369 marta körilgan

Soğinç – poyoni yöq, dolğali ummon

Munavvara Qurbonboyeva

  

 SOĞINÇ

Soğinç uzun yöldir, nihoyasi yöq,

Yölovçisi – şoşgan, kuygan yuragim.

Fursat uçib borar, u otilgan öq,

Soğinganman, yöqmi senga keragim?

 

Soğinç – tubsiz jarlik, könglim – parlari

Tözğigan, köyingda aftoda, behuş,

Patlarim qoplaydi soğinç jarlarin,

Soğindim, kerakmi qanoti yöq quş?

 

Soğinç – poyoni yöq, dolğali ummon,

Kumuş yelkanlarim ketar yaraqlab.

Men seni izlayman, izlayman hamon,

Yelkanimni bir bor öpgin çaraqlab.

 

Soğinib ketaman, yurak uçadi

Bepoyon yöllarda, dengiz, jarlarda.

Xayolim dunyoni zumda quçadi,

Yugurar yozlarda, kuzda, qorlarda.

 

Sen-çi, qayerdasan, bahordamisan,

Boşqa hamma joyni çiqqanman kezib.

Öşa yerda kutgin, yetib boraman,

Sovuqlardan men ham ketdim-ku bezib…

 

 

                           * * *

Xayolimning mahzun titroqlarida,

Kipriklarim vasl, firoqlarida,

Orzuimning ğoyib nigohlarida

Faqat özing borsan, özing, azizim,

Umidning noumid söroqlarida…

 

Çil-çil sindi aqlu-huşim közgusi,

Közim qamaştirib ğaming yoğdusi,

Kuy çalib yubordi qalbim çolğusi.

Yurgan ekanman-da dard çekdim deya,

Endigi dard mening jonim olğusi…

 

Könglim yarasiga labing bosding – çöğ,

Bu azob, bu rohat bu dunyoda yöq.

Ruhim boğlariga nurlaringni tök!

Quyoşim ham özing, osmonim özing,

Qalbim kamalakdek yuksaltirgan kök.

 

Vaqt bedov, azizim, uçib boramiz,

Yolğizlikni mahkam quçib boramiz –

Nahot baxtimizdan çöçib boramiz?

Men könglingdadurman, sen könglimdasan,

Köngildan ham yaqin qoldi oramiz!…

 

 

                    BIR KUN

Kun böyi xayoling bilan yurib men,

Özga olamlarda yaşab kelaman.

U ğaroyib yurtning podşosisan sen,

Şamol bölib unda xuşböy yelaman.

Sen meni izlatib törtta tomonga,

Çoparlar jönatib dovul qoqasan.

“Möjiza keltiring!”, – deb olomonga

Hadyalar ulaşib, tillo taqasan.

Möjizalar oqar yurtingga şunda:

Patlari yoqut, dur, laʼl anqo quşi,

Oltin baliq, sehrli çiroq ham bunda,

Sim-sim xazinasi, parilar tuşi.

 

Uçar gilam bilan qanotli tulpor,

Oynaijahonu, qaynar xumça ham.

Sen uçun qilinar tilsimlar bisyor,

Sehrlar töxtamas yurtingda bir dam.

 

Barçasin körasan, halovatingdan

Ajrab tilsimlarga tugal yetasan.

Meni izlab oltin, olmos yurtingdan,

Bir kun darveş bölib çiqib ketasan!

 

 

           SENI KUTGANIMDA

Seni kutiş – köniş, yaşamay turiş –

Daqiqalar çeksiz koinot qadar.

Nafas olmay turar tegramda turmuş,

Vaqtning oyoği şol, quloqlari kar.

 

Soatga aylanib qolar yuragim,

Jim-jit, göyo jonsiz töxtab qoladi.

Nahot bu bozorda yöqdir keragim,

Bemor yuragimni kim ham oladi?

 

Bu holatda qolmoq – ölim, halokat,

Seni kutmaslikka ahd qildim butkul.

Öçim senga aytmoq qançalik rohat,

Öylasam yuragim hapqirar nuqul!

 

Ha, tamom, kutmayman, öylamayman ham,

Xayolim fazodan yiğib olaman.

Şöxçan qöşiqlarim kuylamayman ham,

Mahzun kuylardan ham bezib tolaman.

 

Gullarning jilosi, iforiga ham

Sovuqman, befarqman, göyoki karaxt.

Bulbulning navosi bemazmun, beşaʼn,

Kutganimdek qalbim töldirmadi baxt.

 

Vaqtning tezkorligi siğmagay ongga,

Aylanar tegramda yillar suroni.

Kunlarimni tunga, tunimni tongga

Ulamoq – zarrasi kabi bir onning.

 

Soat yurib ketdi, töxtadi yurak,

Seni kutmay qöygan daqiqamdanoq.

Atrofimda guvlab çarx urar falak,

Umrim mazmuniga yetolmas biroq…

 

Muhabbatim mening, baxtimdan darak,

Seni yana kutgum, özing ber najot!

Soat töxtab, ura boşladi yurak,

Seni kutiş – yoniş, yaşaş va hayot!

 

 

                      * * *

Tobora çuqurroq yurak yarasi,

Tobora teranroq soğinç va alam.

Muhabbat, nafratning qança orasi,

Ularga bormikan bir odil hakam?

 

Gohida uçaman öz-özimdan şod,

Ağdarilar gohi içimda nedir.

Köz öngimda dunyo böladi barbod,

Köz öngimda dunyo quyoşga tengdir.

 

Umrimdan bir mazmun izlayman yonib,

Kunlardan hayotim qurib olaman.

Taqdirdan qoçib yo bölgaymi tonib –

Tonglarda aksingni körib qolaman.

 

Xayoling dunyomni oladi bosib,

Jang-jadal, qirğinsiz, şovqin-suronsiz.

Şuurimni dorga qöyasan osib,

Soğinç laşkarlaring dilsiz, omonsiz.

 

Soğinçing tobora ayladi mahkum,

Soğinçing tobora ayladi ado.

Nahot yolğizlikka qilasan hukm,

Bilginki , yolğizning yoridir Xudo!…

 

Munavvara QURBONBOYEVA

 

 “Yoşlik”2012/11

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.