Turkum
Musiça
Musiça möy keltirur,
Behiştdan böy keltirur.
Iniga un sepsa kim,
Möl rizqi rö(y) keltirur.
Musiça möy keltirur,
Böy qizga töy keltirur.
Qöralarin töldirib,
Quyruqli qöy keltirur.
Musiça möy keltirur,
Köngilga öy keltirur.
Kaftida don tutsa kim,
Ketmas obröy keltirur.
Musiça möy keltirur,
“Ku-ku”lab kuy keltirur.
Kuyib yurgan yigitga
Bir pariröy keltirur.
Musiça möy keltirur.
Uylarga töy keltirur…
Çorlov
Nafas qisib agarda,
Siğmay qolsang şaharga,
Tuşib otdan, egardan
Toğlarga kel, toğlarga.
Oşna, jöra, ulfatlar,
Suyuq, siyqa suhbatlar,
Jonga tegsa “oş”, “gap”lar,
Toğlarga kel, toğlarga.
Toğda sir bor, haybat bor,
Yuksaklikda hikmat bor.
His bor, katta hayrat bor –
Toğlarga kel, toğlarga.
Bunda “miş-miş”, ğiybat yöq,
Tijorat yöq, rağbat yöq,
Yozuv-çizuv, tuhmat yöq,
Toğlarga kel, toğlarga.
Qöl silta kam-köstingga,
Dastingni çöz Döstingga.
Pastlar qolsin pastingda,
Toğlarga kel, toğlarga.
Sehr
Toğlar töşiga çiqsang bas,
Ular past ketişga qöymas.
Sehrlab qöyar, sehrlab,
Bunday hilqatni kim suymas.
Kakligi kakir-kakirlab,
Kiyik uloği dikirlab,
Qöşiqlar aytib qaynaydi
Buloği biqir-biqirlab.
Burganlari böy taratar,
Şuvoği tanni yayratar,
Nar bedanaday sayratar
Kavragi kasir-kasirlab.
Tumanli tovlar – ötovlar,
Tözğitib tibit sobovlar.
Oq qosabali momolar
Sirlaşar piçir-piçirlab.
Kamarda zovlar, ungurlar,
Toş köçsa yomon gumburlar.
Aʼzoyi badan jimirlar
Yuraklar dukur-dukurlab.
Qotlarda ötlar olqori,
Qoyada qiyğir patlari.
Suv saçratar sangloqlari
Birgina sözni zikrlab.
Darasi – daryo örasi,
Şaropasi – şarşarasi
Yönar qilovli qirrasin
Qayroqtoşlari töğirlab…
Haydar kokulli şamollar
Yax çöqqilarni “yomon”lar.
Huççiga uçar xayollar
Çukrilar totin öğirlab.
Tuyatobonning taʼmi xuş,
Tomirin kavlar kalamuş.
Nimaga urdi kirpi niş
Andizlar şitir-şitirlab?
Toşbaqa toşga pusinib
Göllikka solar özini.
Qidirar rizqi rözini
Qurtu qumursqa qimirlab.
Közlar qamaşar körkidan,
Dölana, uçqat, zirkidan.
Abrik ifori burgida
Arçalar şoxi ğiçirlab.
Çakamuk, hululi pişgan,
Ayiqlar yeyişga tuşgan,
Zamburlar çippa yopişgan
Kuylaşib “minğir-minğir” lab.
Quyonning qavmi tovuşqon,
Suğurga yumron tuğişgan.
Tulkiman tozi quvişgan
Tişlari takir-takirlab.
Tunlari tölin oyni kör,
Ming qöyli manov boyni kör.
Çildirma çalib tökar qör
Yulduzlar bijir-bijirlab.
Jumurda qorin moylari,
Ğorda saqlangiç joylari,
Boybiça kelinoylari
Kubilar pişar gusirlab.
Qişini kuzga muhrlab
Bahor ham borar oxirlab.
Taʼrifga boşqa Holim yöq
Tilimni tiygum “uzr”lab.
Sehrlab qöydi-da sehrlab…
Maydanak
Qiziqmiz tabiatan,
Qişda xunob yutamiz…
Kuydiradi saraton,
Yozda sovuq kutamiz.
Çölda hozir ellik bor,
Turib terga botamiz.
Qirga çiqsak… çölliklar
Çoponda sovqotamiz.
Oşiqib toğ – daryoga,
Otga qamçi çotamiz.
Har aziz avliyoga
Taʼzim qilib ötamiz.
Ruhi pokiga duo –
Hazrat Langar Otamiz.
Kökabuloq – kök maʼvo…
Hislarni uyğotamiz.
Mana, Maydanak – maydon
Közga durbi(n) tutamiz.
Pasayib kelar osmon,
Borliqni unutamiz.
Harsangtoşga yonboşlab,
Tumanlarni titamiz.
Semiz bulutni uşlab,
Soğib sut ivitamiz.
Oy böyniga solib qöl,
Oq ötovda yotamiz.
Bu yerdan eng yaqin yöl
Yur, yulduzga ketamiz.
Ölan
Otam ot surgan adirlar –
Qirlar jon qadar qadrli.
Dömbirasiga jör bölib,
Ölanlar aytsam arziydi.
Oylardin oydin öylari,
Karvonlar kutgan boylari.
Ordona qoldi ötgan söng
Tuyalar oqqan soylari.
Tuyalar boqsam “hala”lab,
Oldimga solsam galalab.
Ursam norining böyniga,
Ölsam parining qöynida.
Oyning qötonlab oğişi,
Oyda bir yomğir yoğişi,
Qörani nurga belabdi
Tölning surteri tuğişi.
Gazalar boşi qoraymiş,
Dahnalar oğzi toraymiş,
Bosliğib çiqqan boybiça
Tuşlarin yölga yöraymiş.
Yarqirovuq yarqirasa,
Boriblar holin sörasam.
Soğinganini bildirib,
Jobsorlar oçib qarasa.
Soçbovlarini soçoqlab,
Jömalagini munçoqlab,
Çoşgohda ötar otarga
Qöşkadisini quçoqlab.
Kiygan haqqari kovuşi,
Toşlarga tegib tovuşi.
Zovlarni olar zabtiga
“Çiriy”lab çibiç soğişi.
Köganda gaba qözilar,
Iydirib böyni çözilar.
Jamraşganida mangraşib,
Emaça bovring ezilar.
Qoğanoq, gilagay içib,
Jegda – kebanagin yeçib,
Çöliği çalar sibiziq
Masirqab, dunyodan keçib.
Bir tutam soqol iyakda
Taka toriğar kiyakda.
“Bobov”laringni bas qil-yey,
Hali senga röz qayoqda.
Havolar yoğar tov-tovğa,
Tuyalar kelar motovğa.
Murtini surtib “boy” ota,
Kiriblar ke-yetdi ötovga…
Törtliklar
* * *
Er kişining erkaligi kuçdadir.
Belin bukar kuşandasi uçtadir.
Boşi uçun yetar baʼzan biri ham:
Biri namdir, biri ğamdir, biri kam…
* * *
Ming yillardan beri jöram Isoq Töra
Şeʼr qadriga köproq yetar mendan köra.
Közlaridan körsa bölar yuragini
Har soniya vijdonidan sörab urar.
* * *
Yuzda ham yoşlarni körsa,
yuzingiz yorişib tursin,
Körolmasdan kampiringiz
kunora urişib tursin.
Qöşnilar kirişib tursin,
lablarin burişib tursin,
Içingiz yurişib tursin –
işingiz yurişib tursin.
Hol Muhammad Hasan (Xolmamat Hasanov) – 1957-yil Sirdaryo viloyatida tuğilgan. 1983-yil ToşDU (hozirgi Milliy universitet)ning huquqşunoslik fakultetini bitirgan. Özbekiston Sudyalari Assotsiatsiyasida xizmat qiladi. “Ohuva”, “Qadimiy qöşiq”, “Ul kuni ustoz dedilar…”, “Suluvlardan suluvsan” nomli şeʼriy töplamlar muallifi. Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi aʼzosi.
“Yoşlik”2013/5
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida


