Takabburlik
Yöl kezadi… közginasin
Samolardan uzmay sira,
Daho bilib özginasin,
Maromini buzmay sira.
Döst-u ğanim royişiga
Qaramaydi. Unga nima?!
Kambağal-u boy işiga
Yaramaydi. Unga nima!?
Yöl kezadi… burni bilan
Bulutlarni kesib borar.
Yöl ham örni-örni bilan
Ğaflatini sezib borar!..
…Garçi bu kun sözim yoqmas,
Balo – tilim rostidadir.
Vale kökdan çalpak yoğmas,
Çohlar oyoq ostidadir!
* * *
Ey axtarim, joying falakda,
Tağin yerda yoqilamanmi?
Ravon yölimdagi, hoy sakta,
Endi senga qoqilamanmi?
Men yiqilib töymagan ğofil,
Tinmay hassa yöqotgan körman.
Senga oçiq közlaring kafil,
Ğoz turasan körlarni körmay.
Tuproqmanki, qayta butyapman,
Maqomingga berilmasang-çi?
Şarbat töla kosa tutyapman,
Simirsang-çi,
Erinmasang-çi?!
Qörqmasang-çi, ey Saʼdi akbar,
Kör közlarim
közingni asrar!
* * *
Töntarilib qolgan toşbaqa misol
Önglanolmay qiynalar tuşim:
Gullab yotar unda öt ketgan hisor,
Gullab yotar unda turmuşim.
Önglanmas. Aldovga qurilgan garçi,
Ovutişga qodir xayolni.
Ammo tong kötarar şafqatsizlarça
Közlarimdan çodirxayolni.
* * *
Kelarmidim aqlim bölsa joyida,
Rohat tilab kelgan joyimga boqing.
Içaman deb dunyoning kök çoyidan,
Kosa-kosa yutgan “voy”imga boqing.
Men tuğilmay botganmidi axtarim,
Men tuğilib yoki zulmat qopladi?
Dunyosini boşdan-oyoq axtarib,
Yöqotişdan bölak narsa topmadim.
* * *
Matlabim emasdir dunyo sarvati,
Bir maxzan kutmadim istifodabop.
Ey döstim,
Mahbubim,
Könglim sarvari,
Özimga atalgan bir ifoda top –
Ki, uni asrayin jonim içinda,
Bahrida suzayin bir umr yakkaş.
Ul maydan toki heç zoğga içirma,
Heç dilni aylama böyla munaqqaş!
Şart emas bölmoği kungurador söz
Yoinki tovusday jimjima kalom.
Mayli, berang bölsin,
Mayli, jigarsöz,
Özimniki bölsin, vassalom!
* * *
Sen ketding, ketmoqlik şart bölmasa ham,
Nelardir dilga öt qalaşgan edi.
Sen ketding, ketganlar mard bölmasa ham!
Nomardlar suqlanib qaraşgan edi…
Sen ketding, bor edi qolmoqqa imkon,
Orzular armonni yamaşgan edi.
Bariga köz yumdim, bariga…
Işon!
Qöllaring qölimga yaraşgan edi!
* * *
Dunyo – ulkan izdihom, guvrab
Pala-partiş oqayotibdi.
Tole yurar kimnidir quvlab,
Kim möltirab boqayotibdi.
Begonaman bu izdihomga,
Bu dunyoda yangiman ğoyat.
Moslaşolmay toş “intizom”ga,
Topsa kerak vaqtim nihoya.
Mayli, bular taşvişmas, faqat
Yöqolmoqdan bordir hadigim.
Qölimdan tut, ey tanho farah,
Qölimdan tut,
Qöyma, habibim!
Ilinj
Şu tunneldan ötolsaydim,
Yalanglikka yetsam edi.
Tutab töydim. Öt olsaydim –
Yoruğlanib ketsam edi.
Suzib çiqsam – tan bahridan
Ruhim foriğ etsam edi.
Tuşib qolsam ğam bağridan
Yo buğlanib ketsam edi…
Alişer Sabriy
1995-yili tuğilgan. Samarqand davlat universitetining Filologiya fakultetini tamomlagan. Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi. “Uç nuqta” nomli ilk şeʼriy töplami naşr etilgan.
2023/2
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida