Sentyabr
Zaminga suv puflab öynaydi osmon,
Tanti bulutlarga taqilgan sirğa.
Yozning xumorini bosolmas hamon,
Işçan ketmonlari çalib sibizğa.
Mezon orqa qilar şamol qiziga,
Şaftoli şoxiga ilmayin römol.
Rejasin bajarib qaytgan iziga,
Supada ağanar etik bemajol.
Daraxtlar yeçişni boşladi asta
Rangdor libosining tugmalarini.
Barglar quvlaşmaçoq öynaydi pastda,
Köz-közlab köylagin burmalarini.
Paxtazorlar tölgan qizlar hidiga,
Tuşlikka erinmay keladi tarvuz.
Yigit muhabbatin qoraça qizga
Izhor qilmagunça tugamagin, kuz!
Tuşuniş
Hayot meni borardi aldab,
Men hayotni anglab borardim.
Sen hijronni bölganding tanlab,
Men işqingni alqab borardim.
Tomiringda oqqan qon edim,
Ayt, jonimni qiynaysan bunça?
Axir özni yöqotay dedim,
Köngling aro senga yetgunça.
Laʼnatlangan hislaringdan köp,
Işqqa taşna köngillar soni.
Qovjiraydi qalbingda bir töp
Yaralangan gullarning joni.
Oh, dilimni ezmoqda xunlar,
Soğinaman köklamda kuzni.
Bepuşt bölib qolsaydi tunlar,
Tuğmasaydi boşqa yulduzni!
* * *
Oh urdim, qonimdan qaynab çiqdi hut,
Tomirimda oqdi zangori işqing.
Manziling könglimda begona hudud,
Ketiş va qolişga tuşgandi işim.
Bahoringdan ketdim kurtak tukkan payt,
Gullab qöymayin deb kuzingda bexos.
Işqim tegmadimi yuragingga, ayt,
Senda qolganlarim közlaringga os!
Oh urdim, yer osmon şaklini oldi,
Bulutlar fol oçdi kaftimga qarab.
Hurkitib qöymaslik uçun olamni,
Yuribman yomğirni közimga qamab…
* * *
O, qaydasan, qaylarda, erkam?
Dildan işqing tafti ketmagan.
Senga aytar sukutlarim bor,
Soğinçlarim rangi yetmagan.
O, qaydasan, qaylarda, erkam?
Közimgaça tökdi işq mayin.
Kelaqolgin, injiq labimdan
Kulgiçlarning şakli ketmayin.
O, qaydasan, qaylarda, erkam?
Xaritangdan öçganmi yölim.
Şer boqmagan hurkak jayrondek,
Şoqollarga ğajilar könglim.
O, qaydasan, qaylarda, erkam?
Bahorimda barglar sarğayar.
Izhorlaring isi ketmagan
Vujudimda bir işq ulğayar.
Sen qaydasan, qaylarda, erkam?!
Vatan
Tuğildig-u, şer böldik, döstim,
Şeryuraklar yaşamas qörqib.
Şu şiorda mard bölib ösdim,
Onam Vatan bölganin körib.
Har nafasim böldi xuş ifor,
Men yiğladim ilk bora baxtdan.
Ovozimga töldi iftixor,
Kirib keldi közimga Vatan!
Alla bilan söz sizdi qonga,
Nurga kömdi dil xonamizmi.
Har tong poklaş kirdi odatga,
Köngil degan ostonamizni.
Ona qişloq – tuproği tillo,
Çopdik biz-la kami tölgandek.
Ertak eşitib yotmadik, illo,
Ertaklarda yaşab, ulğaydik.
Göröğlilar könmas sukutga,
Yovlar tunda qilsa işini.
Jaholatdan ezilgan yurtga,
Kunlar tuğdi Kuntuğmişini.
Erk bölmasa, yonmaydi yurak,
Ozodlik de, Vatan böl, biroq,
Gar yonmasa öz yurti uçun,
Quloğini kesmasdi Şiroq.
Ğurur tölsa köksingga har on,
Vatan bölging keladi boqib.
Vatan böldi Ona Turkiston,
Jadidlarning qonida oqib.
Yuksalmoqqa şaylanayapman,
Bolam össin mardlikda yaşab.
Men vatanga aylanayapman,
Vatan bölgan Onamga öxşab!
Guliruxsor Ummatova
1993-yili tuğilgan. Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi (2022).
Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi aʼzosi
“Yoşlik” / 2024 / 2
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida