324 marta körilgan

Közlarim oftobida quvnaydi baxt

Ajib damlar ekan bolalik

* * *

Iztirob joy topmagan pok xonadirsan, Oqsaroy,

Yer yuzida bebaho ostonadirsan, Oqsaroy.

 

Yaşnagan tengsiz çaman poyinda

                                    gul soçgay mudom,

Ezgulik dunyosida afsonadirsan, Oqsaroy.

 

Oq gilam töqib kezar tunlar sening yölingda Oy,

Yurtimizda benazir koşonadirsan, Oqsaroy.

 

Yam-yaşil Keş şahrida orolanib turgan suluv,

Işqimizning boğida parvonadirsan, Oqsaroy.

 

Gullagay soğintirib Sohibqironning izlari,

Közlarim ummonida durdonadirsan, Oqsaroy.

 

Baytlarim har bandini guldasta aylay sen uçun,

Köngli toğ Axtamquliga onadirsan, Oqsaroy.

* * *

Jon dilimning kosasida qon edi,

Gohi şodon, gohida giryon edi.

 

Daftarimni qoralab çiqqan hayot

Qismatimda bitmagan doston edi.

 

Unga jonim deb qilurman iltifot,

Jonni jonga boğlagan jonon edi.

 

Tuşsa dil qörğoniga pinhona ğam,

Baytlarim boşdan oyoq paykon edi.

 

Öltiribman çöqqilar poyonida,

Lahzalar köz ilğamas mehmon edi.

 

Sarğayib könglimga yöl ovlaydi kuz,

Mehnatimning hosili armon edi.

 

Köhna çarx boşimda tegirmonini

Yurgizib qöyganda ham vayron edi.

 

Jon erur şaydoyi Haq Axtamquli,

Tan aning gulzorida hayron edi.

* * *

Tilim qalbimning uyğoq sozi böldi,

Yonib yozganlarimdan rozi böldi.

 

Yuraklar orziqib kutgan zamonda,

Sevinçim andalib ovozi böldi.

 

Neçun könglimni şudgor aylading, kuz?!

Qölimda ayriliq qoğozi böldi.

 

Muhabbat ahlining koşonasida,

Yiğilgan baytlarim parvozi böldi.

 

Hayotim ötdi ötliğ söz içinda,

Agar öt olmasam norozi böldi.

 

Bu dunyo men kabi devonaroqdir,

Davr dodimga yetmas qozi böldi.

 

Tikib Axtamquli jonimni Haqqa,

Xayolimda yurakning nozi böldi.

 

* * *

Gulimdan gul tilab gulzorga bordim,

Keyin dalloli yöq bozorga bordim.

 

Dilimni sinçi bulbullar sinaşdi,

Yurak torim uzilgaç, torga bordim.

 

Quvonçimni xazonzorga qadoqlab,

Bahordan köz uzolmay qorga bordim.

 

Balogardon bölolmay bir baloga,

Uning holin sörab bekorga bordim.

 

Yarar bir parça yer qolgan kunimga,

Neçun poyoni yöq şudgorga bordim?

 

Hayot öçirmasin deb xotiramni,

Bobom yöl topmagan qöyğorga bordim.

 

Uzib Axtamquli könglimni işqdan,

Rahmsiz baxti kuygan yorga bordim.

Töpolon daryoning töğoni

 

Özbekistonda xizmat körsatgan quruvçi Abduğani aka Sanginovga

 

Sizni kördim “Taxti mir”*ning yonida,

Töpolon daryosining töğonida.

 

Yaşnatar köngil uyin Yölboşçimiz

Orzularning eng baland osmonida.

 

Boğlanib dunyo bilan daryolarim,

Nur soçib turgay hayot qörğonida.

 

Izlarim gullaydi xarsanglar aro,

Dardlarim kuygay yurak dovonida.

 

Közlarim oftobida quvnaydi baxt,

Lahzalarning bebaho har onida.

 

Bunda mangu köksi toğ bir el yaşar,

Oy çiqib köngil yozar ayvonida.

 

Çöqqilar imlaydi otamdek bölib,

Çorlagay pinhona dil oşyoniga.

 

Toğlarim oçgay yurak darvozasin,

Şeʼrlarim şaylansa Şarğun* koniga.

 

Qirda gullab-yaşnagay afsona boğ,

Yetmagay umrim aning poyoniga.

 

Dilni soğinç suv qilar Axtamquli,

Taşnalab kezgan umr karvoniga.

 

* Taxti mir – qadimda hozirgi töğon yonida amirning qörğoni bölgan.

* Şarğun – kömir koni.

* * *

Buyuk Imom Buxoriy ilmidan afsona bölgan yurt,

Aziz-u avliyolarga suyuk ostona bölgan yurt.

 

Adolat mulkini bunyod etib Sohibqirondek zot,

Muqaddas Oqsaroylar kaftida nurxona bölgan yurt.

 

Xiyonat zarbidan nogoh qiyomat çarxi aylansa,

Zamonlar zulmidan xörlik körib vayrona bölgan yurt.

 

Azal qonimda bordirkim, jahongirlar bölar paydo,

Samarqanddan sado berdi, Humo parvona bölgan yurt.

 

Uluğ minbarda Yurtboşim elim deb iftixor aylar,

Quyoş-u oy tun-u kun yonida hamxona bölgan yurt.

 

Jahon ahli Vatan nomin desam tinçlikni anglaydi,

Soçib har bir giyohga nur, gul-u gulxona bölgan yurt.

 

Mening qalbimda quvnaydi sevinçim, sirli dostonim,

Yonar Axtamquli birlan quyoşga ona bölgan yurt.

* * *

Yurak töfonida ğarqi jahon böldimmi, bilmasman,

Daraxtlar kaftidan uçgan xazon böldimmi, bilmasman.

 

Hilol kök toqida oşiq dilimni qiymalab ketdi,

Falak yulduzlariga imtihon böldimmi, bilmasman.

 

Halovat izlagan qalbimni qoğozlarga sovurdim,

Kamondan otilib ketgan fiğon böldimmi, bilmasman.

 

Tizilgan baytlarim yöl olsa oşiqlar makoniga,

Kuyib dil yozmaganlarga ziyon böldimmi, bilmasman.

 

Tutib çarx ostida boşimni toğlardan saboq oldim,

Qalamni qaqşatib goho yomon böldimmi, bilmasman.

 

Neçun oy şuʼlasida dardlarimni maydalaysan, dil?!

Hayot xirmoniga tuşgan somon böldimmi, bilmasman.

 

Quyoş domonidan uşlab mudom yuksakka intildim,

U kun Axtamquli erdim, dovon böldimmi, bilmasman.

Axtamquli

1964-yili tuğilgan.

Özbekiston Milliy Universiteti qoşidagi qoşidagi Oliy adabiyot kursini tugatgan.

“Bodomginam”, “Qaroçiqda asraganimsan”, “Bahorimdan keçikkan gul”, “Qirq ğazal” şeʼriy töplamlari, “Ibratli hayot”, “Baxt izlagan odam” biografik qissalari, “Toğlar ham qariydi” hikoyalar töplami naşr etilgan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.