210 marta körilgan

Mening derazamni poylaydi quşlar…

Zulxumor Orifjonova

“Uyğoq tuşlar” turkumidan

I

Qayda edim,

bilmaysanmi?

Közgularga qarab turib,

neça asr ötganini anglolmadim.

Jimligini yelkasida kötargança,

neça yöllar ötganini tan olmadi,

bu kuzgaça…

Qay kunlarni yaşab ötdik,

qay tunlarda tuşlarimiz uyğoq qoldi,

Yo bizgaça

bu tuproqda kimdir erkni tuyganmidi –

yillar toldi…

Yoritmasa endi quyoş

qarolarga böyalgan bu borliğingni,

Köksingni oç, heç yöq ötmiş izlaridan,

sezib tursa, o, kimlardir borligingni,

borligimni!

II

Yelkam uzra ulkan toğlar ösaverdi,

Suyanganim ular böldi qaçon desang.

“tört qariç yer,

törtta devor –

közingga surt, bular bari

sening uçun vatan”, desang,

Öz dunyomni dengizlarga uloqtirdim…

 

 

III

…Qayda edim,

bilmaysanmi?

Men bilganim peşonamga

ostonangni bosib ötmoq çizilmagan.

Axir men ham ayol edim,

boş qöymoqqa maskan izlab,

sovuq yegan oyoqlarim izillagan.

Tuşimda ham

tunlarimni

oqqa örab yaşab ötdim.

Ammo bu kun bir hovuç suv tutolmading

öçirmoqqa vujudimni yoqqan ötni…

qayda eding?..

* * *

Men yölning boşida,

kaftimda

böğizlangan gulning yaproqlari jonsiz.

Dunyo ham bu keça aftidan,

ufqlarga qadar tomonsiz.

Töxtagan hattoki qölimda soat,

na yulduzga qarab, na oyga yolvorib,

bilolmam neçani körsatmoqda vaqt.

Boğlarda egila boşlaydi şoxlar,

Men esa

tortilgan dorlardan, uzundan uzun,

yiğaman tanasiz özimni özim.

Öngimni tuşimda soylarga aytib

Qaytsam… daryoga aylanib –

özanlarga solmoq kimning istagi?

O, yölim tomonsiz, bori imkon deb,

Ming yilki özimga qanot izladim.

Izladim,

topmoqlik ilinji bilan,

ohanglar oqizib ketgan yöllarni.

Taskinim, öşanda ruhimni heç yöq,

tutib qololmasdi sening qöllaring. . .

* * *

Tun qay tomon oğib borar,

tong qadarmi

şom qadarmi?..

Kökka boqsam yulduzlari körinmas-u,

Ammo nurlar oqib borar…

Qarşimdagi yo xatarmi?

Közlarimni uzolmadim ufqlardan –

Şarq-u Ğarbning manglayiga qon yugurar.

Mudrayotgan yillarini uyğotolmay

bir ölkaning boşi uzra

asrlarki

tong yugurar.

O, bir tongki,

suvlar bosdi kelayotgan yöllarini,

şamollardan boğlar bir-bir qulayverdi.

. . . Ostonangga yetolmagan nurlarini

içga yutib,

kökda quyoş nurayverdi.

Nima desam uyğonasan tuşlaringdan,

Nima desam önglanadi javoblaring?

Parçalangan közgularga közim tuşgan,

asrolmadim…

Sovurgança havolarni,

yellar keldi tört tomondan.

Yöllar qayga oğib borar,

Peşonamga bitilgan bu saratonda

Yuragimga bir yomğirlar yoğib borar…

O, bir tongki,

tunlar tösdi kelayotgan yöllarini…

* * *

Böm-böş köçalarda

şamollar kezinar,

maysalar unar,

yovvoyi gullarning oçilar çiroyi.

Xayolan uzooqqa otlanib,

Sen sevgan tuşuniksiz tilda

boşlayman xirgoyi.

Ufqlar tomonga közlarim tiksam,

Maysalar labiga qadasam yoşlar,

Muallaq dunyoning bir çekkasida,

Mening derazamni poylaydi quşlar.

O, maʼsum quşlar ham közyoşlarini

hovuçimga tökar, heç yöq şu bilan

tuşlarim yuvilib ötar suv bilan…

…Böm-böş köçalarda,

Qonlar keçib kelar

beayov şomlar,

ğamgin soyalarni töşagan kökning

kengliklari aro tağin kimgadir,

bir nafaslik havo qiladi yöqlik.

Bu gal oçilmagan namozşomgullar,

Poyiga yiqilar birma-bir tunning.

Kimlardir yangidan ertaklar aytar,

Kimlardir yangidan boşlaydi kunni. . .

Men esa,

gardlarin yuvgança derazalarning,

sen sevgan tuşuniksiz tilda,

boşlayman xirgoyi,

Barini unutib heç yöq şu bilan,

baxtli köra olsak edi dunyoni. . .

 

Zulxumor Orifjonova

1997-yili tuğilgan.

Toşkent davlat özbek tili va adabiyoti universitetining Oliy adabiyot kursi tinglovçisi.

Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi tomonidan

“Birinçi kitobim” ruknida “Soğinç suvratlari” maqolalar töplami naşr etilgan.

2021/9

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.