(Bir muhabbat dostoni)
Bedorlik qönarkan kipriklarimga
Men ularni yummoq istayman.
Bu oğir xotira karvonin qalbga
Kömmoq istayman.
Ammo har lahzada isming jaranglar,
Yoding uzoqlaşmas mendan bir odim.
Baʼzan çin hayotga öxşab körinar
Biroz sentimental hayotim.
MUQADDIMA
Köz yoş şaklindagi soğinçlardan höplab
Ğussalarni yoyib yuragim dorlariga.
Tuşlarim qabatlaridan axtaraman, yöqlab,
Çidayman hajringning ozorlariga.
Saslanadi olamning adoqsiz çekkalari,
Mungluğ nolalarga belanib kelasan yonimga.
Uvişib titraydi orzumning yelkalari,
Armonlar tikilar taşnaday qonimga.
Osmonning fiğoni örlaydi dud bölib,
Yulduzlar soçilar köz yoş şaklinda.
Qoldimi hilol ham bir unut bölib
Pişqirar bir duldul samovot yölinda.
Kabutar boradi men senga yuborgan,
Manziling bilmagan quş qayga borsin, ayt.
Ismingni aytibon oşyoning axtargan,
Manzilingga eltar rohlarni kamayt.
Gulim-ov… Bözlayman.
Gulim-ov… Muzdayman.
Ismingni
Piçirlab sözlayman…
Man sani qaylardan izlayman.
Aylonib yurasan Xivaning boğlarini,
Içanmi, Dişanmi qal’alar orasindasan.
Tuşmi bu, haliyam ruhim soğarmadimi,
Man Qaşqa elinda, san Xorazmdasan.
Hali duç qilişga ulgurmadi qismat,
Hali birlaşmadi yöllarimiz Şoşda.
Sani körayapman tuşlarimda – na baxt,
Tuş boşqa, huş boşqa, taqdir ham boşqa.
Körinib bilmadi hali çehrang, ey yoro,
Qaçon suydirasan jon olib öngimda.
Közlaring közimga tuşadi, nigoro,
Bir sevgi barq urib ketadi könglimda.
Ismingni söylagin, bilayin, azizam,
Bu nomni avaylab asrayman bir umr.
Qançalar baxtlidir sevilgan har odam,
Dunyoda çin armon, çin baxt ham sevgidir.
Gulim-ov… Bözlayman.
Gulim-ov… Muzdayman.
Ismingni
Piçirlab sözlayman…
Man sani qaylardan izlayman.
Umrim böşliqlarini töldirgani kel, pari,
Sevgi ber, bu qaqroq közlarim yaşnasin.
Kesişar işqimizning bu çalkaş yölaklari,
Biz ketsak-da bu dundan, işqimiz yaşasin!
Ayovsiz kira boşlading tuşlarimga endi,
Aning darbozasin çertasan har oqşom.
Seni öngimda ham körgilarim keldi,
Qaçon nasib etgay endi bu qutluğ ayyom?
Seni menga duç qiladimi özi taqdir deganlari,
Uçraşmoq yozilganmi, gul, bizning peşonamizda?
Senga talpinaveradi qalbimning yelkanlari,
Neça yil bor, neça kun bor axir oramizda?
Daşti sensizlikdan ibtido olgan umrim,
Senli kunlarimni hadya etarmi, bilmadim.
Yuragim qafasi senga muntazir, qumrim,
Nogoh topişuvga bir bahya yetarmi, bilmadim.
Gulim-ov… Bözlayman.
Gulim-ov… Muzdayman.
Ismingni
Piçirlab sözlayman…
Man sani qaylardan izlayman…
1
Uvillama, ey damon böğiz,
Sen sipqording qay sözni qonib.
Qay jonibning jonsöz xilqati
Ketdi seni bu köyga solib?
Ayyora u…
Fitnakor ofat,
Baloliğlar solguvçi boşga.
Keçirmaydi dali işqni deb
Bir öğlonin boy bersa Qaşqa.
Ökirikka makondir yurak,
Oğriqlarni uçirgin tamom.
Mehr narxi bir çaqa payti
Muhabbatni ne qilsin zamon?
Qani endi uxlang, közlarim,
Uyqu şirin, halovat aziz.
Tuşda uning sarv böylariga
Töyib-töyib qarab olasiz…
2
Ne toleki, ikki vohadan
Tasodiflar izmida yelib,
Bir oliygoh, bitta xonaning
Partasiga ötirdik kelib.
Men u paytlar seni bilmasdim –
Ikki dunyo, ikkita odam.
Taajjubki, kirmagan eding
Yetti uxlab tuşlarimga ham.
Qizlar töp-töp. Satang xonimlar…
Taajjubda qolganim ham çin.
Tört yil şörlik peşonam dedim,
Endi şoir bölişim tayin.
Oh malagim… sen yöq eding-ku,
Tuşmagandi senga nigohim.
Oy yuzingning yoğdularidan
Diydalarim qamaşdi, mohim.
Dars boşlandi…
Eng birinçi dars.
Tanişuvlar, tarjimayi hol.
…Şunda baxtning ovozi keldi,
Tingladim-u qoldim bemajol.
Orqa parta… şundoq ortimdan
Jaranglardi qönğiroq tovuş.
Va öylayman: “Bu qizmas, malak,
Huşdamasman, bular bari tuş!”
Qaydan keldi bu sohir ovoz,
Na sas edi, sehrini soçdi.
“Mening ismim Şodiya..”. – tamom!
Şu sözdan qalb işqkurtak oçdi.
Ammo men ğör bilmasdim qarab,
Söz qotişga jur’at yöq, gungman.
Men bu tovuş izmida asir
Va yuragi ostin-ustunman.
Eslaysanmi, şunda ketar çoğ,
Nigohimga nigoh taşlading.
Sen ma’nosiz qarading…
Biroq
Işq qissamiz şundan boşlandi.
3
Kunlarim osoyiş, orombaxş edi,
Ğam-anduh inmagan edi dilimga.
Ğussalar sizmagan manglayga hali,
Böyin egmas edim hali heç kimga?
Sen kelding…
Hayotim sahifasiga
Yovdek qoşlaringni tizib ikki yon.
Qolay desam, tanim titroq içida,
Ketsam, imkon yöq – yöl tugagansimon.
Kipriking saf tortib turar qarşimda,
Miq etsam, sançilib tilkalamoqçi.
Ular pana qilgan bu la’l ne edi?
Atrofiga yiğgan sanoqsiz soqçi…
Nahot qutulişning imkoni yöqdir,
Yo Rab, vujudimda bitganmi majol?
Meni nima qilib qöydi-ya hayot,
Meni olib ketgin, ulfatim, xayol!
Soniya…
Daqiqa…
Göyo töxtadi
Xuddi yuragimning zarbiga öxşab.
Sözsiz jon olmoqni istar lablaring,
Ustiga lolaning qonini töşab.
Ketaman deyman-u, qolgim keladi,
Qolaman deyman-u, tanda zilzila.
Yuragim, uraqol, töxtab qolmagin,
Meni qöy, özingga omonlik tila.
Soçlaring çilvirday öradi meni,
Qölimni boğlaydi tanğib ayovsiz.
Qanisiz, ey mening mağrur közlarim,
Bunçalar qoçoqsiz, bunça bayovsiz.
Taslimiyat aytar nigohim nogoh
Egilgan boşimni kesmadi qoşing.
Şunday töqnaşuvda dong qotar noçor
Mendek xayolkaşning ön töqqiz yoşi.
Aytilmagan sözlar böğzim timdalar,
Yurak – jarohatli, kişanda qölim.
Öqni uzib bölding, endi uni sen
Yuragimdan yulib olma, sevgilim…
4
Yotoqxona edi mening boşpanam,
Saboqdoş jöralar edi hamxona.
Xayolga berilsam, sözlaşar takror –
“Nima böldi unga, huşdan begona!”
Qoğoz qoralardim, bermay e’tibor,
Jimjima baytlar-la bejab daftarni.
Şe’rga köçirmoqqa urinar edim
Anglab yetilmagan hissiyotlarni.
Oxiri yorildim, sirni etdim foş:
“Sevganga öxşayman, döstlar, jöralar.
Xayolim mahv etdi hamsaboq dildor,
Körsam yurak-bağrim çunon töğralar”.
“Kim u?” – savollarga kömilaman men,
“Kimdir u aqlingni öğirlagan qiz?”
“Şodiya bor-ku, he-ey, xivalik… öşa.
Hayotimga göyo kirgandek tamiz”.
Ular qah-qah urar, tinmay kulişar,
Işqim mavzu bölar hammaga toza.
Darrov qizlar meni bilib qolganmiş,
Sevgim bölgan emiş darrov ovoza…
5
Darslar ildamlardi, hayot ham jöşqin,
Közlar izlar edi biri birini.
Xuddi uy vazifa topşirgan kabi
Yuraklar aytişga ilhaq sirini.
Oramizda rişta boğlandi – döstlik,
Döst bölaylik, deding, kamina xursand.
Sim qoqqança ahyon-ahyonda,
Habibim, ahvolim sörab turursan.
Ammo aytolmayman iqrori rozim,
Jur’atdan past kelib yaşayman – olov!
Közlaring közimga boqib turganda
Izhorga qaraşing bölar edi ğov.
Bozigardek meni qildingmi afsun,
Ipsiz boğlandimmi – tamoman lolman.
Ammo dilingdagi tuyğular – mubham,
Qança urinmayin sira bilolmam.
Döstmiz, bu döstlikni buzdik nogahon,
Nogahon riştalar yeçildi bir-bir.
Sendan ayrildimmi, içimda qörquv,
Tamoman zabt etdi dilni xavotir.
6
Uçraşdik…
Barini aytmoqçi edim,
Könglim tubigaça etmoqçiman foş.
Ammo sirli boqding, aytsam – tugaydi,
Göyo bir iqrordan hammasi taloş.
“Baridan voqifman, meni sevasiz,
Ammo bu biz uçun baxt emas, uzr.
Vaqtida nuqtani qöyaylik, keling,
Sevgingiz azoblar sizni bir umr..”.
Va ketding…
Töxta deb çözolmadim qöl,
(Hindiy kinolarda bölardi şunday).
Ehtimol, falakka bir çiqib keldim,
Tamakidan çiqqan yengil tutunday.
Aytişim kerak-ku: “Seni sevaman,
Seni ardoqlayman hayotim böyi”.
Sen meni battarroq boğlaysan ketib,
Sen meni battarroq suydirib qöyding.
7
Keyin yaşolmadik sira xotirjam,
“Men seni sevaman..”. – izhorlar uçdi.
Qay biri havoga soçildi, bilmam,
Oxiri bir izhor könglingga tuşdi.
Darslar davomlardi…
Sevgi darslari.
Tanaffus onlari – nigohlar bahsi.
Angladik sevgining mohiyatini,
Sevgi-la yaşamoq qançalar yaxşi!
Toşkentni kezamiz topilsa imkon,
Közlaring kuladi – sevgi şaklinda.
Qalbimda eng nozik sezimlar gullar,
Eng inja tuyğular unar qalbingda.
Izhorlar yoğilar fanniy jumlalar,
Ilmiy atamalar majmui bölib.
Lablaringda oddiy kalomlar emas,
His-hayajon gaplar turadi kulib.
Maktublar bitaman dars luğatidan –
Sevgili sözlarga qorişiq xatlar.
Muhabbat sözligi yaralar nogoh,
Sözlikni jo qilar sanoqsiz daftar…
8
Muhabbat darsidan maktublar
Birinçi maktub
Bölmoqdaydi muhabbat darsi,
Men özimda sira yöq edim.
Sevdim, axir, kuçim yetgança,
Faqat, faqat “beş”ga öqidim.
Saboq berdi menga sevgidan
Öh, otaşin yuragi borlar.
Özi unça bilağonmasdim,
Şu közlaring öqişga çorlar.
Sening husning tavsiflab bölmas,
Ta’rifingga yetmas savodim.
Işq mulkida bölolmas ammo
Meningçalik fidoyi xodim.
Bir qaraşda sening özingni
Qator-qator şe’rga solganman.
Bir nigohing tuşdiki, tamom
Közlaringni yodlab olganman.
Imtihonda aytdim dilizhor
Sen javobsiz ötiribsan jim.
Axir qaçon “beş”ga öqiysan?
Javob ber-çi, mening ikkiçim!
Ikkinçi maktub
Dars – oniy visolning qaydnomalari,
Asli qoidaga solajak daxl.
Darsda yurak emas, axir, azizam,
Işlaşi lozimdir aql va aql.
Hislaring taralar xuddi daftarning
Yuzida çiroyli yozuv singari.
Bunda aql faqat muzokarada
Yurak… Yurak esa nodon jangari.
Iloji bölsa, ey közlari olov,
Piçirlab sözlagin aytar sözingni.
Xayolim bölinmas bir imkon topib
Uyingga taşlab kel ikki közingni.
Darsmi – dars… Tinglamoq majburiyatdir
Bunda hislar bilan öyin ne kerak?
Yöqsa, bilim emas tuyğu beradi
Sakson daqiqalik manavi ertak!
Vijdonan öylasang, qara, hammaning
Bilim olmoqdadir ixtiyor-izmi.
Ular kitob öqir… biz esa faqat
Öqib ötiramiz yuragimizni…
Uçinçi maktub
Darsda közlaringga taşlayman tuzoq,
Judayam sezgir-da manavi qizlar.
Ğaşimga tegadi ularning gapi
Ovim baroridan kelmagan kezlar.
Ular tinglamaydi ma’ruzalarni,
Quloği köz bölib bizga tikilgan.
Har holda, yomonmas, sakson daqiqa
Diydorlaşuvimizga imzo çekilgan.
Yonimdan ötasan…
Ötasan tez-tez,
Nigohim tasvirga olar uşbuni.
Huşyor tortaman söng daftar qatiga
Berkitib qöyaman öşa tuyğuni.
Senga uzataman daftarlarimni,
Pinhona alişar daftarlarimiz.
Ammo til ostiga dumalab tuşar,
Aytajaklarimiz – aytarlarimiz.
Uyga vazifani topşirgan çoğing
Tovuşlaring juda yaqin keladi.
Har sözing negadir quloqlarimga
Muhabbat tilida eşitiladi.
Darsga bölganida nogoh qönğiroq,
Jönamoq bölasan şunda uyingga.
“Mana, daftaringiz..”. deysan ögirilib,
Yöq, olib ket uni…
Bu daftar senga…
9
Tunlar uzayardi, qisqarib kunlar,
Nafis ul suhbatlar qolardi çala.
Bizning orzularda umid gullari
Bahoriy maqomda xirom etarlar.
Çehrang taratarkan beqiyos fusun,
Yoğduli nigohing umrimga mohtob.
Bizlarni battarroq suydirmoq uçun
Tonglar ermak qilib çiqmasdi oftob.
Şoşilib kelarding darsga azondan,
Yoningda injiqdan injiq singling ham.
Uning dimoğlari kelar osmondan,
Tilim aylanmasdi singlingni körsam.
U ham kursdoş edi bizga qadrdon,
Hammaga kengfeʼl-u menga fe’li tor.
Xuddi hamyonini yöqotgandayin
Doim qarar edi menga jahldor.
Unga yetib bormiş gaplarning uçi,
Şundanmi alamda qovrilardi ör.
Hammasin sezdirib qöymaslik uçun,
Yoningdan ötardim beparvo, mağrur.
Ötardim, közlarim oldimni emas
Xohlardim orqani körişini ham.
Va darsga yetardik, u izn bermas,
Seni menga boqib qöyişingni ham.
(Darvoqe, hozir ham uni köraman,
Na jahl qilar, na qoşin uyadi.
Ehtimol, xotira qözğalgan zamon,
Içida jim uzr sörab qöyadi…)
10
Bir kuni çehrangda xafalik kördim,
Ğamgin körinarding odatdagidan.
Qarşingda soqovdek biroz jim turdim
Va dedim: “Şodiyam, nega xafasan?.”.
Labingdan uçdilar arazlar bir-bir,
Kaftimga tuşdilar arazlar bir-bir.
Sovçilar qoqmişdir eşigingni bot,
Otang töy qilmoqni istarmiş, nahot.
– Qörqmaysizmi ayrilişdan siz?
– Nega qörqay, menikisan, bas.
– Udumlar bor – sevgimiz ojiz,
– Sevgimizni heç kim buzolmas.
Va içimga olovlar kirdi,
Tutayverdim tamaki kabi.
Xayolimga alanga berdi
“Qörqmaysizmi” degan bir gaping.
Taqdir esa hukm öqişga
Biroz şafqat qildi öşanda.
Sovçi degan ğam kirdi boşga,
Ilk bor qörquv uyğondi manda…
Seni yöqotişdek bir qörquv…
11
Bari şirin, barçasi gözal,
Uçraşuvlar – oy yoruğida.
Sevgimiz kun sayin yuksalar,
Soğinç ösar imkon yöğida.
Darsda ikki qutb singari
Bir-birovga yaqin kelmaymiz.
Sevişganlar emasmiz axir –
(Közlar bordir) iqror bölmaymiz.
Darslar garçi qilsa-da xunob,
Tabassuming etarding tortiq.
Sen yonimda damlar behisob,
Hammasini bölmaydi “sotib”…
Yoqib qöyib işq şamlarini,
Qança sevsam hamki qalb könmas.
Aytib bölmas öşa damlarni,
Taassufki, qaytib ham bölmas.
12
Piçirlaşar dugonalaring,
Kursdoşlarga mavzu doim şay.
“Xurşid, borib sevgingiz ayting,
Yurasizmi bir söz deyolmay..”.
Ular bilmas yillardan oşa
Aytilgan işq iqrorlarimiz.
Yoki ular istar tomoşa,
Qiziqmi dil izhorlarimiz.
Söraşadi sendan pinhona,
Sevişing yo sevmasligingni.
Kulasan-u sen ayyorona,
Çiqarasan telbaga meni.
“Kim böpti u, men uni sevsam,
Xurşid suvga tuşini aytsin”.
Qöşiladi bunga qizlar ham:
“Töppa-töğri, boşqani topsin”.
Aytarkansan buni özimga,
Qiqirlaysan kulib jinniday.
Tuşunmayman negadir, ammo
Tuyiladi gaplaring çinday.
“Mendan ketma heç qaçon”, deyman,
Qöllaringni bağrimga bosib.
“Senga faqat men tentak loyiq,
Menga esa bir sen munosib”.
13
Ötar ekan tört yil şamolday,
Bir kun nogoh bari özgardi.
Yiğlabgina qönğiroq qilding:
“Otam töyga rozilik berdi”.
“Kimga?”
“Kimga?”
Tamom karaxtman,
Esdan ayro böldim, yolğizim.
“Kimga deyman” boşqa söz yöqday,
“Kimligini bilmayman özim”.
Böğzim siqar alamli tovuş,
Yiğimi u, yigitga uyat.
Tupurdim, ey senga urf-odat,
Tupurdim, ey senga qadriyat.
14
Şodiyam, biz şunday ayrildik,
Bizni udum, urflar ayirdi.
Yetişmagan qurblar ayirdi,
Kesişmagan qutblar ayirdi.
Köz oldimda ul vidolaşuv,
Er boşimni egganman u kun.
Kelding ma’yus va ketding mangu,
Hasratlarim uzundan uzun.
Sen-la bitdi talabaligim,
Va dunyosi qoldirdi könglim.
Töying kuni men jinni böldim,
Töying kuni ölolmay öldim.
Lekin senga tilamadim baxt,
Yuzlaringda maʼyus kulimsa.
Seni mendan ayirdi, gulim,
Na sen, na men tanigan kimsa.
15
Va öqiş ham tamomlab ketdi,
Sen umrimni tamomlab ketding.
16
Talaba yuragim, yana soğinib
Izlaymiz tuyğusi hamohang qizni.
Ğarq etardi bizni hayajon içra
Özi mayli, uning birgina ismi.
Qarasang nigohi qandoq maftunkor,
Qarasang, daftarga egilar boşi.
Sezmaydi andişa izmiga kirib –
Yonida nur soçar edi quyoşi.
Men-da sözlamoqqa urinardim bot,
U kitob-la yuzin tösgani sari.
Oramizga tuşib qoldi-ya, nahot,
Qandaydir ayiruv boğlovçilari.
Tilşunos qalbimni qanday izohlay,
Munosib kömakçi topilsa qani!
U tayyor men bilan til darsligidan
Katta mavzu bölib örin olgani.
Uyuşiq bölakdek uyuşolmasak,
Yuragim, bizlarni ezar mayda gap.
Axir sevgiling-la yöllarni boğlab
Ajralmas bölakka aylansang – şaraf!
Hayot darsligining maşqi köp ekan,
Duç kelaverarkan qança ismlar.
Gohida bitta gap böla olmasdan
Ajralib ketarkan ega-kesimlar….
17
Sensiz kunlar ötardi fayzsiz,
Sensiz umr tundek qop-qora.
Soçlaringni hidlagim kelar,
Soğinaman seni tobora.
Radiodan taralar qöşiq,
Dunyo… mana, televizorda.
Oçiq turar oldimda kitob
Göyo aqlim u tortib olgan.
Gazetalar soçilib yotar,
Böğzim töla mavhum bir afsus…
Men nimani izlayman şoşib,
Qöşiqmi u, qiyofa… yo söz.
Suratingni izlayman giryon,
Tomirimda simillar alam.
Hamma narsa joyida ammo
yetişmaysan bir sen, Şodiyam!
Kitoblarda na bordir isming,
Gazetada na bir taskin bor.
Seni eslab ötmas radio
Va körsatmas seni televizor…
18
Afsus, yana çiqdi yulduzlar,
Heç özgariş bölmadi sodir.
Faqat bizga tor böldi dunyo,
Faqat quvonç bizdan ayrodir.
Taassufki, osmon joyida,
Yer ham doimgiday turardi.
Ohimizga hamohang yolğiz
Tunda itlar uvlab yurardi…
19
Men tuşingga kirayin desam,
Yuragingga urilgan zanjir.
Hoynahoy, “Bu darvozalarni
Oçmangiz” deb buyurilgandir.
Boray desam öngda yop-yoruğ
Oy keçani asir etgan on.
Yölaklarga töşalgan ta’qiq
Barça yöllar yopiq sen tomon.
Kel, qönğiroq qilayin desam,
Raqamingni eslay olmadim.
Muhabbatdan taşqaridadir
Xudo nasib etgan omadim.
Va bir maktub bitayin deya,
Qölim izlar qoğoz va qalam.
Halovat yöq sira, hoynahoy,
Men kabisan sen ham, Şodiyam.
Töying ötib ahyon-ahyonda
Hol söramak umidi bilan.
Taniş raqam, taniş ovozdan
Çiqib ketay derdi esxonam.
Gapirmasding, men ham gapirmay
Eşitardim nafaslaringni.
Nima qilay sevarding hamon,
Nima qilay sevardim seni.
Imkonsizlik çangalidamiz,
Bizga oğir yuk böldi bu ğam.
Möjiza yöq bizning zamonda
Peşonamiz qursin, Şodiyam…
20
Seni baxtli deya öylasam,
Yiği kelar edi negadir.
Rahmat senga, azizim, qismat,
Rahmat senga, bağrikeng taqdir.
Soğinçingda böla-böla kul,
Bir sözingga zor çoğimda men
Birinçi bor befarq qaradim
Sendan kelgan qönğiroqqa men.
Sendan kelgan sönggi qönğiroq….
Xayr, jonim. Alvido, vido.
21
Jon qadar sevarim, nigohi çöğlim,
Közlari mahzunvaş, mehri betizgin.
Meni öldi desa, işon – men öldim,
Tovşimni ilğagin, ruhimni sezgin.
Mahzun ertagimsan, muvaqqat baxtsan,
Yulduzli keçam-u çaroğon ertam.
Dunyom senikidir – ortingga qaytsang,
Savdoli bu kunlar sensizman, erkam.
Sen-da olislading baxt yaqin oni,
Olis baxtim eding… (Bu baxt tuzilsin!)
Labimdagi sözsan… Umrim davomi
Seni söylamasam
Tilim uzilsin.
Asli peşonangga tasodif tuşib
Tez öqilib bölgan baxtsiz maktubman.
Işqingga jon tikib, jonimni qöşib,
Men nega mağlubman, neçun mağlubman?
Hammasi manglayga şunday yozilgan,
Ayriliq, azizam, azaldan kelgan.
Közlarim qançalar muştoqlik ila
Senga termilgani termilgan,
suvratdagi senga, suvratdagi senga…
Sendan suratlaring vafodor çiqdi,
Faqat suratlaring qoldi men bilan.
22
Har gulga ismingni berdim, fariştam,
Har sabo sollanib esa boşladi.
Möjiza bağrida yaşagan kabi
Har çeçak barq urib ösa boşladi.
Har yulduz osmonim uzra bu tundan
Sening isming bilan soçmoqda yoğdu.
Oy biroz xafahol, sening ismingni
Öziga qöyişim unga bir orzu.
Endi atrofimdan hayratlar oqar
Tuyğular selida men suzganim dam.
Şundoq qad rostlagan olti yonimda
Şodiya ismini olgan bir olam.
XOTIMA
Unutiş mumkinmi…
Unutiş mumkin,
Tanamdan uçsa gar bu ruhim.
Yuragim bölmasa jismimda…
Senga baribir…
Men esa keçasi öt ustida uxlayman,
Oy ustimga ötin qalaydi…
Şamol kelib-ketadi birrov
Men esa haliyam öt ustidaman.
Sen hozir kimnidir quçoğida jim
Muhabbat haqida şivirlayapsan.
Senga baribir…
Qölingni tutgança begona qöllar
Şirin kalomlarga çorlaydi bir zum.
Uyqum kelmaydi… Yotibman yonib
Sen bölsa qiqirlab kulasan,
Eslamaysan meni, ehtimol.
Men esa haliyam yozyapman
Özimni aldaşning bir yöli.
Yoningdagi uxlaydi… Sen-çi
Boşdan ötkazasan tun azobini,
Tösatdan közingga yoşlar keladi.
Balki, kelmaydi.
Içingga yutişdan özga iloj yöq.
Balki, bu baxt senga oğirdir juda,
Balki, bu baxt sendan xun sörab turar.
Balki, judayam baxtlidirsan, judayam.
Afsus bilmayman… Bilganimda
Sen meniki bölarding hozir.
Bilganimda hozir öt ustida yotmasdim
Rozi bölarmidim taqdirdan…
Amallab otadi tong ham bir kuni…
Balkim, endi sira otmas tong…
Menga baribir.
2018 yil, iyul – 2019 yil, yanvar.
Toşkent
Xurşid Abduraşid
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida