725 marta körilgan

Sendan maktub kutdim…

Bektemir Pirnafasov

* * *

derazada çarçagan soat

ötgan kunlariga tikilar unsiz

sanagan vaqtlarin eslaydi bir-bir

 

u şoşib yurardi yaqindagina

qiçqirib çorlardi öziga

ötib ketayotgan vaqt haqda ayta

şoşirardi hammani tinsiz

 

bilmasdiki u ölçagan on

baxtiyor etardi qança baxtsizni

çorasizlar qanday çekardi azob

faqat kuzatardi

çinqirib bot-bot

 

xotira yozgisi keladi uning

ötgan umri haqda

odamlar haqda

 

uning örniga kelgan

yangi soat uçun

saboq böladigan nimalardir

yozib qoldirişni istaydi juda

 

 

* * *

orzum,

aldab ketma meni, azizim,

zada yuragimni qilmagin payhon

senga boğlangan ne bölsa barini

sening visolingga baxşida etgum.

 

sevgi,

asra meni

yuragim quvnar

yana bahorlarni soğindim, qara

nima bu

senmasmi meni uyğotgan

çeksiz orzularga boğlagan yana

ötgan kunlarimdan keçib

keçirib

ertaning quyoşiga mahliyo etgan?

 

hayot,

qadrimga yet,

yayrat könglimni

mening yuragimdan foydalan

men senga rizolik olib kelaman

va yana neki bor sen orzu qilgan

şu yuragim bilan.

 

 

 

 

* * *

Sendan maktub kutdim…

Kunlarim ötmay,

Qalbimda heç nega qolmadi havas.

Sulaymon boyligin tuhfa etsa ham,

Sening maktubingça quvontirolmas…

 

Garçi közlaringdan jon qolmas omon,

Izhor potrab çiqdi – bölmadi tiyib.

Garçi kiprigimda mezondek nimjon

Neça bir joyidan tugilgan umid…

 

Ostonam kutsa-da meni orziqib

Könglimga oyina – zaʼfaron kuzak –

Yölga qarab-qarab toliqqan közday

Osmonga umidsiz tikilar kölmak…

 

Axir, yengib borar dilni vasvasa

Yolğizman iztirob mamlakatida

Bir parça nomangdek taftni bosmasa

Ne naf Iskandarning saltanatidan?

 

Sendan maktub kutdim

Nafasim yutib

Nisor etmoqqa şay bisot – borimni!

Balki olib kelar menga şu maktub

Sening izmingdagi ixtiyorimni…

 

 

 

* * *

…botayotgan kunni qoq bölgan

qirğoqdagi dalaning yöli

armonlarga qalbimni çulğar

ezar mungli xotirot bölib.

 

sudraladi qariya şamol

ivirsiydi kuzda çol kabi

javonibdan söraydi savol

hovuzlarning titragan labi…

 

bu kuz nima keltirar menga

yomğir izhor etar nimani?

orziqtirar biliş istagi

qayda izğir izlangan maʼno…

 

 

 

 

 

 

* * *

Men keturman.

Ketmasam bölmas.

Kutarmisan meni, dala-daşt?

Tole yöli menga böysunmas,

Umrim keçar vaqtga qasdma-qasd…

 

Onim şoşar izmimdan xoli

Goh manzilim ne, bilmay sarson.

Heç uşalmas orzu uvoli –

Yuragimda mangu ğalayon…

 

Men qaytgunça kutarmi boğlar,

Yetarmikan gulning bardoşi?

Yöqotmasmi viqorin toğlar,

Keksaymasmi onamning yoşi?..

 

Daği umid qilurman, hayhot,

Garçi ayon – oqqan suv qaytmas!

Könglim uçun bölsa-da fursat

Taskin bölar biron söz aytmas…

 

Umrim keçar vaqtga qasdma-qasd,

Tole yöli menga böysunmas.

Garçi şaştim – sust, köngil – barbod,

Men keturman.

Ketmasam bölmas…

 

 

 

* * *

Onam dard-u holimni sördi,

Bolam pul-u molimni sördi,

Yor deganim jonimni sördi,

O, könglimni sörmadi heç kim…

 

Tunlar yiğlab, kundan yaşirdim,

Izhor-la Söz qadrin oşirdim,

Harçand işqim sori şoşirdim,

Gung könglimni sörmadi heç kim…

 

Garçi umrim saraton bargi,

Manzil magar jon quşin tarki,

Sölsam qadrim bilinar, balki,

Gul könglimni sörmadi heç kim…

 

* * *

Umr böyi

qilarsan orzu

Rejalaring asl,

betakror.

Biroq ular amalga oşmas –

Gözal sözga

Bu dunyomi zor?

 

Kimga kerak sening kun-u tun

odamlarni öylaşing

Baxtni,

Sevgini va şirin hayotni –

Yöq narsani yonib kuylaşing?

 

Haqiqatga közlaring yetmas

Köngling hamon bedov şamolda

Uşalmas

Lek unutilmagan

Eski orzu bedor xayolda

 

Qoyalarga

Olov

Suvlarga

Kelib uriladi hayoting

bir zavq uçun,

bir lahza uçun…

köngil hamon yolğiz qanoting…

 

 

  1. Fevral

 

Uç bahodir yölga tuşdi

Xurjuniga savollarni

Solib olgan bahodirlar

 

Qoldirmadi birortasin

savol berib ötdi kökda

nurin soçgan yulduzga ham

 

Çegaraga yaqin joyda

Töra aytgan uçta tönğiz

Tortib oldi savollarin

 

Majbur qildi aytmaslikka

Ayrilişdi davralardan

Zamonaning şamollari

 

Könib ketdi ikkitasi

Uçinçisi könmas hamon

Tuşib ketdi tillardan ham.

* * *

Közlar töqnaşdi-yu…

dil orom topdi –

tomirlar gupiradi, potradi yurak.

Bu xuş bezovtalik huşni yöqotdi,

Tuğildi turfa rang orziqiş, istak…

 

Biz-ku çidayapmiz, har na qilsa ham

Hali tanişmasmiz, ismlar – mavhum.

Lek neçun qaçondir qadrdon bölgan

Yaqinlardekmiz?..

Oh, köçalar gavjum…

 

O, na bir sabab bor, na yetar jurʼat,

Yuraklar aytolmas öz sirlarini.

Yulduzlarimiz-çi,

Bizdan erkinroq –

Allaqaçon quçgan bir-birlarini!

 

…Lahzada sevdim-u, yöqotib qöydim,

Odam daryosida oqding, kömilding.

Olomon vaqtmikin, vaqt suvmikin, yo?

Nolon uçratganim joyga termildim…

 

Seni izlab yurdim, yugurdim giryon

Soğinç azobi va yillar şamolida.

Göyo şirin tuşday tirilar ul on

Alvon fasllarda, goh xayolimda.

 

Sening yoding hayron,

Mening yodim barbod,

Ötar şunday tunlar, kunduzlarimiz.

Lek yuraklar bedor – baʼzan bir-birini

Eslab yiğlab qolar yulduzlarimiz…

 

Ğamlar horitganda ruhimni goho

Senga olib borar bu xayol – beboş.

Istak ne, maqsadim aniqmas, ammo

Közlarimdan tomar yulduz-yulduz yoş…

 

 

* * *

Mezon osmonidagi oppoq bulutlarni

Yuragim qoniga böyayman

Bir kun

Toki sen uni şafaq deb öylab

Tun kelişidan darak beradigan bu gözallikdan

Şirin entikişing

Orziqişing uçun

 

Ayozli kunlarda

Patlari xurpaygan dalli şamolda

Diydiragan xira quyoşga qarab

qorlarda izini qoldirgan

musiça bölaman

sening mehringga muşarraf böliş uçun

 

kimdir gul tutganda soçilgan kulgularingni

bösa olganda titragan lablaringni

ortidan soğinib termilgan nigohlaringni

tomoşa qilişdan köra…

 

 

* * *

Sen ham eslaysanmi meni, gohida

Baxtiyor onlaring kemtigi kabi

Yetişmagan kabi könglingga huzur

Yetişmagan kabi kulgungga quvonç…

 

Senga yöliqtirgan kunni qarğaymi

Baxtiyor bölaymi seni körgandan

Yana körarmanmi,

Tutarmanmi gul

Aytolmagan izhorim etguvçi bayon…

 

Gar bari Xudodan bölsa, roziman,

boşqa ne kelardi axir qölimdan

Izlasam, baribir topa olmayman,

Körgim kelsa, yana sörayman undan…

 

 

 

* * *

                                                N.ning şeʼri

 

Umrim

Ne xoklarni yaşirgan

Alvon söqmoqlarga soçilgan.

Hali ön gulimdan bir gulim oçilmay

Yigirma bahorim oçildi.

 

Vahki,

men kuygan çöğni

Sen atay yuragimda yoqding.

Lekin bilmaysanki,

Sevgim

Seni

halok

qilar

çohdir…

 

 

 

*  * *

…körgim kelar edi seni

Xatlaring öqisam

Qalbimga qaytardi bahor

Endi

Tinçlik bermas uzun tunlarda

Unut tuyğulardan taralgan ifor…

 

Bektemir PIRNAFASOV

 

 

 

 

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.