Nigoh
Öğirladi nigohimni u,
Göyo rangsiz körindi dunyo.
Dunyo özi bir kam bölar-u,
Şu kamimsiz yaşolmam göyo.
Nigohlari asir ayladi,
Asir tuşdi butun vujudim.
Bir çimdimlik böldi bu dunyo,
Kengaymoqda yurak hududim.
Şoşilaman, şoşaman har gal,
Nigohimni yöqotgan joyga.
Şunçalar ham bölarmi gözal,
Öxşatmasdan bölmaydi oyga.
Balki u ham berolmay bardoş,
Ikki közin har yonga otar.
Közlarida çaqnagan quyoş,
Yonoğiga qizarib botar.
Qani vaqtni ortga burolsam,
Dunyolarga siğmaydi ohim.
Qani körsam, yana körolsam,
Öğirlangan öşa nigohim.
Ona
Eski hovli, darça eskiça,
Muştoq bölib nuragan devor.
Peştoqida bitta musiça,
Onam kabi kutar intizor.
Yölimga köz tikkan deraza,
Ma’yus boqar bağrini oçib.
Parçalaydi, bağrimni ezar,
Sizsizlikdan bölmas heç qoçib.
Tor köchaning bolaliklari
Keng dunyoga yoyilib ketgan.
Lek olamning bu kengliklari
Bağringizdek keng emas ekan.
Uyda armon şamoli esar
Yodlantirib dil zoringizni.
Hovli töla rayhonlar esa
Eslatadi iforingizni…
Burhon RAHMAT
1993-yili tuğilgan.
Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi (2018).
2023/6
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida