456 marta körilgan

Sendan özga yöl yöqdir

Bahodir Bahrom

Bilmaysiz

Sevmayman deb kuydirasiz-u,
Şeʼrlarimni yodlaysiz zimdan.
Köz-qoşingiz, barmoqlaringiz,
Soçlaringiz çiqmas esimdan.

Vujudingiz mayin tebranib,
Izhorini etganin bayon
Bilmaydi deb öylaysiz-da siz,
Bilmaganday öylaysiz, ayon!

Bilmaysiz-da, yoş, navniholsiz,
Taqdir doim kulmasligini.
Bilmaysiz, lek hardamxayolsiz,
Bilib sevib bölmasligini.

Yoqmayotgan bölsam, ketaman,
Yuragingiz öpar izimdan.
Sevmayman, deb kuydirasiz-u,
Şeʼrlarimni yodlaysiz zimdan…

Zebojon

Zeboginam, Zebojon,
Tuşlarimga kirasan.
Gulboğlar aro sarson,
Nimani qidirasan?

Kiprigingda yoş kördim,
Yuragimni toş kördim.
Öz köksimga qamalib,
Qobirğamga boş urdim.

Sinsa sinsin qobirğam,
Yaralsin-yey malaklar.
Ortiq umrim yoqmasin
Senday joni halaklar.

Fariştam, Zeboginam,
Işqmi – yoruğ yulduzing?
Xotiramda barhayot
“Unuting” degan sözing.

Mayli, barin ğov yillar
Silliqladi birma-bir.
Lekin neçun tuşimga
Kirasan yiğlab, gapir?!

Izlaysan neni Zebo,
Saodat, tole, visol?..
Yuragim töla yiği,
Beraymi ikki misqol?

Bir qizni sevar edim

Bir qizni sevar edim,
Ismini aytolmayman.
Endi adir oralab,
Qişloqqa qaytolmayman.

Söramay kiraverar
Xayolimga, öyimga.
U qizni yiğlatganman,
Qorlar yoğsin töyimga.

Endi uzun keçalar,
Soçlari böğib çiqar.
Qöllari çayon kabi
Çimçilab, çaqib çiqar.

Uyğonaman, ter artib,
Şukur deyman, tuş ekan.
Yaxşiyam, yostiğimning
Yarmi hali böş ekan.

Böronday tuproq yöldan
Aylanib borsammikan?
Sen hamon qalbimda deb,
Könglimni yorsammikan?

…Bir qizni sevar edim,
Ismini aytolmayman.
Yorilgan könglim bilan
Yoniga qaytolmayman…

Ruhingni quçgim keldi

Birgina tabassum deb,
Borimdan keçgim keldi.
Kulgiçingda öynagan
Hayotni içgim keldi.

Fariştalar jam bölib,
Kipriklaring sanaşdi.
Közingga boqqan edim,
Oh, közlarim qamaşdi.

Yuzingga barmoğimni
Tekkizsam kuymasmikan?!
Turmaklangan soçlaring
Şamolni suymasmikan?!

Sendan özga yöl yöqdir,
Boray desam – manzilim.
Yoningda bir xayolday
Yaşayapman, sevgilim.

Köp emas muddaoyim,
Tanasi yöq ildizman.
Ösib ösolmayapman,
Mavjudman-u, beizman.

Kulgiçingda öynagan
Hayotni içgim keldi.
Vujud… vujud mayliga,
Ruhingni quçgim keldi.

Şöx kulgungiz

Siz dunyoni töldirib nurga,
Fariştaday kelin böldingiz.
Içga yutib yiğimni zörğa,
Baxt tilasam “qah-qah” kuldingiz.

Olib qoçdim sizdan közimni,
Söng özimni –  olislarga men.
Koşki, olsam qölga özimni,
Ololsaydi ruhi-jonim tin.

Ozdi, tözdi taqvimlar bir-bir,
Şeʼrlar bitdim dardli imloda.
Yor, negadir yuragim oğrir,
Şeʼrda sizni etsam ifoda.

Bahor keldi gullar kötarib,
Yoz olmalar otib öynadi.
Kuzda vazmin, qişda çarsillab
Yondim. Hijron omon qöymadi.

Sevaman deb uzun kipriklar
Şabnam tutib kelaveradi.
Yolğiz qolsam, yiğlasam sim-sim,
Şöx kulgungiz taskin beradi.

Bahodir BAHROM

1990-yili tuğilgan. Özbekiston Milliy universitetida tahsil olgan. 2008-yili yoş ijodkorlarning Zomin seminarida iştirok etgan. “Eng suluv armon” (2008), “Öttizinçi fevral” (2014) nomli şeʼriy kitoblari çop etilgan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.