* * *
derazada çarçagan soat
ötgan kunlariga tikilar unsiz
sanagan vaqtlarin eslaydi bir-bir
u şoşib yurardi yaqindagina
qiçqirib çorlardi öziga
ötib ketayotgan vaqt haqda ayta
şoşirardi hammani tinsiz
bilmasdiki u ölçagan on
baxtiyor etardi qança baxtsizni
çorasizlar qanday çekardi azob
faqat kuzatardi
çinqirib bot-bot
xotira yozgisi keladi uning
ötgan umri haqda
odamlar haqda
uning örniga kelgan
yangi soat uçun
saboq böladigan nimalardir
yozib qoldirişni istaydi juda
* * *
orzum,
aldab ketma meni, azizim,
zada yuragimni qilmagin payhon
senga boğlangan ne bölsa barini
sening visolingga baxşida etgum.
sevgi,
asra meni
yuragim quvnar
yana bahorlarni soğindim, qara
nima bu
senmasmi meni uyğotgan
çeksiz orzularga boğlagan yana
ötgan kunlarimdan keçib
keçirib
ertaning quyoşiga mahliyo etgan?
hayot,
qadrimga yet,
yayrat könglimni
mening yuragimdan foydalan
men senga rizolik olib kelaman
va yana neki bor sen orzu qilgan
şu yuragim bilan.
* * *
Sendan maktub kutdim…
Kunlarim ötmay,
Qalbimda heç nega qolmadi havas.
Sulaymon boyligin tuhfa etsa ham,
Sening maktubingça quvontirolmas…
Garçi közlaringdan jon qolmas omon,
Izhor potrab çiqdi – bölmadi tiyib.
Garçi kiprigimda mezondek nimjon
Neça bir joyidan tugilgan umid…
Ostonam kutsa-da meni orziqib
Könglimga oyina – zaʼfaron kuzak –
Yölga qarab-qarab toliqqan közday
Osmonga umidsiz tikilar kölmak…
Axir, yengib borar dilni vasvasa
Yolğizman iztirob mamlakatida
Bir parça nomangdek taftni bosmasa
Ne naf Iskandarning saltanatidan?
Sendan maktub kutdim
Nafasim yutib
Nisor etmoqqa şay bisot – borimni!
Balki olib kelar menga şu maktub
Sening izmingdagi ixtiyorimni…
* * *
…botayotgan kunni qoq bölgan
qirğoqdagi dalaning yöli
armonlarga qalbimni çulğar
ezar mungli xotirot bölib.
sudraladi qariya şamol
ivirsiydi kuzda çol kabi
javonibdan söraydi savol
hovuzlarning titragan labi…
bu kuz nima keltirar menga
yomğir izhor etar nimani?
orziqtirar biliş istagi
qayda izğir izlangan maʼno…
* * *
Men keturman.
Ketmasam bölmas.
Kutarmisan meni, dala-daşt?
Tole yöli menga böysunmas,
Umrim keçar vaqtga qasdma-qasd…
Onim şoşar izmimdan xoli
Goh manzilim ne, bilmay sarson.
Heç uşalmas orzu uvoli –
Yuragimda mangu ğalayon…
Men qaytgunça kutarmi boğlar,
Yetarmikan gulning bardoşi?
Yöqotmasmi viqorin toğlar,
Keksaymasmi onamning yoşi?..
Daği umid qilurman, hayhot,
Garçi ayon – oqqan suv qaytmas!
Könglim uçun bölsa-da fursat
Taskin bölar biron söz aytmas…
Umrim keçar vaqtga qasdma-qasd,
Tole yöli menga böysunmas.
Garçi şaştim – sust, köngil – barbod,
Men keturman.
Ketmasam bölmas…
* * *
Onam dard-u holimni sördi,
Bolam pul-u molimni sördi,
Yor deganim jonimni sördi,
O, könglimni sörmadi heç kim…
Tunlar yiğlab, kundan yaşirdim,
Izhor-la Söz qadrin oşirdim,
Harçand işqim sori şoşirdim,
Gung könglimni sörmadi heç kim…
Garçi umrim saraton bargi,
Manzil magar jon quşin tarki,
Sölsam qadrim bilinar, balki,
Gul könglimni sörmadi heç kim…
* * *
Umr böyi
qilarsan orzu
Rejalaring asl,
betakror.
Biroq ular amalga oşmas –
Gözal sözga
Bu dunyomi zor?
Kimga kerak sening kun-u tun
odamlarni öylaşing
Baxtni,
Sevgini va şirin hayotni –
Yöq narsani yonib kuylaşing?
Haqiqatga közlaring yetmas
Köngling hamon bedov şamolda
Uşalmas
Lek unutilmagan
Eski orzu bedor xayolda
Qoyalarga
Olov
Suvlarga
Kelib uriladi hayoting
bir zavq uçun,
bir lahza uçun…
köngil hamon yolğiz qanoting…
- Fevral
Uç bahodir yölga tuşdi
Xurjuniga savollarni
Solib olgan bahodirlar
Qoldirmadi birortasin
savol berib ötdi kökda
nurin soçgan yulduzga ham
Çegaraga yaqin joyda
Töra aytgan uçta tönğiz
Tortib oldi savollarin
Majbur qildi aytmaslikka
Ayrilişdi davralardan
Zamonaning şamollari
Könib ketdi ikkitasi
Uçinçisi könmas hamon
Tuşib ketdi tillardan ham.
* * *
Közlar töqnaşdi-yu…
dil orom topdi –
tomirlar gupiradi, potradi yurak.
Bu xuş bezovtalik huşni yöqotdi,
Tuğildi turfa rang orziqiş, istak…
Biz-ku çidayapmiz, har na qilsa ham
Hali tanişmasmiz, ismlar – mavhum.
Lek neçun qaçondir qadrdon bölgan
Yaqinlardekmiz?..
Oh, köçalar gavjum…
O, na bir sabab bor, na yetar jurʼat,
Yuraklar aytolmas öz sirlarini.
Yulduzlarimiz-çi,
Bizdan erkinroq –
Allaqaçon quçgan bir-birlarini!
…Lahzada sevdim-u, yöqotib qöydim,
Odam daryosida oqding, kömilding.
Olomon vaqtmikin, vaqt suvmikin, yo?
Nolon uçratganim joyga termildim…
Seni izlab yurdim, yugurdim giryon
Soğinç azobi va yillar şamolida.
Göyo şirin tuşday tirilar ul on
Alvon fasllarda, goh xayolimda.
Sening yoding hayron,
Mening yodim barbod,
Ötar şunday tunlar, kunduzlarimiz.
Lek yuraklar bedor – baʼzan bir-birini
Eslab yiğlab qolar yulduzlarimiz…
Ğamlar horitganda ruhimni goho
Senga olib borar bu xayol – beboş.
Istak ne, maqsadim aniqmas, ammo
Közlarimdan tomar yulduz-yulduz yoş…
* * *
Mezon osmonidagi oppoq bulutlarni
Yuragim qoniga böyayman
Bir kun
Toki sen uni şafaq deb öylab
Tun kelişidan darak beradigan bu gözallikdan
Şirin entikişing
Orziqişing uçun
Ayozli kunlarda
Patlari xurpaygan dalli şamolda
Diydiragan xira quyoşga qarab
qorlarda izini qoldirgan
musiça bölaman
sening mehringga muşarraf böliş uçun
kimdir gul tutganda soçilgan kulgularingni
bösa olganda titragan lablaringni
ortidan soğinib termilgan nigohlaringni
tomoşa qilişdan köra…
* * *
Sen ham eslaysanmi meni, gohida
Baxtiyor onlaring kemtigi kabi
Yetişmagan kabi könglingga huzur
Yetişmagan kabi kulgungga quvonç…
Senga yöliqtirgan kunni qarğaymi
Baxtiyor bölaymi seni körgandan
Yana körarmanmi,
Tutarmanmi gul
Aytolmagan izhorim etguvçi bayon…
Gar bari Xudodan bölsa, roziman,
boşqa ne kelardi axir qölimdan
Izlasam, baribir topa olmayman,
Körgim kelsa, yana sörayman undan…
* * *
N.ning şeʼri
Umrim
Ne xoklarni yaşirgan
Alvon söqmoqlarga soçilgan.
Hali ön gulimdan bir gulim oçilmay
Yigirma bahorim oçildi.
Vahki,
men kuygan çöğni
Sen atay yuragimda yoqding.
Lekin bilmaysanki,
Sevgim
Seni
halok
qilar
çohdir…
* * *
…körgim kelar edi seni
Xatlaring öqisam
Qalbimga qaytardi bahor
Endi
Tinçlik bermas uzun tunlarda
Unut tuyğulardan taralgan ifor…
Bektemir PIRNAFASOV
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida