456 marta körilgan

Şodon quyoş

Xurşid Abduraşid

(Bir muhabbat dostoni)

 

Bedorlik qönarkan kipriklarimga

Men ularni yummoq istayman.

Bu oğir xotira karvonin qalbga

Kömmoq istayman.

Ammo har lahzada isming jaranglar,

Yoding uzoqlaşmas mendan bir odim.

Baʼzan çin hayotga öxşab körinar

Biroz sentimental hayotim.

 

 

MUQADDIMA

Köz yoş şaklindagi soğinçlardan höplab

Ğussalarni yoyib yuragim dorlariga.

Tuşlarim qabatlaridan axtaraman, yöqlab,

Çidayman hajringning ozorlariga.

Saslanadi olamning adoqsiz çekkalari,

Mungluğ nolalarga belanib kelasan yonimga.

Uvişib titraydi orzumning yelkalari,

Armonlar tikilar taşnaday qonimga.

Osmonning fiğoni örlaydi dud bölib,

Yulduzlar soçilar köz yoş şaklinda.

Qoldimi hilol ham bir unut bölib

Pişqirar bir duldul samovot yölinda.

Kabutar boradi men senga yuborgan,

Manziling bilmagan quş qayga borsin, ayt.

Ismingni aytibon oşyoning axtargan,

Manzilingga eltar rohlarni kamayt.

Gulim-ov… Bözlayman.

Gulim-ov… Muzdayman.

Ismingni

Piçirlab sözlayman…

Man sani qaylardan izlayman.

 

Aylonib yurasan Xivaning boğlarini,

Içanmi, Dişanmi qal’alar orasindasan.

Tuşmi bu, haliyam ruhim soğarmadimi,

Man Qaşqa elinda, san Xorazmdasan.

Hali duç qilişga ulgurmadi qismat,

Hali birlaşmadi yöllarimiz Şoşda.

Sani körayapman tuşlarimda – na baxt,

Tuş boşqa, huş boşqa, taqdir ham boşqa.

Körinib bilmadi hali çehrang, ey yoro,

Qaçon suydirasan jon olib öngimda.

Közlaring közimga tuşadi, nigoro,

Bir sevgi barq urib ketadi könglimda.

Ismingni söylagin, bilayin, azizam,

Bu nomni avaylab asrayman bir umr.

Qançalar baxtlidir sevilgan har odam,

Dunyoda çin armon, çin baxt ham sevgidir.

Gulim-ov… Bözlayman.

Gulim-ov… Muzdayman.

Ismingni

Piçirlab sözlayman…

Man sani qaylardan izlayman.

 

Umrim böşliqlarini töldirgani kel, pari,

Sevgi ber, bu qaqroq közlarim yaşnasin.

Kesişar işqimizning bu çalkaş yölaklari,

Biz ketsak-da bu dundan, işqimiz yaşasin!

Ayovsiz kira boşlading tuşlarimga endi,

Aning darbozasin çertasan har oqşom.

Seni öngimda ham körgilarim keldi,

Qaçon nasib etgay endi bu qutluğ ayyom?

Seni menga duç qiladimi özi taqdir deganlari,

Uçraşmoq yozilganmi, gul, bizning peşonamiz­da?

Senga talpinaveradi qalbimning yelkanlari,

Neça yil bor, neça kun bor axir oramizda?

Daşti sensizlikdan ibtido olgan umrim,

Senli kunlarimni hadya etarmi, bilmadim.

Yuragim qafasi senga muntazir, qumrim,

Nogoh topişuvga bir bahya yetarmi, bilmadim.

Gulim-ov… Bözlayman.

Gulim-ov… Muzdayman.

Ismingni

Piçirlab sözlayman…

Man sani qaylardan izlayman…

 

1

Uvillama, ey damon böğiz,

Sen sipqording qay sözni qonib.

Qay jonibning jonsöz xilqati

Ketdi seni bu köyga solib?

Ayyora u…

Fitnakor ofat,

Baloliğlar solguvçi boşga.

Keçirmaydi dali işqni deb

Bir öğlonin boy bersa Qaşqa.

Ökirikka makondir yurak,

Oğriqlarni uçirgin tamom.

Mehr narxi bir çaqa payti

Muhabbatni ne qilsin zamon?

Qani endi uxlang, közlarim,

Uyqu şirin, halovat aziz.

Tuşda uning sarv böylariga

Töyib-töyib qarab olasiz…

 

2

Ne toleki, ikki vohadan

Tasodiflar izmida yelib,

Bir oliygoh, bitta xonaning

Partasiga ötirdik kelib.

 

Men u paytlar seni bilmasdim –

Ikki dunyo, ikkita odam.

Taajjubki, kirmagan eding

Yetti uxlab tuşlarimga ham.

 

Qizlar töp-töp. Satang xonimlar…

Taajjubda qolganim ham çin.

Tört yil şörlik peşonam dedim,

Endi şoir bölişim tayin.

 

Oh malagim… sen yöq eding-ku,

Tuşmagandi senga nigohim.

Oy yuzingning yoğdularidan

Diydalarim qamaşdi, mohim.

 

Dars boşlandi…

Eng birinçi dars.

Tanişuvlar, tarjimayi hol.

…Şunda baxtning ovozi keldi,

Tingladim-u qoldim bemajol.

 

Orqa parta… şundoq ortimdan

Jaranglardi qönğiroq tovuş.

Va öylayman: “Bu qizmas, malak,

Huşdamasman, bular bari tuş!”

 

Qaydan keldi bu sohir ovoz,

Na sas edi, sehrini soçdi.

“Mening ismim Şodiya..”. – tamom!

Şu sözdan qalb işqkurtak oçdi.

 

Ammo men ğör bilmasdim qarab,

Söz qotişga jur’at yöq, gungman.

Men bu tovuş izmida asir

Va yuragi ostin-ustunman.

 

Eslaysanmi, şunda ketar çoğ,

Nigohimga nigoh taşlading.

Sen ma’nosiz qarading…

Biroq

Işq qissamiz şundan boşlandi.

 

3

Kunlarim osoyiş, orombaxş edi,

Ğam-anduh inmagan edi dilimga.

Ğussalar sizmagan manglayga hali,

Böyin egmas edim hali heç kimga?

 

 

Sen kelding…

Hayotim sahifasiga

Yovdek qoşlaringni tizib ikki yon.

Qolay desam, tanim titroq içida,

Ketsam, imkon yöq – yöl tugagansimon.

 

Kipriking saf tortib turar qarşimda,

Miq etsam, sançilib tilkalamoqçi.

Ular pana qilgan bu la’l ne edi?

Atrofiga yiğgan sanoqsiz soqçi…

 

Nahot qutulişning imkoni yöqdir,

Yo Rab, vujudimda bitganmi majol?

Meni nima qilib qöydi-ya hayot,

Meni olib ketgin, ulfatim, xayol!

 

Soniya…

Daqiqa…

Göyo töxtadi

Xuddi yuragimning zarbiga öxşab.

Sözsiz jon olmoqni istar lablaring,

Ustiga lolaning qonini töşab.

 

Ketaman deyman-u, qolgim keladi,

Qolaman deyman-u, tanda zilzila.

Yuragim, uraqol, töxtab qolmagin,

Meni qöy, özingga omonlik tila.

 

Soçlaring çilvirday öradi meni,

Qölimni boğlaydi tanğib ayovsiz.

Qanisiz, ey mening mağrur közlarim,

Bunçalar qoçoqsiz, bunça bayovsiz.

 

Taslimiyat aytar nigohim nogoh

Egilgan boşimni kesmadi qoşing.

Şunday töqnaşuvda dong qotar noçor

Mendek xayolkaşning ön töqqiz yoşi.

 

Aytilmagan sözlar böğzim timdalar,

Yurak – jarohatli, kişanda qölim.

Öqni uzib bölding, endi uni sen

Yuragimdan yulib olma, sevgilim…

 

4

Yotoqxona edi mening boşpanam,

Saboqdoş jöralar edi hamxona.

Xayolga berilsam, sözlaşar takror –

“Nima böldi unga, huşdan begona!”

 

Qoğoz qoralardim, bermay e’tibor,

Jimjima baytlar-la bejab daftarni.

Şe’rga köçirmoqqa urinar edim

Anglab yetilmagan hissiyotlarni.

 

Oxiri yorildim, sirni etdim foş:

“Sevganga öxşayman, döstlar, jöralar.

Xayolim mahv etdi hamsaboq dildor,

Körsam yurak-bağrim çunon töğralar”.

 

“Kim u?” – savollarga kömilaman men,

“Kimdir u aqlingni öğirlagan qiz?”

“Şodiya bor-ku, he-ey, xivalik… öşa.

Hayotimga göyo kirgandek tamiz”.

 

Ular qah-qah urar, tinmay kulişar,

Işqim mavzu bölar hammaga toza.

Darrov qizlar meni bilib qolganmiş,

Sevgim bölgan emiş darrov ovoza…

 

5

Darslar ildamlardi, hayot ham jöşqin,

Közlar izlar edi biri birini.

Xuddi uy vazifa topşirgan kabi

Yuraklar aytişga ilhaq sirini.

 

Oramizda rişta boğlandi – döstlik,

Döst bölaylik, deding, kamina xursand.

Sim qoqqança ahyon-ahyonda,

Habibim, ahvolim sörab turursan.

 

Ammo aytolmayman iqrori rozim,

Jur’atdan past kelib yaşayman – olov!

Közlaring közimga boqib turganda

Izhorga qaraşing bölar edi ğov.

 

Bozigardek meni qildingmi afsun,

Ipsiz boğlandimmi – tamoman lolman.

Ammo dilingdagi tuyğular – mubham,

Qança urinmayin sira bilolmam.

 

Döstmiz, bu döstlikni buzdik nogahon,

Nogahon riştalar yeçildi bir-bir.

Sendan ayrildimmi, içimda qörquv,

Tamoman zabt etdi dilni xavotir.

 

6

Uçraşdik…

Barini aytmoqçi edim,

Könglim tubigaça etmoqçiman foş.

Ammo sirli boqding, aytsam – tugaydi,

Göyo bir iqrordan hammasi taloş.

 

“Baridan voqifman, meni sevasiz,

Ammo bu biz uçun baxt emas, uzr.

Vaqtida nuqtani qöyaylik, keling,

Sevgingiz azoblar sizni bir umr..”.

 

Va ketding…

Töxta deb çözolmadim qöl,

(Hindiy kinolarda bölardi şunday).

Ehtimol, falakka bir çiqib keldim,

Tamakidan çiqqan yengil tutunday.

 

Aytişim kerak-ku: “Seni sevaman,

Seni ardoqlayman hayotim böyi”.

Sen meni battarroq boğlaysan ketib,

Sen meni battarroq suydirib qöyding.

 

7

Keyin yaşolmadik sira xotirjam,

“Men seni sevaman..”. – izhorlar uçdi.

Qay biri havoga soçildi, bilmam,

Oxiri bir izhor könglingga tuşdi.

 

Darslar davomlardi…

Sevgi darslari.

Tanaffus onlari – nigohlar bahsi.

Angladik sevgining mohiyatini,

Sevgi-la yaşamoq qançalar yaxşi!

 

Toşkentni kezamiz topilsa imkon,

Közlaring kuladi – sevgi şaklinda.

Qalbimda eng nozik sezimlar gullar,

Eng inja tuyğular unar qalbingda.

 

Izhorlar yoğilar fanniy jumlalar,

Ilmiy atamalar majmui bölib.

Lablaringda oddiy kalomlar emas,

His-hayajon gaplar turadi kulib.

 

Maktublar bitaman dars luğatidan –

Sevgili sözlarga qorişiq xatlar.

Muhabbat sözligi yaralar nogoh,

Sözlikni jo qilar sanoqsiz daftar…

 

8

 

Muhabbat darsidan maktublar

 

Birinçi maktub

 

Bölmoqdaydi muhabbat darsi,

Men özimda sira yöq edim.

Sevdim, axir, kuçim yetgança,

Faqat, faqat “beş”ga öqidim.

 

Saboq berdi menga sevgidan

Öh, otaşin yuragi borlar.

Özi unça bilağonmasdim,

Şu közlaring öqişga çorlar.

 

Sening husning tavsiflab bölmas,

Ta’rifingga yetmas savodim.

Işq mulkida bölolmas ammo

Meningçalik fidoyi xodim.

 

Bir qaraşda sening özingni

Qator-qator şe’rga solganman.

Bir nigohing tuşdiki, tamom

Közlaringni yodlab olganman.

 

Imtihonda aytdim dilizhor

Sen javobsiz ötiribsan jim.

Axir qaçon “beş”ga öqiysan?

Javob ber-çi, mening ikkiçim!

 

Ikkinçi maktub

 

Dars – oniy visolning qaydnomalari,

Asli qoidaga solajak daxl.

Darsda yurak emas, axir, azizam,

Işlaşi lozimdir aql va aql.

 

Hislaring taralar xuddi daftarning

Yuzida çiroyli yozuv singari.

Bunda aql faqat muzokarada

Yurak… Yurak esa nodon jangari.

 

Iloji bölsa, ey közlari olov,

Piçirlab sözlagin aytar sözingni.

Xayolim bölinmas bir imkon topib

Uyingga taşlab kel ikki közingni.

 

Darsmi – dars… Tinglamoq majburiyatdir

Bunda hislar bilan öyin ne kerak?

Yöqsa, bilim emas tuyğu beradi

Sakson daqiqalik manavi ertak!

 

Vijdonan öylasang, qara, hammaning

Bilim olmoqdadir ixtiyor-izmi.

Ular kitob öqir… biz esa faqat

Öqib ötiramiz yuragimizni…

 

Uçinçi maktub

 

Darsda közlaringga taşlayman tuzoq,

Judayam sezgir-da manavi qizlar.

Ğaşimga tegadi ularning gapi

Ovim baroridan kelmagan kezlar.

 

Ular tinglamaydi ma’ruzalarni,

Quloği köz bölib bizga tikilgan.

Har holda, yomonmas, sakson daqiqa

Diydorlaşuvimizga imzo çekilgan.

 

Yonimdan ötasan…

Ötasan tez-tez,

Nigohim tasvirga olar uşbuni.

Huşyor tortaman söng daftar qatiga

Berkitib qöyaman öşa tuyğuni.

 

Senga uzataman daftarlarimni,

Pinhona alişar daftarlarimiz.

Ammo til ostiga dumalab tuşar,

Aytajaklarimiz – aytarlarimiz.

 

Uyga vazifani topşirgan çoğing

Tovuşlaring juda yaqin keladi.

Har sözing negadir quloqlarimga

Muhabbat tilida eşitiladi.

 

Darsga bölganida nogoh qönğiroq,

Jönamoq bölasan şunda uyingga.

“Mana, daftaringiz..”. deysan ögirilib,

Yöq, olib ket uni…

Bu daftar senga…

 

9

Tunlar uzayardi, qisqarib kunlar,

Nafis ul suhbatlar qolardi çala.

Bizning orzularda umid gullari

Bahoriy maqomda xirom etarlar.

 

Çehrang taratarkan beqiyos fusun,

Yoğduli nigohing umrimga mohtob.

Bizlarni battarroq suydirmoq uçun

Tonglar ermak qilib çiqmasdi oftob.

 

Şoşilib kelarding darsga azondan,

Yoningda injiqdan injiq singling ham.

Uning dimoğlari kelar osmondan,

Tilim aylanmasdi singlingni körsam.

 

U ham kursdoş edi bizga qadrdon,

Hammaga kengfeʼl-u menga fe’li tor.

Xuddi hamyonini yöqotgandayin

Doim qarar edi menga jahldor.

 

Unga yetib bormiş gaplarning uçi,

Şundanmi alamda qovrilardi ör.

Hammasin sezdirib qöymaslik uçun,

Yoningdan ötardim beparvo, mağrur.

 

Ötardim, közlarim oldimni emas

Xohlardim orqani körişini ham.

Va darsga yetardik, u izn bermas,

Seni menga boqib qöyişingni ham.

 

(Darvoqe, hozir ham uni köraman,

Na jahl qilar, na qoşin uyadi.

Ehtimol, xotira qözğalgan zamon,

Içida jim uzr sörab qöyadi…)

 

10

Bir kuni çehrangda xafalik kördim,

Ğamgin körinarding odatdagidan.

Qarşingda soqovdek biroz jim turdim

Va dedim: “Şodiyam, nega xafasan?.”.

 

Labingdan uçdilar arazlar bir-bir,

Kaftimga tuşdilar arazlar bir-bir.

Sovçilar qoqmişdir eşigingni bot,

Otang töy qilmoqni istarmiş, nahot.

 

– Qörqmaysizmi ayrilişdan siz?

– Nega qörqay, menikisan, bas.

– Udumlar bor – sevgimiz ojiz,

– Sevgimizni heç kim buzolmas.

 

Va içimga olovlar kirdi,

Tutayverdim tamaki kabi.

Xayolimga alanga berdi

“Qörqmaysizmi” degan bir gaping.

 

Taqdir esa hukm öqişga

Biroz şafqat qildi öşanda.

Sovçi degan ğam kirdi boşga,

Ilk bor qörquv uyğondi manda…

 

Seni yöqotişdek bir qörquv…

 

11

Bari şirin, barçasi gözal,

Uçraşuvlar – oy yoruğida.

Sevgimiz kun sayin yuksalar,

Soğinç ösar imkon yöğida.

 

Darsda ikki qutb singari

Bir-birovga yaqin kelmaymiz.

Sevişganlar emasmiz axir –

(Közlar bordir) iqror bölmaymiz.

 

Darslar garçi qilsa-da xunob,

Tabassuming etarding tortiq.

Sen yonimda damlar behisob,

Hammasini bölmaydi “sotib”…

 

Yoqib qöyib işq şamlarini,

Qança sevsam hamki qalb könmas.

Aytib bölmas öşa damlarni,

Taassufki, qaytib ham bölmas.

 

12

Piçirlaşar dugonalaring,

Kursdoşlarga mavzu doim şay.

“Xurşid, borib sevgingiz ayting,

Yurasizmi bir söz deyolmay..”.

 

Ular bilmas yillardan oşa

Aytilgan işq iqrorlarimiz.

Yoki ular istar tomoşa,

Qiziqmi dil izhorlarimiz.

 

Söraşadi sendan pinhona,

Sevişing yo sevmasligingni.

Kulasan-u sen ayyorona,

Çiqarasan telbaga meni.

 

“Kim böpti u, men uni sevsam,

Xurşid suvga tuşini aytsin”.

Qöşiladi bunga qizlar ham:

“Töppa-töğri, boşqani topsin”.

 

Aytarkansan buni özimga,

Qiqirlaysan kulib jinniday.

Tuşunmayman negadir, ammo

Tuyiladi gaplaring çinday.

 

“Mendan ketma heç qaçon”, deyman,

Qöllaringni bağrimga bosib.

“Senga faqat men tentak loyiq,

Menga esa bir sen munosib”.

 

13

Ötar ekan tört yil şamolday,

Bir kun nogoh bari özgardi.

Yiğlabgina qönğiroq qilding:

“Otam töyga rozilik berdi”.

 

“Kimga?”

“Kimga?”

Tamom karaxtman,

Esdan ayro böldim, yolğizim.

“Kimga deyman” boşqa söz yöqday,

“Kimligini bilmayman özim”.

 

Böğzim siqar alamli tovuş,

Yiğimi u, yigitga uyat.

Tupurdim, ey senga urf-odat,

Tupurdim, ey senga qadriyat.

 

14

Şodiyam, biz şunday ayrildik,

Bizni udum, urflar ayirdi.

Yetişmagan qurblar ayirdi,

Kesişmagan qutblar ayirdi.

 

Köz oldimda ul vidolaşuv,

Er boşimni egganman u kun.

Kelding ma’yus va ketding mangu,

Hasratlarim uzundan uzun.

 

Sen-la bitdi talabaligim,

Va dunyosi qoldirdi könglim.

Töying kuni men jinni böldim,

Töying kuni ölolmay öldim.

 

Lekin senga tilamadim baxt,

Yuzlaringda maʼyus kulimsa.

Seni mendan ayirdi, gulim,

Na sen, na men tanigan kimsa.

 

15

Va öqiş ham tamomlab ketdi,

Sen umrimni tamomlab ketding.

 

16

Talaba yuragim, yana soğinib

Izlaymiz tuyğusi hamohang qizni.

Ğarq etardi bizni hayajon içra

Özi mayli, uning birgina ismi.

 

Qarasang nigohi qandoq maftunkor,

Qarasang, daftarga egilar boşi.

Sezmaydi andişa izmiga kirib –

Yonida nur soçar edi quyoşi.

 

Men-da sözlamoqqa urinardim bot,

U kitob-la yuzin tösgani sari.

Oramizga tuşib qoldi-ya, nahot,

Qandaydir ayiruv boğlovçilari.

 

Tilşunos qalbimni qanday izohlay,

Munosib kömakçi topilsa qani!

U tayyor men bilan til darsligidan

Katta mavzu bölib örin olgani.

 

Uyuşiq bölakdek uyuşolmasak,

Yuragim, bizlarni ezar mayda gap.

Axir sevgiling-la yöllarni boğlab

Ajralmas bölakka aylansang – şaraf!

 

Hayot darsligining maşqi köp ekan,

Duç kelaverarkan qança ismlar.

Gohida bitta gap böla olmasdan

Ajralib ketarkan ega-kesimlar….

 

17

Sensiz kunlar ötardi fayzsiz,

Sensiz umr tundek qop-qora.

Soçlaringni hidlagim kelar,

Soğinaman seni tobora.

 

Radiodan taralar qöşiq,

Dunyo… mana, televizorda.

Oçiq turar oldimda kitob

Göyo aqlim u tortib olgan.

 

Gazetalar soçilib yotar,

Böğzim töla mavhum bir afsus…

Men nimani izlayman şoşib,

Qöşiqmi u, qiyofa… yo söz.

 

Suratingni izlayman giryon,

Tomirimda simillar alam.

Hamma narsa joyida ammo

yetişmaysan bir sen, Şodiyam!

 

Kitoblarda na bordir isming,

Gazetada na bir taskin bor.

Seni eslab ötmas radio

Va körsatmas seni televizor…

 

18

Afsus, yana çiqdi yulduzlar,

Heç özgariş bölmadi sodir.

Faqat bizga tor böldi dunyo,

Faqat quvonç bizdan ayrodir.

 

Taassufki, osmon joyida,

Yer ham doimgiday turardi.

Ohimizga hamohang yolğiz

Tunda itlar uvlab yurardi…

 

19

Men tuşingga kirayin desam,

Yuragingga urilgan zanjir.

Hoynahoy, “Bu darvozalarni

Oçmangiz” deb buyurilgandir.

 

Boray desam öngda yop-yoruğ

Oy keçani asir etgan on.

Yölaklarga töşalgan ta’qiq

Barça yöllar yopiq sen tomon.

 

Kel, qönğiroq qilayin desam,

Raqamingni eslay olmadim.

Muhabbatdan taşqaridadir

Xudo nasib etgan omadim.

 

Va bir maktub bitayin deya,

Qölim izlar qoğoz va qalam.

Halovat yöq sira, hoynahoy,

Men kabisan sen ham, Şodiyam.

 

Töying ötib ahyon-ahyonda

Hol söramak umidi bilan.

Taniş raqam, taniş ovozdan

Çiqib ketay derdi esxonam.

Gapirmasding, men ham gapirmay

Eşitardim nafaslaringni.

Nima qilay sevarding hamon,

Nima qilay sevardim seni.

 

Imkonsizlik çangalidamiz,

Bizga oğir yuk böldi bu ğam.

Möjiza yöq bizning zamonda

Peşonamiz qursin, Şodiyam…

 

20

Seni baxtli deya öylasam,

Yiği kelar edi negadir.

Rahmat senga, azizim, qismat,

Rahmat senga, bağrikeng taqdir.

 

Soğinçingda böla-böla kul,

Bir sözingga zor çoğimda men

Birinçi bor befarq qaradim

Sendan kelgan qönğiroqqa men.

 

Sendan kelgan sönggi qönğiroq….

Xayr, jonim. Alvido, vido.

 

21

Jon qadar sevarim, nigohi çöğlim,

Közlari mahzunvaş, mehri betizgin.

Meni öldi desa, işon – men öldim,

Tovşimni ilğagin, ruhimni sezgin.

 

Mahzun ertagimsan, muvaqqat baxtsan,

Yulduzli keçam-u çaroğon ertam.

Dunyom senikidir – ortingga qaytsang,

Savdoli bu kunlar sensizman, erkam.

 

Sen-da olislading baxt yaqin oni,

Olis baxtim eding… (Bu baxt tuzilsin!)

Labimdagi sözsan… Umrim davomi

Seni söylamasam

Tilim uzilsin.

 

Asli peşonangga tasodif tuşib

Tez öqilib bölgan baxtsiz maktubman.

Işqingga jon tikib, jonimni qöşib,

Men nega mağlubman, neçun mağlubman?

 

Hammasi manglayga şunday yozilgan,

Ayriliq, azizam, azaldan kelgan.

Közlarim qançalar muştoqlik ila

Senga termilgani termilgan,

suvratdagi senga, suvratdagi senga…

 

Sendan suratlaring vafodor çiqdi,

Faqat suratlaring qoldi men bilan.

 

22

Har gulga ismingni berdim, fariştam,

Har sabo sollanib esa boşladi.

Möjiza bağrida yaşagan kabi

Har çeçak barq urib ösa boşladi.

 

Har yulduz osmonim uzra bu tundan

Sening isming bilan soçmoqda yoğdu.

Oy biroz xafahol, sening ismingni

Öziga qöyişim unga bir orzu.

 

Endi atrofimdan hayratlar oqar

Tuyğular selida men suzganim dam.

Şundoq qad rostlagan olti yonimda

Şodiya ismini olgan bir olam.

 

XOTIMA

Unutiş mumkinmi…

Unutiş mumkin,

Tanamdan uçsa gar bu ruhim.

Yuragim bölmasa jismimda…

Senga baribir…

Men esa keçasi öt ustida uxlayman,

Oy ustimga ötin qalaydi…

Şamol kelib-ketadi birrov

Men esa haliyam öt ustidaman.

Sen hozir kimnidir quçoğida jim

Muhabbat haqida şivirlayapsan.

Senga baribir…

Qölingni tutgança begona qöllar

Şirin kalomlarga çorlaydi bir zum.

Uyqum kelmaydi… Yotibman yonib

Sen bölsa qiqirlab kulasan,

Eslamaysan meni, ehtimol.

Men esa haliyam yozyapman

Özimni aldaşning bir yöli.

Yoningdagi uxlaydi… Sen-çi

Boşdan ötkazasan tun azobini,

Tösatdan közingga yoşlar keladi.

Balki, kelmaydi.

Içingga yutişdan özga iloj yöq.

Balki, bu baxt senga oğirdir juda,

Balki, bu baxt sendan xun sörab turar.

Balki, judayam baxtlidirsan, judayam.

Afsus bilmayman… Bilganimda

Sen meniki bölarding hozir.

Bilganimda hozir öt ustida yotmasdim

Rozi bölarmidim taqdirdan…

 

Amallab otadi tong ham bir kuni…

Balkim, endi sira otmas tong…

Menga baribir.

 

2018 yil, iyul – 2019 yil, yanvar.

Toşkent

Xurşid Abduraşid

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.