* * *
Oğriqlarga limmo-lim,
Bölib osmonning köksi!
Qoronğuni kutmasdan,
Yiğladi öksib-öksib!
Kuylab momoqaldiroq,
Içidagin foşladi .
Yomğirlar isyon bilan,
Özin yerga taşladi!
Köraversin dunyosi,
Osmonda yurak yöqmi?!
Bağriga joyladi yer
Çaqmoq qadagan öqni…
Özin bosolmay şamol,
Daraxtlardan oldi qasd.
Uzunterak yiqilib,
Joni uzildi, xullas…
Tong yorişdi… Sokinlik,
Quyoş yerni ovutdi…
Kök köm-kök köylak kiyib,
Oğriqlarin unutdi…
Yuraging yonib ba’zan,
Iztiroblar qiynasa…
Ötib ketar hammasi,
Töyib-töyib yiğlasang…
Ranjima
Ranjima, sözimdan sezilmasa işq,
Ranjima, sevgimni etmasam oşkor.
Ming bir Laylilarning sevgisidan köp,
Senga tuhfa etar muhabbatim bor…
Lekin buni oşkor etmoqlik duşvor,
Qalbda yaşamoqda hadsiz andişa.
Sening közlaringda yaşnaydi bahor,
Sening sözlaringda işq bor hamişa!
Sözing otaşidan quyoş hayratda,
Mehring ziyosidan unga tuhfa et.
Yoruğlikdan yoruğ, samodan katta,
Qalbing dunyosiga meni olib ket!
Men esa aytmasman “sevaman!” sözin,
Keçir, dildan tilga köçmas tuyğular!
Senga piçirlayman sevgimni özim,
Taqdir yöllarimiz bir bölsa agar…
Qaysdek yaşab turgin, bölib devona,
Roziman, sevsang-u sevilaversam…
Ammo ne qilayin, oçiq oşkora,
Sevmoqlik gunohdek tuyulaversa?!
* * *
Quşlar xayolmonand bölib uçarlar,
Balki paymonasi tölib uçarlar,
Öynoqi şamollar kulib uçarlar.
Seni qaçon körmoq mumkin salomat?
Axir sen qaydasan, halovat?
Bulutning diydasi yumşab ketadi,
Yiğlasa…Onamga öxşab ketadi.
Eslasam, bor tanim qaqşab ketadi,
Ötmiş, eslanmoqqa bermam ijozat!
Axir sen qaydasan, halovat?!
Yelkamda… Ming osmon haddiça toş bor…
Şukr, dil tökilsa, qaynoq köz yoş bor!
Tonglarni soğinsam, umid – quyoş bor!
Baʼzida sendadek tuyuladi baxt,
Axir sen qaydasan, halovat?!
* * *
Quyoş nur yoğdirdi hovuçlarimga,
Taşna edim axir, simirib içdim!
Şabboda, kelib bir qalbimga boqqin,
Menga sendek sirdoş bölolmas heç kim!
Zaminni qöyib tur, hislarim tingla,
Çap köksim ostida oğriqlar sim-sim…
Boşqa gapirmayman odamlarga, o,
Yaxşisi sen bilan gaplaşaman jim…
Tortgan “uh”larimdan öqiysan meni,
Samo dilga ovunç hissini elar…
Kel, bugun tökilgin yurak-yurakdan,
Şabboda, seni ham tinglagim kelar!
Agar Alloh uçun sevsang,
Muhabbat ham ibodatdir!
Mirzo Kenjabek
* * *
Nigohida “yurtim!” deya yongan şaror,
Taʼkidlagan “xalqim uçun bölay nisor!”
Çegarada qad kötarib mardonavor,
Alp askarning tik turişi muhabbatdir!
“Sabiyginam afğon yutmay össin!” deya,
“Aytgan allam ğam-ğussasin tössin!” deya,
Onaizor “Bolam baxtli bölsin!” deya,
Beşik quçib ötirişi muhabbatdir!
Biz yiğlasak qalbi giryon, çekkan alam,
Jannat içra qönim topgan padarginam,
Soğinçlarim bölib ketsa olam-olam,
Tuşlarimga jim kirişi muhabbatdir!
Gulʼuzorin guftorasin kutib intiq,
Yuragini bir malakka etib tortiq,
Mard bir öğlon sevib qolib, bölib oşiq,
Dildoriga dil yorişi muhabbatdir!
Oşiq yigit yuragini oçsa takror,
Ikki yuzi andişadan bölib anor,
“Boring-e!” deb közlaridan soçib izhor,
Qizginaning lab burişi muhabbatdir!
Alpomişday jasur yigit – bir sözlilar,
Barçinoydek latofatli – oy yuzlilar,
Birgalaşib pahlavonlar, gul-nozlilar,
Keksalardan hol sörişi muhabbatdir!
Tomoşabin porlatgança qaroğini,
Körmoq istab ğalabaning bayroğini,
Yaşirolmay hayajon-u titroğini,
“Olğa!” deya hayqirişi muhabbatdir!
Oq qordan-da oppoq bölgan orzularning,
Ğurur-u or, sadoqat va kulgularning,
Dunyodagi barça nekbin tuyğularning,
Yuraklarda barq urişi muhabbatdir!
Laylo SOBIR qizi
1998-yili Qaşqadaryo viloyati, Çiroqçi tumanida tuğilgan. Kökdala pedagogika kollejida tahsil olgan.
2024/9
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida