246 marta körilgan

Bahodir BAHROM: Öttiz bor aylandi tole quyoşim…

Bahodir Bahrom

* * *

Öttiz yoşning öyi rasida,

Atirgulday nafisdir xayol.

Xotiramning qönalğasida,

Mangu qönoq bölar bir ayol!

Köz qirini taşlar, qimtinar,

Qaltiraydi qöllari – nozik.

Nigohlari maʼsum, jim turar,

Uyaladi, qarolmaydi tik!

Ruhim ezar ayni şu turiş,

Yuragimni silab, öyadi.

Sezdirmasdan qiladi yuriş,

Söng ruhimni yengib qöyadi.

Öttiz yoşning umidi gözal,

Kelajakka tutadi gullar.

Muhabbatning oldida azal,

Titrab turar gul tutgan qöllar.

Xotiramning qönalğasida

Iymanadi umidvor ayol!

Şu turişi uning aslida,

Sevasanmi, degan bir savol.

Ehtimol

(undan kelgan maktub mazmuni şunday)

Negadir titranib ketdi deraza,

Göyoki köçadan ötdingiz hozir.

Taşqariga otdim yarim tanamni,

Xuddi siz qarşimda bölganday nozir.

Xuddi siz qölingiz qoqib turganday,

Xuddi siz qarşimda turganday kulib.

Taşqarida şamol oqib turganday,

Yaşab turgandayman xuddi men ölib.

Bu öktam, sarbaland örik emas, yöq,

Gullarini soçib öynayotgan siz.

Eng sönggi nafasim böğzimda qotdi,

Xuddiki, ölişga qöymayotgan siz.

Keçagiday bari, xuddiki hayot,

Rangsiz derazamga mixlanib qolgan.

Ön yilki, boşida kötarib sabot,

Kuçi yetmay qolgan, ixranib qolgan.

Sizni deb saranjom bölmadi umrim,

Ruhim qoldiqlarin izladingizmi?

Siz-ku ötmayapsiz bu köçalardan,

Deraza titradi… esladingizmi?

Kutaverib, maktub bityapman özim,

Bu kuyuk qalbimga malham bosmas oy.

Balki yuksalgansiz tole yulduzim,

Quyoşga döngansiz endi, ehtimol.

Ruhim

Sira öz holimga qöymaydi osmon,

Sira qöyvorgisi kelmas ona yer.

Şu ikki buyuklik aro bir sarson,

Vujudim va ruhim tutaşgan taqdir.

Boşimni balandroq kötargim keldi,

Falak, ortiqçalik qilmasmi loşim?

Umrim öttiz yili şamolday yeldi,

Öttiz bor aylandi tole quyoşim.

Men bor va yana bir Özbekiston bor

Va qança turkiy bor toledan nari.

Şonli Navoiy bor, şonli Turon bor

Va solih insonlar bordir sarsari.

Öylayman döppini çekkaga qöyib,

Farovon turmuşning obod tomonin.

Bu yurtni yolğondan bölmaydi suyib,

Bu xalq sevgining ham sörar tovonin.

Yakqalam turkiydan qolmadi nişon,

Möysafid ruhingiz örtanar, şoir.

Sira öz holimga qöymaydi osmon,

Sira qöyvorgisi kelmas ona yer.

Bu tuproq faqat jon dardida yonar,

Fidoyi jonlardan olar quvvat-kuç.

Bu tuproq adolat istab tölğonar,

Bu tuproq köksini yorib borar öç.

Bobojon, holimga qöymaydi vijdon,

Öylaram, bağriga olmas ona yer.

Şu ikki buyuklik aro bir sarson,

Mening şonli ruhim – Turkistoniydir.

Sovğa

Dillarga nur berur sakkizinçi mart,

Özga bir gözallik kaşf etmiş olam.

Qönğiroq qilaman, könglim töla dard,

“Sen salomat bölsang, şu sovğa bolam”.

Iymanib boqaman botguvçi kunga,

Sezmayman besamar vaqtning qadrini.

Şamol yelib borar soçgança tunga,

Ayol iforini, gulning atrini.

Köça çiroqlarin nuri öynaydi,

Közimga aylanib boqar deraza.

Bir zulmat könglimni holi qöymaydi,

Bulutday tökilgim keladi rosa.

Yiğlagim keladi yoş bola kabi,

Qiyqirsam, içimda sönsa olovim.

Axir, nima erur farzand matlabi,

Qaçongaça şeʼrdir mening qutlovim?

Tun böyi tölğanib çiqadi könglim,

Tun böyi hamrohim böladi duo.

Ey, sodda volidam, munisim, munglim,

Mendan kutganingga yetkazsin xudo.

…Töxtamas, öqida aylanar olam,

Yana bir qavatga kötarilar dard.

“Sen salomat bölsang, şu sovğa bolam”…

Söng kirib keladi töqqizinçi mart.

Dakkinamo

“Dada, topdim”, deysan, Mehrinoz qizim,

– Parda derazaning uzun-a soçi.

Yomğir yoğsa, yana kelar ilhoming,

– Tomçilar – derazaning köz yoşi.

Biroz dakki bersam ranjima tağin,

Yiğlama, labingni tişlagin, çida.

Şeʼr tomon burma heç kelajagingni,

Baxtiyor yaşaşing istayman juda.

2021/1

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.