281 marta körilgan

Bir satrlar keladi jonbaxş

Halima Xudoyberdiyeva

Vatanga arziysan

Toliqqanlar köksingda burgutlaring,

Öçib bölgan gurillagan ötlaring.

U çaqirsa… zumda çöğlana olsang,

Şunda, şunda sen Vatanga arziysan.

Şon bermoq-çun bir parça çöl, yo toqqa,

Jon bermoq-çun şu Vatanni olmoqqa,

U çaqirsa… zumda öqlana olsang,

Şunda, şunda sen Vatanga arziysan.

Bir kun qabrda yotsang hamki poymolsan,

U çaqirsa… zumda tiklana olsang,

Yersan, ammo uçib, köklana olsang,

Şunda, şunda sen Vatanga arziysan.

Beşik qoşida

Nabiram Mirzo Anvarga

Oyoq-qöli beşikka

Boğliq bolam, turgaysan.

Hali sening izmingda

Yurgay olam, turgaysan.

Sen yölga ketarsan deb,

Hozirlik körar karvon.

Osmonning peştoqiga

Sen deb qöyilar narvon.

Suyançiğim, toğliğim,

Zargarimsan, zarimsan.

Bugun yerda boğliğ-u,

Erta kök olarimsan.

Beşiging tik, qöşqanot,

Gullari öydim-öydim.

Isiriq solib bomdod,

Közmunçoq taqib qöydim.

Uyqungga nazar soldim,

Bolişing parqu parlar.

Botirlar ham jang oldi

Senday mizğib olarlar.

Mendan köngling rozimi?

Seni ming  yildan buyon

Sevamanmi, bilmayman,

Çohu-çangalzorlardan birga ötgan sen bölding.

Ayolmi yo yuk ortgan tevamanmi, bilmayman,

Mendan oldin yuklarga yelka tutgan sen bölding

Biz bir-birimiz uçun tuşgan edik köklardan,

Egilmadingmi, jonim, yelkadagi yuklardan?!

Yaxşi xotin bölmadim,

Baʼzan qilmay ilojin

Boqsam, kiygan köylaging rusumdan çiqayozgan.

Köz yoşimdan suv sepib, supurgi qilib soçim

Yöllaring supurganim esimdan çiqayozgan.

Ruhingga kirmay özga olam bilan ovvora,

Bolam bilan ovvora, qalam bilan ovvora.

Esli xotin bölmadim,

Eslaringni oğdirdim,

Zör işlar qolib rözğor ikir-çikirlariga.

Bölar-bölmasga köz yoş jolalarim yoğdirdim,

Armonlar ketgan çiqar köngil çuqurlariga.

Toqatingga toş otsam, simlar qoqib işingga,

Unutgan ayollaring kirmadimi tuşingga?!

Yorijon-a, dengizda kemamizning sardori,

Mendan oldin gödaklar közlaringdan öpdimi?

Senga yurak dorisi topib qöydim, zör dori,

Uni avval men, keyin Sen içasan, böptimi?

Avval bir-birovga gul ilinardik. Gul payti,

Endi dori. Işqilib, ilinmay kun ötmaydi.

Men özimdan norozi. Sening köngling rozimi?

Ayt, ey könglimning yozi, sening köngling rozimi?

Senga aytar gapimni yoz desam qöllarimga,

Ming bir qaytarib yozdi. Mendan köngling rozimi?

Suyakni yorar ohim, mendan köngling rozimi,

Boşimdagi panohim, mendan köngling rozimi?

Barg tuşmadi yerlarga…

Onam öldi. Bor daryolar

Quriydi deb qörqdim men.

Butun olam qora kiydi,

Kök kiydi deb qörqdim men.

Har gullagan boğçayu boğ

Öt olgaydir men kirgan çoğ,

Ruh, vujudim boşdan-oyoq

Çöğ kiydi deb qörqdim men.

Toşlar sindirdi tanamni,

Ajal çopdi peşonamni.

Endi quşlar faqat ğamni

Çöqiydi deb qörqdim men.

Qaroliğlar şamni yengdi,

Tözğinliklar jamni yengdi.

Közim faqat ğamni endi

Öqiydi deb qörqdim men.

Ammo…

Yo ra-ab!

Gul-gul. Quş-quş –

Barg tuşmadi yerlarga

Men kezarman tanho, behuş

Tuşunmay bu sirlarga…

Onam öldi. Bor daryolar

Quriydi deb qörqdim men.

Taskin

Dunyo – ğirrom. Ammo halol

Döst bor. Topsang böladi.

Xuddi oftob, xuddi hilol

Söz bor. Öpsang böladi.

Dunyo biri kamligidan

Dod solmagin, birodar.

Ketar çoğ ham tobutingga

Böz bor. Yopsang böladi.

Mangu porlar öt

Said Ahmad va Saida Zunnunovaga

Saidaxon, Saidaxonim,

Sizni desam titraydi jonim.

Garçand nihon, közdan narisiz,

Qandoq malak, qandoq parisiz.

…Uzun hayot böldi köprik, qil,

Bir jononga berolmadi dil.

Tuşlarida sevib, iydirib,

Önglarida ötda kuydirib,

Bir erkakni etdingiz sarson!

Yuz yil kuydi Siz uçun bir jon.

Yana kimni –

Erkaklarning şöx, jononini –

Özbekiston Qahramonini!

Bular hazil, çindan kelaylik,

Uy körmadi boşqa bir qaylik.

Quvonç-ğami qöşu qöş böldi,

Yostiğining yarmi böş böldi.

Töldirguvçi, öldirguvçi işq

Uzun umr unga tuş böldi.

Saidaxon tunda u bilan,

Tongda uçib ketar quş böldi!

Omon bölsin, jufti haloli,

Undan yodgor Nodira – boli,

Deb bor umrin tikolgan Inson

Şul qadarli yuksalgan Inson!

… Yodga tuşar qaltis yillarni

Tiğda yurib ötkazganlari.

Yolğizlikning tunlarin toşda,

Mixda yurib ötkazganlari.

Ötdi, quvib ğam-şon ötdilar,

Har dovondan polvon ötdilar!

Ötdi, ammo bir oh ötmadi,

Yuragidan bir doğ ötmadi.

Şeʼr sahnidan boşqa bir sokin

Saidaday buloq ötmadi.

Bir zamonga, özing ayt, Alloh,

Bu ikki öt siğmadimi yo?!

Garçand hijron, garçand firoqsiz,

El ongida yongan çiroqsiz.

Mangu porlar öt – ikki jonim,

Said Ahmad, Saidaxonim!

Yiğladim

Aʼzam Öktam xotirasiga

Böydor bir döst ketdi,

Keldi böydor ğam,

Kuyundim. Bötaday bözlab yiğladim.

Ayriliq – yuk. Bosdi.

Ğiçirlab sindim,

Quyun içga urdi. Muzlab yiğladim.

Faqat oldga oqar daryo ekanmiz,

Qaytmas daryolarni izlab yiğladim.

Rözi mahşardami endi körişmoq…

Özim öz-özimga sözlab yiğladim.

Hazin-hazin nayning nolasi keldi,

Menam şul nolaga moslab yiğladim.

Bu keç tik terakka suyanganimça

Ketgan döstlarimni eslab yiğladim.

Xayol sursam…

Men xayollar sursam Laylivaş,

Terak qöllar, toğ ham qöllaydi.

Bir satrlar keladi jonbaxş,

Tiku qaddi dol ham qöllaydi.

Faqat baxtga yuzin burganmas,

Dil yarim, behol ham qöllaydi.

Faqat kökda uçib yurganmas,

Töşak tortgan şol ham qöllaydi.

Ummatimning rayhon isi deb,

Payğambari halol qöllaydi.

Bibi Fotimamning qizi deb,

Azonçi qul Bilol qöllaydi…

Men xayollar sursam Laylivaş,

Terak qöllar, tol ham qöllaydi…

Halima XUDOYBERDIYEVA,

Özbekiston xalq şoiri

1947-yili tuğilgan.

Toşkent davlat universiteti(hozirgi ÖzMU)ning jurnalistika fakultetini tamomlagan.

“Ilk muhabbat”, “Oq olmalar”, “Çaman”, “Suyanç toğlarim”, “Bobo quyoş”, “Issiq qor”, “Sadoqat”, “Muqaddas ayol”, “Yuragimning oğriq nuqtalari”, “Hurlik öti”, “Bu kunlarga yetganlar bor”, “Tömarisning aytgani”, “Saylanma”, “Buyuk quşlar” kabi kitoblari öquvçilarning  köngil mulkiga aylangan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.