284 marta körilgan

Özligingdan tonma heç

Rustam Nazar

Dangasa

Maqsadiga erişgay

Intilsa kim, çopsa kim.

Hatto qorni yondirar,

Qalovini

Topsa kim.

Jon koyitmas dangasa,

Izlaş tugul qalovni –

Öçiradi, erinib,

Yonib turgan

Olovni!

Çaqaloq

Oilada eng kenja

Ukam hali çaqaloq.

Beşikda jim yotmaydi,

Tinçimaydi baqaloq.

U nimadan bezovta,

Nega hadeb yiğlaydi?

Tuşuniksiz holati

Bağrimizni tiğlaydi.

Bu serğalva dunyoda

Köpdir tösiq va ğovlar.

Çöçitarmi uni yo

Oldidagi sinovlar?

Dunyo va men

Qoldim ança ulğayib,

Töldim sakkiz yoşimga.

“Burningni art!” deb endi

Teginmaydi ğaşimga.

Qora nima? Oq nima?

Fahmiga tez yetaman.

Boqib rangin olamga

Sirlarin kaşf etaman.

Baʼzilar-çi, qöl siltar,

Dunyo juda qarimiş.

Uning yoşi million

Yillardan ham narimiş.

Közoynakli olimlar

Sözlaşadi lof bizga.

Dunyo – mening tengdoşim,

Endi kirdi sakkizga!

Tarbiya

Mening otam ajoyib,

Tarbiyasi qiziqdir.

Har tarafim – çegara,

Har tarafim çiziqdir.

Bundan xafa emasman,

Qilar aqlu huşim jam.

Ular borki, maqsaddan

Çalğimayman sira ham.

Otam belgi qöyişni

Etganmikin faromuş –

Uçrar oçiq manzillar,

Töxtarman jim va xomuş.

Hayotning zil yukini

Men yelkamga ortarman.

Çegara yöq yölimga,

Özim çiziq tortarman!

Buvamning naqli

Oşsa hamki yetmişdan,

Buvam çaqqon va tetik.

Işlar uzzukun boğda,

Oyoğida zil etik.

Mehr berib, yaşnatib,

Ardoqlar har daraxtni.

Jini suymas landovur,

Vujudi şol, karaxtni.

Baʼzan horib-çarçasa,

Yostiğini tuzatib –

Deymiz: “Endi yoting-da

Siz ham oyoq uzatib”.

Buvam kular: “Tirik jon

Lozim mehnat etmoği.

Özi qarib, zaminni

Yaşartirib ketmoği!..”

Varraklar

Parvoz etar varraklar

Osmon işqi bilan mast.

Qay birining avji zör,

Qay birining maşqi past.

Ey, öğlon! Sen havoyi

Orzulardan yonma heç.

Quvon yursang ham yerda,

Özligingdan tonma heç.

Varraklarning qismati

Erksizlikdan doğliqdir.

Parvoz umri ipidan

Tutganlarga boğliqdir.

Jasorat

Jasoratdan baʼzilar

Lof urişar valdirab.

Ammo xatar tuğilsa,

Zir qoçişar qaltirab.

Yölaşga ham çöçişar

Biror yirtqiç yoniga.

Qaysi ahmoq qasd etgay,

Axir, şirin joniga?

Alamzada muşt tugib,

Şum xayolga tolgaylar.

Yölbarslarning öçini

Muşuklardan olgaylar.

Keksa çavandoz

Unga harif yöq edi

Bir zamonlar uloqda.

Xaloyiqning olqişi

Yangrar hamon quloqda.

Qarilikka egdi boş,

Tanida yöq kuç, darmon.

Unga endi ot tugul,

Eşak miniş ham armon.

Bolaligin eslab goh,

Közida mung zorlanar.

Hassasini ot qilib,

Çopay desa… orlanar!

Şoir akam Rustam Nazar haqida öylaganimda boladek beğubor bir inson köz oldimga keladi. U kişini bir söz bilan “isteʼdodli odam edi” deb aytsa böladi. Isteʼdodli odam esa betakror böladi. Şu bois ham uning şeʼrlarida ruhan erkinligi, öziga xosligi sezilib turadi. Şoirdan farzandlarimiz uçun mağzi töq şeʼrlar qoldi. Heç ikkilanmay aytiş mumkin: şoirning şeʼrlari bolalarimiz yuragida yaşayveradi.

Dilşod RAJAB,

filologiya fanlari nomzodi

Rustam NAZAR

 (1949 – 2012)

 Respublika rus tili va adabiyoti instituti (hozirgi ÖzDJTU)da

tahsil oldi.

“Yaşasin quyoşli kun”, “Rangli favvora”, “Möjiza” nomli şeʼriy töplamlari naşr etilgan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.