Mening umrim
Şovullagan teraklar
Şardozdayin terilgan.
Oltin rangli kalava
Örmak qilib yugrilgan.
Oppoq gilam töqilar.
Qölga olgan qiliçin
Dunyo çevar ayolmi,
Orqov qilib umrimni,
Töqigani xayolmi.
Mening umrim töqilar.
Tiziladi yulduzlar,
Köz bölgani lovullab.
Parisini yittirgan
Osmon turar huvillab.
Qora gilam töqilar.
Oppoq gilam töqilar,
Qaro gilam töqilar.
Ikkisi aro Egam,
Yoziğlarim öqilar.
XOLA-Ya
Xola, xola, xola-ya…
Közlarimda jola-ya…
Dilimdagi dardimni
Sizga aytib sola-ya…
Xola, xola, xola-ya…
Yonoğimda lola-ya…
Ilk muhabbat ötida
Kuygan jonim tola-ya…
Xola, xola, xola-ya…
Özim bilan qola-ya…
Çertib dilda torimni –
Böldim afğon-nola-ya…
Xola, xola, xola-ya…
Ğamim gala-gala-ya…
Könglimda tong yorişmas –
Giyoh bitmas dala-ya…
Xola, xola, xola-ya…
Sözlarimda nola-ya…
Yor bevafo bölsayam
Yuragida qola-ya…
Tong
Gullar yonoğidan öpganda şabnam,
Pokiza nafasdan tirilar olam.
Yulduz(lar) bekinmaçoq öynaşni boşlar,
Quyoş izlab turar qani deb bolam.
Tunni haydab çiqar qörasin oçib,
Suruvin oyoqqa turğizgan çöpon.
Elni kiyintirar – oromdan keçib,
Yelkada – qotgan non, yamoq bir çopon.
Ayol kubi pişar tunni çöçitib,
Ayrondek oqara boşlaydi dunyo.
Bolasiga ilinar jonin açitib,
Onaning poyiga yiqilgin dunyo.
Quyoşni mot etib turadi qişloq,
Olovi tandirin oqartib sahar.
Mehnatkaş, bedor el – qöllari qadoq,
Is bosgan köylakda eng uluğ ohar.
* * *
Közlarimga siğmagan soğinç,
Kiprigimga osilayotir.
Ruhimda uyğongan xoniş,
Yolğizlikda kösilayotir.
Begim, sizni izlab,
Kunning qaro izlariga yölim tuşdi.
Tunning kumuş peşonasin silab turib,
Tiriklikning çöğlariga dilim tuşdi.
Qalb tuğyonining topolmay ismin,
Sevgi sözin aşʼoriga tilim tuşdi.
Ey Xudoyim, bilib-bilmay,
Bir olovdil Sultonga könglim tuşdi.
Soğinganda…
Peşvoz çiqar oğamday
Azim toğlar qarşimga.
Yuragimda öt yonar,
Yuz yuvadi yoşimga.
Avaylardi hilolday
Boşlarida şul toğlar.
Maftun etti ne bilan
Qadri baland bul boğlar.
Toşlar yiğlar qotovda,
Izlarimga gul ekib.
Qolgan edi ötovda
Bolaligim entikib.
Soğinganda sel böldim,
Singolmadim bağringga.
Yura-yura yöl böldim,
Qaytolmadim bovringga.
Ökinmagin, ona yurt,
Tong nasimi – nafasim.
Şudringlarda meni kut,
Oltin beşik – havasim.
Qöl uzatsa yetgulik
Osmoningni soğindim.
Yulduz misol uçgandim,
Armonimni soğindim.
Izladim men özimni,
Özligimni qaylardan.
Nasib etsin parça yer,
Şul muqaddas joylardan.
Dilafröz Çoriyeva
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida