(Onamning derazasi)
Özbekiston Respublikasi Mustaqilligiga bağişlanadi.
Muallif
Onamning derazasidan yölga
boqar kitobim:
Zağizğonlar hamrohligida.
Toğlarning yuragini körar
kimda-kim
Aytgan bölsa vido gumrohligiga.
Derazaning tepasidan ötar
Turnalar,
Sevinçi nim, nolalari nim –
Oqlaganday bahorning haqqin
Uçib ketayotir Şimolga.
Yodlaganday kuzning dardini,
Janubga yetmoq uçun kamolga
Turnalar ila
Onamning derazasidan yölga
boqar kitobim.
Turnalarning yöli –
Odamning yöli,
Odamning qismati kabi mardona –
Zarafşon daryoginam bir loyqa oqar
Bir tiniq köngli.
Laylak uyasida tola-tola çim
Qirq yillab kutgandir
Erk tuğilişini!
Asrlar aytmay ötdi qayğusin,
Sevinçidan yorilolmay ötişdi,
Selga oqqan yuz ölançini
Marsiyasiz etişgan dafn…
Oq laylaklar tomon borar minora
Yel – şabboda Malikçölga
Burilsa böldi,
Hayot şaksiz boşlaydi yölga.
Olovlar yorişadi yarqirab,
Arab ajam tomon
Ajam arab tomon
Ötgan hiqqillab,
Ilm şahri şimir sözini,
Ilmsizlar çöqir közini,
Minoraga boğlangan köngli
Bu mening yurtim –
Qaldirğoçlar qanotida dostoni,
Xati ötli abadiyat jaridasidan.
Bu mening yurtim –
Yulduzlarni ekkan osmoni
Tuproğiga boqib hayratda,
Gullarni yiğlatar armoni,
Toşlarga qon bağridan,
Itlarga mehridan ilingan.
Bir bulbul
Yuz bulbul,
Ming bulbul
Sayragança yonib-kuyib,
Nola-yu nağmalar qilib
Kötarolmas dardning norvonlarini.
Ketganiça qaytmadi heç duldul,
Parvozlar musibatin lahza aytadi:
Sözing bölsa izhor qil töyib
Bir bulbul,
Yuz bulbul,
Ming bulbul,
Hali köz oçmadi hayotda…
Çiqdimi esingdan
Çölpon,
Usmon,
Abduraufning yongan xati, uzilgan tori,
Qodiriyning kallaklangan olma daraxti
Qiyomatga qadar yiğlatar mardni!
Xotiringdan öçib ketdimi bedod
Boşi şiptir Dajjol xuruji,
Iymonsizlik ölati,
Ötgan asr, yigirmaning böğzida hayot
Beş yuz nafar hofizi Qurʼon
Tiriklayin kömilganiga
Şohid, şahid onaizor Buxoro.
Ey mening yurtim,
Bölmas ekan seni öldirib,
Kömib ham.
Nur yoğdirar mening subhimga
Sening ruhingdagi jon qadar iymon.
Endi şamol tegib köksiga
Tutzor yoqalab paxta ekilgan,
Don soçilgan dalamga
Oltinday.
Qirğovullar bahuzur
Yana qiyqirib qöyadi bedazorlardan –
Bu mening yurtim –
Çumçuqlar tutlarga yopişgan,
Balki, ota, balki, onasin
Qayta topişgan.
Sut oqadi anhorlaridan,
Jannat körinadi bahorlaridan –
Bu mening yurtim –
Kam bölma!
Kam bölmas
Ovloq sahrolarda Xizr izi bor,
Qadagan ölmaslik uruğin.
Çayqalayotgan surx bayroq –
Singlim qizğaldoq –
Sodda şamollarning yelişidan mast,
Çapani qorayaloqlarning yurişiga qul
Ariqlardan olar suyunçi,
Hudhudga nomus – toj,
Ötgan umri tölanmagan boj –
Öğil bölib bölmagan öğil,
Inği çiqmagan köngli çöksa-da,
Nihoyat, uzatadi dast
Tirilib qasdi
Qoçiradi ör yölbarslarni,
Ohuning bolasiga tuğilmasdan döst –
Öriklarning guliga oşna,
Ağanagan bodomlarning tanasida mung,
Ilk eruvgarçilikka yetmagan qalbi,
Ellik yetti bahorni boy berib tunda,
Toş örmonni boşlab kelmoqçi taʼbi
Bir beozor va maʼsuma jununda
Şaftoli gulining rangiday labi
Bir yori bor edi bir bor boqmagan,
Endi öğlin yuboradi közin körişga.
Ming yilda hosilga kirmagan yonğoqzor
Boşi uçun qöyilgan kunda –
Rostini yurak bilan aytmoqqa,
Haqiqatni astoydil qilmoq-çun izhor
Borligin bilmagan dunyoga kelib
Alpomişga qazilgan çohga
Közyoş tökkan kabi boyçibor –
Derazasidan onamning yölga
kitobim boqar…
Yölga onamning derazasidan
boqar kitobim:
Şundan ötar Afandining ulovi,
Özi yöq,
Özi yöq,
Özi yöq,
Özi yöq Afandining bozori
Har kun qizir gijdi-bang savdo,
Yolğon sotib olar Xudoning kuni
Yolğonga talabgor, rostga boqmagan
Xudoning quli,
Tönka, bodi, töqmoqning oldidan
Bir bora ötmoqqa.
Töqmoqqa yuzma-yuz boqmoqqa,
Aylanib, ağanab yotgan jalojinga
Nimadir, nimadir, alanga bermoq-çun,
Bozor oralaşga yöl olgan
Onamning derazasidan yölga
boqar kitobim…
Onamning derazasidan yölga
boqar kitobim:
Saodati bordir harqalay
Asrab qololdimi özini,
Bilmadi, öttiz yil bilmadi,
Odamlarça safga qöydimi izini.
Böronlarga qarindoş öğli,
Qadim bir şaharning kelini
Yozga yetib olsa bas oq quş qizining yöli,
Duo bilan kökargan qalbi
Duo bilan zora yiğlolsa.
Zora, La ilaha ilalloh
Sönggi bölsa kalimasining
Degança, degança
Jiydalarning ostidan ötdi,
Öqigança Enasoy yozuvlarini.
Bir yalmoğiz sabo, maʼsum bir tavallo
Töldirgan kamini –
Yöllar Qosimşayx Azizonni aylar ziyorat,
Yillar Mavlono Deggaroniy ila qiladi gurung.
Bahouddin boboga
Onamning iltijosin qilar qiroat.
Köhak guvoh – hurmat, izzat,
Ixlos, mehr-u nomus jam,
Oq bulutga mingança sofdil adolat
Tuğ kötargan Xoja Sobirga
Topşirganday karvonni
Oqar, töliqib oqar
Qasava,
Mingta bahodirning könglini yoqar,
Jini suymas dabdabalarni
Bu dunyoga gumonat joni,
Bu dunyoda ğanimat oni –
Ilonizi söqmoqça misol
Şafaq sari ketadi
Otam qilgan nasihat:
Yaqiningga yölatma illat!
Buğdoyzor dalada qarğa öroqçi,
Kaptarlar don taşir bilangi hammol,
Çillaga kirgan el
Körmagan rağbat
Boy öğlini keçalari çaqirar,
Ziyofatga ketgan egalari jannatga,
Bir uy bor – qiyomat soati yarqirar,
Bolalari juda-juda uzoqda
Otasin qabrin ham unutib.
Yöl solar bu uyga uloqça,
Çirildoqlarni çaqirib töyga,
Surnaylar yöl tösgan qaroqçi
Maşşoqlarni keltirmas öyga…
Axir men ham tuşdim-ku har köyga…
Sen ham öynaganing kabi har kuyga!
Kuy baribir kuydirar,
Köylar olib çiqar deya daryoga
Ketayotgan
Ketayotgan, ketayotgan –
Onamning derazasidan boqadi
yölga kitobim…
Onamning derazasidan yölga
boqar kitobim:
Endi Maskov, Parijlarga yetadi,
Bir kun,
Öşal bir kun
Makkaga ham yetsa işonaman çin.
Endi juda uzoqlarga ketaman,
Onamning duosiga yetgan kitobim!!!
Quyoş yelkasiga çiqib bitaman
Tugamas, tugamas
Aslo siyohim – qora emas oq,
Zulmat emas – çiroq,
Paytavamas – bayroq
Olamlarga xatlar yöllaşga,
Özini ötlarda önglaşga,
Qarzini tölaşga, tölaşga
Qilmoqçi safar
Yöli önsin, manglayiday bexatar!
Qöşnilar ötadi
Ğiybatlarni haydagan,
Quvonçni, havasni çoy qilib damlagan,
Yuragi iymondan qaynagan,
Iqbol bir-biriga tilagan
Ona, momo, xola boğlarga
Borini tutgança baridan
Bolalik çoğimdan –
Bu el
Mening vijdonim.
Bu el
mening iymonim –
Iymonni örgatgan nigohi
Qöşiqlarin kömib ham,
Asragan tirik vasiyatlarin
Yozgan dilimga.
Könglimga nomus bilan yöl solgan
Elimga bir misra
sira
Atab yozmabman,
Nafratlarga qabr qazgança,
Bölar bas, armonning savobi,
Ketmasman yurakni yozgança,
Ketmasman söngsözni aymasdan turib
Xudo xohlasa,
U juda muqaddas,
Keladi guras,
Ötadi guras –
Bu saflarda şaşmaqomning maqomlari bor –
Böz boladek öyçan,
Keksa çoldek doniş,
Teraklarning terisini şilişga emas,
Dovçalarni kapalagan kelinga,
Bir öğlon tilagandek bahodir,
Ahmad Zoir qöşiqlarin aylab xirgoyi,
Yuraklarning rubobini çalgudek ilk bor
Or-u nomusiga berib xudoyi,
Öziga qurib dor, özganikin uzib,
Oqquş kabi suzib
Suğd ölkasida
Iskandar körmagan
Tojli ölatni –
Hikmat bilan mozorga boşlab,
Ramazonni juda zor kutgan,
Ğussani unutgan,
Izdihomni birinçi bor soğinib,
Bilmasdan qasdiga dast tutgan.
Osiyoning havolariga
Nomaʼlum va maʼlum bu savdo
Boşiga kelib.
Sizni bilib, özini bilmay,
Köz oçgaç tirilar deb yuragi –
Eng yaxşi körgani juma kunidir,
Eng xöb birodari Oqibat,
Yuragini sutlarga bulab qizitgan junundir,
Qaysning majnunligiga bir umr surgun,
Rahimboboning Maşrabida Balxlarni körgan,
Ming it hurgan karvonlarda yölovçi
Bitta jonga aylangan zamin,
Uning-da Maşhargohdagi çaldevor saroyi.
Yaxşi tonglar töldirar kamin,
Aybini yopadi mana şu çuqur yöl,
Emaklab bölsa-da Zarafşonga yetsa,
Laylaklar tödasiga qöşilişi çin.
Yuragining oğriğiga muhabbat qöygan in
Mehr bilan bağriga bosmoq-çun dunyoni
Onamning derazasidan yölga
Boqar kitobim…
Toğguzar qişloği
Vafo FAYZULLOH
1963-yili tuğilgan.
Toşkent davlat universiteti (hozirgi ÖzMU)ning jurnalistika fakultetini tamomlagan.
“Hut”, “Xabarsiz sevinç”, “Mangu lahza”, “Jon yöli”, “Azaliy ğussa” kabi şeʼriy kitoblar, “Çaqmoq yoruği” adabiy-tanqidiy maqolalar töplami muallifi.
F.Kafkaning “Jarayon” romanini, “Otamga xat” essesini, M.Materlinkning “Söqirlar” dramasini, X.Borxes, K.Hamsun, R.Akutagava hikoyalarini, Ş.Bodler, P.Verlen, A.Rembo, I.Brodskiy va M.Svetayeva şeʼrlarini tarjima qilgan.
Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi aʼzosi.
2022/9-10
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida