* * *
Sokin oqşom. Qoronği dala,
Hamma yoqda sukunat, qara.
Heç kim ötmas köçalarda ham
Qurbaqalar kuylayveradi.
Har tomonga termilib zor-zor,
Yöllarini poylar intizor.
Farzandlari baxtli bölsa ham
Volidalar öylayveradi.
Majnuntollar egiladi jim,
Endi uni eslaşadi kim?!
Dunyo qirğin-barot bölsa ham
Şöx şamollar öynayveradi.
Nega bunça xafasan, erkam,
Munçoqqina közlaringda nam.
Kuyma, dunyo böston bölsa ham,
Ğiybatçilar söylayveradi.
Qurbaqalar kuylayveradi,
Ğiybatçilar söylayveradi,
Bu dunyoning uqubatlari
Şoirlarni qiynayveradi.
* * *
Qanday yaxşi, gulzor boğlarda
Kapalakday uçib, yayrasang.
Çöntagingda bir çaqa qolmay,
Heç taşvişni bilmay yaşasang.
Qanday yaxşi, yastanib gulgun,
Oppoq köylak yaltiroq şimda,
Suygan qizing yonida tursang,
Ijaraga olgan kiyimda.
Qanday yaxşi, vafodor dösting
Sodiq hamdam bölsa-yu senga,
Işi tuşsa, borging kelmasdan,
Işontirsang yolğon gapingga.
Qanday yaxşi, yursang şaharda,
Kostyumingga yuqtirmay changni.
Sizni har kun öylayman deya,
Xursand qilib qöysang onangni.
Qanday yaxşi, ming bor yalinib,
Muharrirga termilib tursang.
Şeʼring çiqib, öz qişloğingda –
Men şoir deb kerilib yursang!
Qanday yaxşi…
Oqil Abdubarnoyev
1999-yili tuğilgan.
Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida