57 marta körilgan

Toğ yaşar yuragimda…

Şodi Otamurod

Şoirga

Bilolmadim, egallagansan

Koinotning qaysi joyini.

Yolğizsan, xayoling parişon,

Köp içmagin uzlat mayini.

Gapirdingmi samoga qarab,

Men ham seni tinglaşga şayman.

Qolar bölsa, şeʼrda qolsin söz,

Aslo yerda qolmasin, deyman.

Aytgin, şoir, qaysi olamda

Yangramoqda ovozing bekam.

Şu dunyoga kelgan bölsang gar,

Borligingni bilayin men ham.

Yurak imzosi

Yerning bağri bunça qonga taloşdir,

Holiga hayronman, közimda yoşdir.

Yuragim baxt emas, ğamga yondoşdir,

Yonimda yoqasi vayron turganda.

Yer samo bağrida zarra – arzimas,

Jallodlar yuragi nega darz yemas,

Mening hayronligim heç narsa emas,

Boşqa sayyoralar hayron turganda.

Oldinda marra bor, ortga yöl bölsin,

Gulim, salomat böl, dardga yöl bölsin,

Ertaklar söylagan şartga yöl bölsin,

Köngil ardoqlagan davron turganda.

Şeʼr kabi hayotning özim mirzosi,

Ismingni eslatar yurak imzosi,

Men izlab netgayman bu dard davosin,

Boşimda mehribon Rahmon turganda.

* * *

Xudo, dard bersang-da, bu könglim töqdir,

Şukur, sabr berding, heç arzim yöqdir.

Köz yoşlar örnini töldiray debmi,

Tomrimdan tomçilar yuborar döxtir…

* * *

Quloq tutdim, ovozini tinglagim keldi,

Yurakka ne botgan ekan, anglagim keldi.

Telba dunyo ravişiga tortmadi oyoq,

Közlaringda hayotimni önglagim keldi.

Omonmisan, ufqqamas, öyga botdingmi?

Bu jonimning köprigidan oğrib ötdingmi?

Yaşamoqning zahmatida ulğayar umid,

Bu qismatning bekatida baxtni kutdingmi?

Intiq qilib aytmay yurdi sözini hayot,

Mendan olib qoçib yurdi közini hayot.

Atirgulday paydo bölding olov yölimda,

Sendan boşlab taniştirdi özini hayot.

* * *

Hozir közlaringni tinglasa bölar,

Hammasin boşqatdan önglasa bölar,

Sukunat tilida anglasa bölar,

Közlaringni köray…

Közim borida.

Kökka qarab uçdi xayol tulpori,

Içikdim, ketmadi köngil ğubori,

Yomon soğinibman soçing iforin,

Quloğing tutib tur…

Sözim borida.

Taqdir kemasini şayladi ummon,

Olis yölga çiqdim, xayr, böl omon,

Köngil safaridan qaytişim gumon,

Aytaring aytib qol…

Özim borida.

Qizimga

Lolasi sen bölding mendek qoyaning,

Boğimning xuş nasim, şabbodasi – sen.

Ojiz qalamimga soçing soyami,

Mehr degan sözning ifodasi – sen.

Boşim kökka yetgan tuğilganingda,

Atak-çeçak payting suydim, suyadim.

Yölingdan toş terdim yiqilganingda,

Közlardan, sözlardan seni ayadim.

Olis yölga çiqqan katta karvondek

Yoruğ manzillarni közlab turibman.

Bağrimda – palaxmon, toşini jondek

Hozirça qölimda uşlab turibman.

Men kimman? Sendayin nozik niholga

Qölin çözib turgan daraxtman, daraxt.

Dunyo bekatida çömib xayolga,

Men baxtni kutgandim, seni kutsin baxt.

Ortimdan kelaver, hayot şamini

Yoqişda davom et, qolsin izginam.

Men bosib bölganman yölning yarmini,

Yölning boşidasan hali, qizginam.

* * *

Munça mağrursan köksim,

                        toğ yaşar yuragimda,

Munça köpdir armonim,

                        doğ yaşar yuragimda.

Quvonçim bemor,

                        dardim soğ yaşar yuragimda,

Munça senga oşiqman,

                        oh yaşar yuragimda.

Soğinç

Yurak sözlab turibdi jonimning tang holidan,

Seni tortib olsaydim yolğizlik çangalidan,

Gapni çözmay qoşingda, sözlasam dangalidan.

Sevgim boşimiz uzra baxtdan pardalar yopgay,

Seni yonimda körsam, soğinçim zavol topgay.

Diydoringiz kerak deb yölimga qaraysanmi,

Biri kam dunyosida kunimga yaraysanmi,

Nigohingda köp savol – sözlamay söraysanmi,

Sevgim boşimiz uzra baxtdan pardalar yopgay,

Seni yonimda körsam, soğinçim zavol topgay.

Aytib-aytolmaganim – tilimda söz titraydi,

Erib ketolmaganim – dilimda muz titraydi,

Orom ololmaganim – keça-kunduz titraydi,

Sevgim boşimiz uzra baxtdan pardalar yopgay,

Seni yonimda körsam, soğinçim zavol topgay.

Yoruğligim, yor dedim, yondim, dilda oh böldi,

Seni yolğiz qöymoğim – bu katta gunoh böldi,

Sabr degan yöl bosdim, safarim uzoq böldi,

Sevgim boşimiz uzra baxtdan pardalar yopgay,

Seni yonimda körsam, soğinçim zavol topgay.

* * *

Közlaringda körganimni yaşab ötdim,

Yurib ötdim yuragingning urişida.

Kiprigingda paydomidi tomçi umrim,

Tökilaman turtki bersang qöl uçida.

Yoningdaman, hijronlarning zarbasiga

Javobim deb kiprigingda tomçi tutma.

Umid yordir Xudo degan telbasiga,

Bu köngilning köprigidan yiğlab ötma…

* * *

Könglim qafasini sindirdim,

Mendan ozod bölsin hayoting endi.

Taqdirning erkiga özni köndirdim,

Köklarda körinar najoting endi.

Parvozing vidoday qoldi közimda,

Bir söroq hukmida qoldi oğuşim:

Olov yuragimda qanday yaşading,

Kuyib qolmadimi qanoting,

Quşim?!.

 

 

Iz

Kökdan hali yana qorlar

Yoğişini bilmaysanmi.

Taftim bilan erib suvday,

Oqişini bilmaysanmi.

Yuragimda iz qoldirding,

Yolğizoyoq yölakdayman.

Bu yölakdan faqat sen kel,

Faqat özing kerak deyman.

Oyna kabi muzlar, mayli,

Sinsin qişning qiliçidan.

Faqat özing ehtiyot böl,

Bu köngilning sinişidan.

Zulmat ketsa, hayotimda

Kunduz bölsang, yoruğ bölsang.

Dardim suvda oqib ketar,

Oğriqlardan foriğ bölsang.

Şu omonat qorlarni ham

Eritguvçi quyoşim bor.

Etigingdan suv ötganda

Tovoningda köz yoşim bor…

Şodi OTAMUROD

1978-yili Jizzax viloyati Ğallaorol tumanida tuğilgan. Özbekiston Milliy universitetining Jurnalistika fakultetida tahsil olgan. “Soğinç ranglari”, “Umr ötib boradir, gulim” nomli şeʼriy töplamlari çop etilgan. Şuningdek, muallifning bolalarga atalgan “Muloyim muşuk” nomli şeʼriy töplami naşrdan çiqqan.

 

2025/5

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.