4 daqiqada öqiladi

222 marta körilgan

Samolarda sayron-sayron uçdim manam

Saʼdulla Hakim

NAVOIY VA BOBUR

Ona tili ori, ğururi

Asrlardan sado beradi.

Navoiydan söz ayta turib,

Tilga Bobur kelaveradi.

 

Olti kunda yaralmiş olam

Va Odam ham. Şukrona ayta

Biz fevralning olti kunida

Tuğilamiz har yili qayta.

 

Hali borliq qiş uyqusida,

Hali közin oçmayin bodom, –

Turkiy zamin kengliklarida

Çaparasta gullaydi odam.

 

Sen, ey köngil, gar tilarsan xöb,

Söz sehridan umringga najot, –

Mir Alişer etagini öp,

Borib Mirzo eşigida yot…

 

Ona tili ori, ğururi

Asrlardan sado beradi.

Navoiydan söz ayta turib

Dilga Bobur kelaveradi!

 

ODAM ANATOMIYASI

Olim aytar: «Odam zoti ham 

Olam içra ajib imorat.

Sakson foiz tanasi suvdan

Va qolgani «loy»dan iborat».

Oqil aytar: «Töğri tuşuning,

Har ne kelsa kelar kişidan.

Yolğoni köp rostidan uning,

Xatosi köp töğri işidan».

 

Oşiq aytar: «Çeçak çamanda

Yaşnar oftob borligi uçun.

Har inson bus-butun mehr va

Soğinçdan iborat bus-butun!».

                     SÖFIYONA

Muhabbatning şarobini içdim manam,

Mayközani jonon kabi quçdim manam.

 

Uçqur xayol uçoğida hayron-hayron,

Samolarda sayron-sayron uçdim manam.

 

Bu dunyoning ming bir quroq matohidan

Hoyu haşam libosini biçdim manam.

 

Yöq zamonlar bobom yeçgan muammoni

Töq zamonlar qayta boşdan yeçdim manam.

 

Muhabbatsiz kişilardan bir quş kabi

Ollohyordan ibrat olib  qoçdim manam.

 

Sening böldim  –  kimligimni angladim, yor,

Menim bölding – özligimdan keçdim manam.

 

Taʼrifingda sözimga rang, maʼno kirdi,

Söz bozori içra dökon oçdim manam.

Maşoq terib uluğ nazm ellarida

Har sözimni buğdoy kabi soçdim manam.

            KÖZING QUYOŞI

Közing quyoşidan kuyib jingalak

Bölmişdir soçlaring, qoşlaring qaro.

Közing quyoşidan bölib jizğanak

Mening ham şaydoyi yuragim yaro.

 

Boqsam yondi közim, qara  çöğiga,

Quyuq qora tuşdi qoraçiğiga.

Öçirmasa uni közim buloği,

Bilmadim, ne bölar edi buyoği?

 

Özing ayt, yuragim kuygani ozmi,

Közing quyoşidan, qalbim suyugi.

Axir, qora  qildi qança  qoğozni

Işqing öti yoqqan sözlar kuyugi!

 

              BOŞI TIK ODAM

Yulduzlarga tutaş  çöqqida, qarang,

Toğlar salobati, körki mujassam.

Tuz bergan eliga keltirar şaraf

Çöqqi kabi yuksak qalb sohibi ham.

 

Mağrur çorlab turar,  kunduzmi-keça,

Heç qaçon urmagay yerga qadrini.

Bamisli quyoşga intilgan çeçak

Millat unga qarab tiklar qaddini.

 

Yuksaklik quyidan boşlanar desam,

Balki jön qaraşdek tuyular bu hol.

Asli özi şunday, boşi tik odam

Oyoği  ostini  körajak yaqqol.

            QAYĞU VA  QUVONÇ

Tuproqdan yaralding, ey odamizod,

Söng ruhdan taningga jon böldi ato.

Körganing alamu iztirob nahot,

Asli yaralmişda ötganmi xato?

 

Iblis aldoviga uçmasa magar

Momo Havo yöldan ozdirmasaydi,–

Balki röy bermasdi bu körguliklar,

Kezmasding yer uzra quvğindi, daydi.

Mağrur boşing baland tutib borasan

Ğam-ğussa tun kabi yopirilsa ham.

Zulmatni yoritib ketib borasan

Quvonçni oy kabi quçgança mahkam!

 

         OLTMIŞBOYLARGA

Goh öylab qolaman: oltmişga kirib,

Bormi hali yana bilmaganimiz?

Ne-ne yumuşlarga kördik qöl urib,

Qolmadi-yov deyman qilmaganimiz.

 

Bu bari bor gaplar, ötirik emas,

Demaganimiz ham qolmadi hisob.

Gohida qand yedik, gohi pand… xullas

Yemaganimiz ham qolmadi hisob.

 

Umr yöllarida kezdik qirma-qir,

Gohi yaxşi, gohi yomoni keldi.

Boşdan ötganini endi birma-bir

Aytib huzurlaniş zamoni keldi.

 

Bu ham bir baxt asli. Oftob izidan

Osmonga yulduzlar soçilgan siyoq.

Duru gavhar tomar köngil közidan,

Öçmas yoşlik ruhi, sönmas iştiyoq.

 

Çuqur öylab körsam, oltmişga kirib,

Bilgandan köp ekan bilmaganimiz.

Ne-ne yumuşlarga kördik qöl urib,

Hali oldindadir qilmaganimiz!

 

            UMR QÖŞIĞI

Hayotning talx şarobin iça-iça,

Umr ötar yillarni keça-keça.

 

Oppoq oftob qora tun öğli bölar,

Yaşil daraxt qizi qizil oluça.

 

Yer qöporib er yigit boğ yaratar,

Gul tuğadi gul hidlab gul boybiça.

 

Dili poklar yöli pok el bölajak,

Şam kabi porlab yonar to öçguça.

 

Vale nopok insonlar oxiratda

Qadr topmas Isoning eşagiça.

Çin oşiqlar aylanar qatra durga,

Tun va kundek bir-birin quça-quça.

 

Bitar davron kotibi bir oyatni:

“Otdi tong. Oğdi kunduz. Oqdi keça”.

 

                     FAXRIYA

Kim Milliy boğ sari qöysa gar qadam

Yuksalur Alişer Navoiy qadar.

Kim kezsa qöl berib hazrat ilkiga,

Dunyo aylanajak özbek mulkiga!

 

           

                  OŞIQLAR

Oşiqlar söz demas bilsa-bilmasa,

Har işga qöl urmas bölsa-bölmasa.

Çiroq simlariga öxşar oşiqlar,

Dil yonmas, tutaşuv – bösa bölmasa.

                DUR QADRI

Bir dona marvarid – momo merosi

Yotardi qutida çang-ğubor bosib.

Neça dur birlaşib tamanno qilgaç,

Yor suluv böyniga kördi munosib!

 

                  ŞOIRGA

Belni mahkam boğla, boğlama tilni,

Va lekin unutma bir taomilni.

Oğzingdan kirgani özingni boqar,

Oğzingdan çiqqani boqadi elni!

 

 

         AKALAR

(Mahmud va Bahriddin akamga)

Akalarning yelkasida

Katta  bölar uka zoti.

Uka yulduzni közlasa

Aka bölar kökka şoti.

 

Hov ukalar,  yoningizga

Olib suluv bekangizni.

Qulluq qilib yangangizga,

Yöqlab turing akangizni.

 

Gar akaning köksi baland –

Uka dasti doim uzun.

Oftobani bering, akam

Qöliga suv quyay özim!

Saʼdulla HAKIM

“Yoşlik”2012/11

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (375)