Vatan
Men şeʼrday öqidim daraxtlarini,
Yodladim bargining xollarigaça.
Zaminin bahor deb, dunyoni kuz deb,
Quçdim yozlariyu qorlarigaça.
Közimni nimadir avaylab öpdi –
Şamol bösasida yondi kipriklar.
Ikki jahonlarni tutaştirguday
Yuragimga undan bunyod köpriklar.
Bobomni köraman toğiga qarab,
Momomning kaftiga öxşar hayoti.
Uyqumga köçgani sira tuşlarmas, –
Daladan dil tergan quşlari yodi.
Boşoqqa boylanib ösar umrlar,
Yulğunday şoxlanib, rostlanar dehqon.
Xohlasa, tandirday gullaydi tuproq,
Xohlasa, yomğirday tökilar osmon.
Bu afsunni kimdan örgandi ekan?
Nurlar töşab borar quyoş iziga.
Koşki, vatan bölsam könglimdan ötgan
Uluğvor Vatanning bitta hisiga…
Dil bongi
Bir gözal qöşiqlar kuylagim kelar,
Nigohlari sölim, ohangi sokin.
Lek içimga singmiş şamollar, yellar,
Yuragimda şovqin, ruhimda şovqin.
Kimning ismidir bu ilhaq, titrak sas,
Hayot qaysi dildan çalayapti bong?
Haddidan ötolmay, kunlarimgamas,
Tuşlarimga şoşib kirayapti tong.
Men ham şoşayapman betoqat va zor,
Qadamin tezlatar közimdagi yoş.
Faqat… ketmasa-yu boğlardan bahor,
Botgani şoşmasa böldiydi quyoş.
Turnalar qaytadi, ha, ular qaytar,
Kelarim, ketarim bir yöl mening ham.
Dunyo ermak uçun yozmasin qaydlar –
Yuzingni bekitgin, bekit, peşonam…
Bir gözal qöşiqlar kuylagim kelar…
Işonç
Zaminning köziga joylaşganimda,
Yuragimni tutsa quşlar köz yoşi.
Mening benaf, bedod oğriqlarimdan
Aylanib ketganda dunyoning boşi.
Mezonlari menga safarga çiqsa,
Yodimning könglida çalkaşaversa.
Daraxt odam bölib, sabo tilida
Nafaslarim bilan gaplaşaversa.
Dard yomğirday yuzga tökilganida
Boşimni silasa Ayyub bardoşi.
Majnuna hislardan iltifot kutib,
Ğaşlanib botganda ruhim quyoşi –
Siz yetib kelasiz orzular bilan…
Qaytiş
Agarda qaytmasam…
Kuzgi boğlarga
Bir nasim bölaman, çekinar oğriq.
Közimning oldida yuksalasan sen,
Közimning oldida ulğayar borliq.
Men singib boraman maysaga, yerga,
Qayğular köksimni toptamas bevaqt.
Mening yuragimda çayqalar dunyo,
Mening ovozimda çuçkirar daraxt.
Agarda qaytmasam,
Qaytolmasam men,
Yana jim ketaman nurafşon bölib.
Bir içkin nolada, ezgin nolada
Közlarim qaytadi namozşom bölib…
Barhayot söz
Fasllar almaşinur, kimlarga qalam yönib,
Dildan çiqqan kalomning begonasi bölmagay.
Yurak derazasining oldida oppoq bölib
Gullar Hamid Olimjon – keç kuzda ham sölmagay.
Dunyo yukli karvondir – közi yoşli, biri kamli,
Bağridagi kemtiklar zari bilan tölmagay.
Hayot! Seni kuyladi goh suyib, goh alamli,
Aytgan sözi – barhayot, Zulfiya heç ölmagay.
Şamol
Bu şamollar tinim bilmaydi,
Bu şamollar – erka şamollar.
Tört faslida yursa ham daydib,
Adirlari olmas malollar.
O, men şamol edim bir paytlar,
Qirlarida sapçib öynagan.
Kuyim ösdi… köpaydi dardlar,
Va… öylaganim öylagan.
Dunyolarim oddiydan oddiy,
Men-da malol bilmasman, netdim.
Sen ham bitta erka şamolday
Yuragimda esdingu ketding…
Tilak
Rangin tuşlar köring, azizim,
Rangin bölsin dunyolaringiz.
Menikidir oq va qoralar,
Menikidir endi yodingiz.
Endi menman xatodan ado,
Endi men eng toza jazoman.
Siz ranjimang, tuşuning, axir,
Men baxt emas, Baxtinisoman.
Goh bezdirsa, oqu qoralar,
Dil yiğlasa mendan narida.
Rangin qöşiq kuylasangiz bas,
Yuragimning qiblalarida…
Baxtiniso MAHMUDOVA
1993-yili tuğilgan.
“Yurt kelajagi – 2015” iqtidorli yoşlar tanlovi ğolibasi. “Hovuçdagi yurak”, “Ufqqa yöl” nomli şeʼriy töplamlari naşr etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida