Kuz
Köhnagina köylagingdan
Iymanmagin, egaçim-ov.
Ne oşiqlar boşin eggan
Gul eding-a, bekaçim-ov.
Boşing uzra bulut emas,
Öynar tinmay tegirmon toş.
Kel, qalbimga bekinib ol,
Öksib-öksib tökmagin yoş.
Ötliğ-ötliğ ohlaringdan
Tökilmoqda hazin olov.
Çiqib kelsa çohlaridan,
Alpomişing tikar yalov…
***
Uluğ yoşga yetdim deb,
Tilla soçar tiyramoh.
Şamol öynar boladay,
Terar oltin tanga goh.
Fayzsizgina boğlarga
Qönoq taşlar qarğalar.
Çimmat tutib mohtobga,
Bulut tinmay yörğalar.
Ketmon tuşib uzala,
Çarçoğini çiqarar.
Tarnov boğlab belini,
Yomğiroyni çaqirar.
Qirov quçgan dalalar,
Yuragimda isining.
Möri çekar nolalar,
Izğirinlar, qisining.
Tinib qolgan ariqlar
Yalpizlar-la mumlaşar,
Böyga yetgan teraklar
Könglim bilan böylaşar.
***
Qiş tikkandi oppoq yalov,
Qalbimizning qalʼasiga.
Dilda otaş, közda olov,
Jör böldi nay nolasiga.
Izlarimiz terar edi,
Nigohlarim qor qöynidan.
Şoda yulduz uçib keldi,
Qaroğimga tun böynidan.
Oq libosli boğda kezib,
Işq dostonin bitar edik.
Ismimiz-la qorxat yozib,
Orzularga tutar edik.
Olloh bugun bizni siylar,
Baxt saroyin bekasiman.
Ikki dil bir qöşiq kuylar,
Hayotingiz erkasiman…
***
Tongga arğimçoqlar solib bermoq-çun
Oyning uzun-uzun soçlarin ördim.
Umrimiz nurafşon, dil uying gulgun,
Jonim, hayotingga şuʼladay kirdim.
Ruhim poklansin bu işq ehromingda,
Qalbingni qibla deb siğinayapman.
Garçi tursam hamki men, eh, yoningda,
Mehringga taşnaman – soğinayapman.
Men bir fariştaman, pinhon asrorim,
Quvonçli damlaring muhrlayman şan.
Yoxud baxt guliman, muşku iforim
Butun hayotingni sehrlar – gulşan…
Zulmat közasini töldiradi nur,
Közlaringdan ziyo toşgan çoğida.
Baxtimiz, orzumiz uçadi masrur
Tongning nurli, oydin arğimçoğida…
***
Baxt uyimning devorlari alvon kaşta,
Boşlanadi bahor mening yuragimdan.
Rango-rang ul sözanalar suvga taşna
Gulzor kabi mehr içgan tilagimdan.
Devordagi gulboğ aro bulbul sasi,
Yurakdir bu – işq komiga tutilgan u.
Sözanamas, yöq-yöq, asli işq qissasi,
Muhabbatning qöllarida bitilgan u.
Zardevolning naqşi kabi tutaş-tutaş,
Baxt yöllari hayotimni çoğlab borar.
Böğjamada şams kuladi, dilda otaş –
Belqarsdayin umringizga boğlab borar.
Tizmadagi qöziguldek tizilib şod,
Kulib turar farzandlarim qarşingizda.
Sajjodaning yöllaridan örlab, şoyad,
Şukronalar haqqa yetsa arşingizda.
Taşqarida sepin yoygan bahoroyning
Çiroylidir ul zangori gilamidan.
Onam qöşgan ğajariyu oygilamlar,
Saralayu, terma turar alamidan…
Oy uxlaydi oygilamning enlarida,
Tuşlarida menga oyday baxtlar tilab…
Quroq körpa, körpaçalar qiqirlaydi,
“Quralişib yuringizlar bizday yillab…”
Örmaklarni öriltirib töqiganda,
Har termaga orzularin tergan onam.
Qaynanamni keriltirib sep yiqqan-da,
Közda nurin, qalbda qörin bergan onam.
Oynadayin yoruğ bölsin izlarim deb,
Uy töriga oyna xalta osdim, mana.
Quralişib yursin öğil-qizlarim deb,
Qölboviga turna quroq tikdim yana.
Bolişga boş qöysa yorim toliqib şom,
Mast qiladi, yaşnab turgan gul ifori.
Yöq, matomas, ipak emas, bu kahkaşon –
Gul könglimning yaşnab turgan çamanzori.
Özbegimning uyi şunday köşk azaldan,
Tört faslda bahordayin yaşnab turar.
Har burjida naqşlari bir ğazalday
Ötmiş hamda kelajakdan sözlab turar…
Dilafröz ÇORIYEVA
1987-yili tuğilgan. Özbekiston davlat sanʼat va madaniyat institutini tamomlagan. Şeʼrlari “Yoşlar kitobi”, “Oltin köprik”, “Biz Istiqlol farzandlarimiz” singari bayozlarga kiritilgan. “Qalbim surati”, “Sarhad bilmas soğinç” nomli kitobi naşr etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida