Tuman
Bir osmon
Nam töşak,
Börqsitar nam par.
Kötarilar ilohiy körpa…
Niliy devordan
Oşib tuşar
Registonning
Uçinçi şeri.
ЄIŞKI SAMARQAND
Registonning tomidagi qor
Bunça gözal, bunça serviqor;
Göyo oppoq salla öragan
Tarix otli keksa oqsoqol.
Ruhobodning oppoq gumbazi,
Momom aytgan allaga öxşar.
Jaranglaydi kumuş ovozi,
Na unutib, na eslab bölar.
Qiliç misol yaltiraydi qiş,
Gör Amirning tarnovlarida.
Tört tomonda törtta Alpomiş
Tiğ tutgandek bedovlarida.
Ketib qolgan baxşi bobomlar,
Registonning miyonasidan.
Qantar oğsa, balki qaytarlar,
Oftob tegib peşonasidan.
LIRIKA
Bir qir oşdim – yastangandi tun –
Men yöqolgan qöyim izlardim.
Vujudimdan ön karra uzun
Soyam meni yölga boşlardi…
Bir sir kördim Hazrat Dovudning
Nurga tölgan pok ğorlarida.
Izlarini kördim umidning
Xarsang ğorning devorlarida.
Jaranglardi bir nurli ovoz,
Taralardi ovozki nurli,
Zör qoyalar tinglaşardi ğoz
Ajib borliq ajib ham sirli.
Mağrur toğlar, daydi şamolning
Qoçgan edi çatoq ruhlari.
Çizilgandi rasmi xayolning
Muallifin körmas közlarim.
Men angladim öşanda birdan,
Qidirib borganim jonliqmas…
Közim gavharini zulmatga tökdim
Mangu bir vaslga oşno bölgani!
* * *
Yuragimni moy bosmiş zimdan
Şuurimni qoplamiş tuman.
Çiqolmayman şahri azimdan
Öksir mendan uzoq bir tuman.
Har şanbada yerlar muzğaloq,
Har yakşanba tuğar xotinim.
Har duşanba işda iş çatoq,
Boşqa kunlar “portlar” moşinim.
Semiraman göşti qabondan,
Şundan it göşt qilaman gazak.
Nusxa olib ajib zamondan,
Televizordek töqiyman ertak.
Söng öqiyman sekin, içimda,
Har bir misra çekadi yohu.
Yuragimni moy bosar çindan,
Közlarimni elitar uyqu.
* * *
Xiyonat kuydirib aldangan işqni,
Ortmoqlab suzadi yelkansiz kema,
Jiqqa höl tuyğular nam yukxonada
Borar, indama…
Uçrar-da bu ulkan suvda bandargoh,
Töxtar-da biror kun tinimsiz oqim…
Töxta, deb allakim qiladi ogoh,
Ketdik, deb etagim tortar allakim.
Bu çeksiz kenglikdir, moviy sarhaddir,
Söngiga yetmassan, qança ölçama.
Bu eng ulkan dengiz – çöng muhabbatdir,
Sözmoqda kema,
Suzmoqda kema,
Suzar, indama.
TASKIN
Yana ulgurmadik, yana qor yoğdi,
Yana hislarimni qopladi tuman.
Yana kuntarozi tunlarga oğdi,
Aytmoq sözlarimni böğdi Yosuman!
Na sevgi, na soqi berolmas taskin.
Vujudni larzaga soladi oğriq.
Döstlar tark etadi, bildirmay sekin,
Xira moğorlaydi mehrsiz borliq.
… Hali köp vaqtim bor, umidim bisyor:
Ne-ne yöqotişga bardoş beroldim.
Bizga nima böpti, axir, sovuq qor,
Hali köp qorlarni köramiz, qalbim.
Eşqobil Vali
1965-yili tuğilgan. Samarqand davlat universitetini tamomlagan. “Paxsa qişloğim”, “Ming ikkinçi keça”, “Sukunat mulki”, “Askar kundaligi” nomli nasriy va şeʼriy töplamlar muallifi.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida