Bahor sonetlari
1
Soçlarimni öynaydi şamol,
Yuzlarimni yuvadi yomğir.
Köz qisadi bokira hilol,
Uyğonişar çeçaklar bir-bir.
Bolaligim eslatar lola,
Onam yodga tuşadi birdan:
Sumalakli sopol piyola
Va issiq non kemtik tandirdan…
Aziz Momo ketar gumbirlab,
Çalmoq bölar bahorni ayoz…
Şeʼr yozaman köklamni alqab,
Kökayimni quçar ehtiros!
Quvontirar könglimni çeksiz
Beton ariq böyida yalpiz!
2
Uyğotadi qaysar ğuluvni,
Quloğiga tomçilar nayson;
Ğimirlaydi, tinmaydi uni,
Qimtinadi uyğoq bodomxon.
Qöllarini çayib qatiqqa,
Möylab burab irjayar yonğoq.
Xam qiladi boşin ariqqa
Oq olmalar, tutgandek tölğoq.
Labin böyar qirmizi gilos,
Soç öradi hazin majnuntol.
Tillaşadi şaftolilar soz,
Tinglaşadi xurmolar behol.
Kuylanadi azaliy qöşiq,
Bahor otli möjizakor işq.
3
Menga kuç ber, ato et quvvat,
Ey bahoriy maʼyus Sabrgul,
Xavotirman, susaymasin şahd,
Ğamginlikni haydagil butkul!
Jon oğritar zahribörigul,
Dard aritmas öğri nomozşom,
Gulşahrizod oçilsin butkul,
Ğanisavsar bölmasin badnom.
Gulisafsar maysara bölsin,
Loyqa suvlar ketsin-ay tinib;
Bahor kulsin, Bahor-a kulsin,
Gulifurqat baxti oçilib!
Men – şiddatning ötli oşiği,
Jör ovozdir köklam qöşiği.
4
Arzanda damlarning bebaqo dami
Soçala aylaydi abri naysondan.
Söngsiz gözallikning kibor haşami
Pinhona qotillik tilar insondan.
Çamanzor bağrida iboli viqor,
Hidlanib ufori ketmagan lola…
Termulib tolaman qöllarim noçor –
Gözallik oldida bor istihola.
Jurʼatning zabtini söndirar çiroy,
Muhabbat isyoni abgor çamanda.
Fasli işq abadiy, keçmaydi uç oy,
Hayot muhabbatdir, aslin aytganda.
Ufordan jiqqa mast şamollar quvnoq,
Gulni sevolmagan bulbul şarmanda.
5
Köklam libosini tikadi bahor,
Samoning idragan köylagi yamoq;
Osmon hasadgöydir, yulduzlar noçor,
Qarsillab yiğlaydi momoqaldiroq.
Çuvalar iplari çevar bahorning,
Ufqda tuslanar ming turli ipak,
Hidlari mast qilar yaşil uforning,
Közni qamaştirar niliy kamalak!
Yuzlari nam yerning, havo badqovoq,
Çuçmomo niş urar, jilmayar yalpiz.
Men bugun tabiat qöynida sayyoh,
Kimdir taşlab ketgan, ivigan, afsus.
Çözilgan tunlarning oq tonglari bor;
Tongni yaşarişdan boşlaydi bahor!
6
Bodrab-bodrab gullaydi bodom,
Kulib-kulib oçilar olça,
Qiqirlaşar tinmasdan biram
Simyoğoçda bir juft musiça.
Kumuşlanar jiyda tanasi,
Oq çoyşabga burkanar örik.
Şoxlarida baxt tantanasi,
Mevazorda boşlanar körik.
Uyalgandek egilar olu,
Lablarida sirli tabassum…
Yuragimga soladi ğuluv
Xotiramga kelgan işq bir zum.
Ğunçalarni erkalab söysam,
Közlarimga tomçilar şabnam…
Eşqobil Vali
1965-yili tuğilgan. Samarqand davlat universitetini tamomlagan. “Paxsa qişloğim”, “Ming ikkinçi keça”, “Sukunat mulki” nomli şeʼriy töplamlar muallifi.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida