtli yil”, “Xayol keçasi”, “Sen va sen uçun”, “Uzoqdan olisga”, “Bor” kabi töplamlari naşr etilgan. Özbekistonda xizmat körsatgan jurnalist.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.