Yangi kun
Bulut kökda suzar ohista,
Azon yangrar, soat urar bong.
Ibodatga şoşilar ana –
Oppoq römol öragança tong.
Tomçiladi rahmat yomğiri,
Yer taftidan olgança bahra.
Bulut taslim bölib oxiri,
Quyoşda ham oçildi çehra.
Köngil içra porladi umid,
Maʼsud kunga yetdim, yo Olloh.
Uyğondi dil, sen özing şohid,
Gödak kabi bu tong begunoh…
* * *
Uzun yölak,
Tökilgandek un,
Tökilgandek bokira hislar.
Arçazorlar içra yuz xilda
Qolib ketgan oyoqdan izlar.
Qor yoğmoqda, çiqmaysan peşvoz,
Boğ aro men sarsonman göyo.
Miyiğida kulgandek bölar
Röparamda yastangan dunyo!
Arçalarni kaftimda siqib,
Qorlar bilan dillaşsam har gal.
Şomga yetmay közyoşga çökib
Ketgandayin tuyilar şahar.
Yuragimga kirib borar nur,
Bir nomsiz his bermoqda belgi.
Voh, ön beş yil ayriliq içra
Mağrur boqib keldingmi, Sevgi?
* * *
Bola yiğlaganda…
Örtanar dilim,
Göyo saodatim ketgandek qoçib.
Yupatib degayman: “Yiğlama, öğlim,
Turar fariştalar quçoğin oçib”.
Bola yiğlaganda…
Közyoşim selob,
Quçgim… quçgim kelar uni erkalab.
Tuşimda öynayman gödaklar bilan,
Öngimda olisda bölar ertalab.
Bola yiğlaganda…
Uyğonar jahon,
Tutar bu borliqni
“Inga” ovozi.
Tinglasaydim uni entikib biroz,
Şugina quvonçga bölardim rozi.
Bola yiğlaganda…
Qilmang eʼtiroz!
Yiğlab olgin, bolam,
Közlari munçoq.
Ulğayib dunyoni örganarsan boz,
Yiğining qadriga yetasan şu çoğ…
Bola yiğlaganda…
Otalar şodmon,
Doyaning qölidan olar gödakni.
Hayajon köksida aylaydi xirom,
Tinçita olmaydi bir dam yurakni.
Bola yiğlaganda…
Ulğayar zamin,
Tunda allalaydi, Oy mehri – serob.
Tongda şu gödakning töldirib kamin,
Oq nuridan oq sut keltirar oftob.
Yiğlab ol, bolajon,
Arisin ğamlar.
Sening yiğilaring kimgadir saboq.
Zero, toş yuraklar uyğonsa agar,
Saodat keldim deb çalar qönğiroq.
Bola yiğlaganda…
Qoçar halovat,
Bedorlikda kökrak tutar onalar.
Beşiklar tebransin böş qolmay har vaqt.
Dunyoda köpaysin şodon bolalar!
Yiğlab ol, bolajon,
Arisin ğamlar…
Köngil sahifasida
* * *
Xayolimda oyga çiqişni orzu qilardim.
Unga yaqin qolganimni
anglatayapti yuragimdagi muzliklar…
* * *
Köp xayol suraman,
Köp uxlayman baʼzida,
Tongda yana takrorlayman.
Tuşdagi xatolarni…
* * *
Sening ismingni ön beş yil takrorlayverdim.
Bugun öz ismimni eslay olmayapman.
Nima edi?
– A, bedil…?
Zilolabonu
1987-yili tuğilgan. Jizzax sanʼat kollejini tamomlagan. «Gavharim bor» «Köngilga yöl» «Sukunat malikasi» şeʼriy töplamlari çop etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida