227 marta körilgan

Yurak çil-çil, derazalar but…

Nurmuhammad Aziz

Çölpon

Çirkin keçalarda

hamiyat halol

Qora soyalarning çöksa poyiga.

Kuraş bu –

bayroqdor bölmoq, avvalo,

Şoirga yaraşar,

faqat şoirga.

O, Temur ölkasi Turonzaminda

Zavolga yuz tutar kişanlangan ruh.

Şiddatin bosolmay, boqsa ğanimga.

Har mitti jilğaning isyoni qutluğ.

Umidim –

uyğonsa bu noz uyqudan,

Bu mudroq közlarda çaqnasa olov.

Har şeʼri şer bölib, böğizdan tutar

Jangçi şoirlarga muhtojman, xolos.

Umidim –

şoirmi yuragi yonsin,

Mudom piri bölsin Yassaviy, Kubro…

Zulmning qoşida qolib zabonsiz,

Şoirman deganni keçirma, tuproq.

 

* * *

Közlaridan nur öğirlab kun

Röyi zamin gulşan muattar.

“Suvpari”ni kuylasa Ohun

Jör böladi yurak-yurakdan –

Tuşimdagi tirmizak bola.

Ğör boşida Andijon döppi,

Döppi emas, podşoh tojiday.

Qiqir-qiqir şodlig-u şöxlik

Tortqilaydi qizça soçidan

Tuşimdagi tirmizak bola.

Araz insa qizça yuziga,

Şamol bölib qaygadir uçar.

Zumda qaytar, voh, huzuriga

Kaftida bir hovuç dovuçça

Tuşimdagi tirmizak bola.

Çappar urar yaşil göşada

Dunyoi dun etolmas tutqun.

Bir qarasam – menga öxşagan,

Bir qarasam – begona butkul

Tuşimdagi tirmizak bola.

 

* * *

Na hakim, na hakam bölar vaqt,

Xotiralar – şirin şukuhlar.

Unutilgan odam toabad

Unutganni tuş körib uxlar.

Qadahsözlar aytmas: “Alvido”,

Majnun bölib uzlatda yonmas.

Odamlardek yaşaydi mudom,

Mudom odamlardek yaşolmas.

Neça bahor ötar nozanin,

Qahrlanib ötar neça qiş.

Baxt – soğinçdan yurak tozarib,

Olovda ham halovat topiş.

Umr-ku yöl, qaytmas iziga,

Soçlarini qirovga böyar.

Unutilgan odam qiziga

Unutganning ismini qöyar.

usmon nosir

Erk – qöşiq, kuylasang bulbul misoli,

Panadan çoh qazir hasadgöy qarğa.

Bukilgan tizzalar yoniq isyonni

Qorli ölkalarga qilar badarğa.

Alam-o, iymonning qazosidir bu.

Yurakda bulutday suzar zulumot,

Izğirin şamollar izmida qutqu.

Yozğirib yozsam-da, yozilmas xumor,

Ay ruhi farişta, vujudi tutqun,

Qay maddoh oğangning qasosidir bu.

Dong qotib uxlasa xeş-aqrabolar,

Uyqusin buzarmi guldirak bölmoq?!

Söz bilan yaralab, söz-la davolab,

Qon yutib yaşamoq, qon qusib ölmoq –

Erta uyğonganning jazosidir bu.

Bolalik

Derazaning siniq közidan

taşqariga boqardim: Hayrat!

Şabbodaning şivir-şiviri,

ariqning hur ohangi – bayram.

Derazaning siniq közidan

qöl silkitib quyoşga, quşga

gulning sarin böyin simirib

söng öğirlab ketardim tuşga.

Derazaning siniq közi – şeʼr,

Noçorlikning suratimas bu.

Suzar edi köngilda nurdek

Şahzodalar tuymagan tuyğu…

… Bugun köz yoş doyasi afsus,

Yupatolmas gul, quyoş, bulut…

Taşqariga boqaman mahzun,

Yurak çil-çil, derazalar but.

* * *

Oh, qunişib qişlagan qişloq,

Fiğoningga vobasta sözim,

Qaroğingda mung körsam, işon,

işon, ikki jahonim tözir.

Kunbotarga tutaş dalalar,

Kumuş hislar haroratli şeʼr.

Tentiradim sağir boladay,

Yuragingga söz ekaman deb.

Oqböyraning telba mavjlari,

Suron solib, uyqum buzsalar,

Tökildim, voh, tunlar avjlanib,

Sening ğussang – “Zarif ğussalar”…

Bu soğinç-u ozor, zor yotar,

Mehrobingda manzara bölib.

Varaqlab qöy bir qur, mabodo

Zil yuklardan böşasa qöling.

Nurmuhammad AZIZ

1990-yili tuğilgan. Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi “Ijod” jamoat fondi tomonidan “Birinçi kitobim” loyihasida “Zarif ğussalar” nomli ilk kitobi naşr etilgan.

2021/4

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar (2)

  1. Guliraʼno Orziyeva

    Ajoyib 👍

  2. Ğiyosiddin Önarov Tahririyat

    Qoyil

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Oldingi
Keyingi

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.