* * *
Toşdan qattiq ekan tiriklik,
or-nomusdan zör ekan ölim.
Gadoga bir dirham uzatsam,
öng qölimni sezdi çap qölim.
Xudbinlikda yöqmi çegara –
bilmam, qaçon tugaydi bari.
Seni topib olardim, işon –
ketsaydim sal özimdan nari…
* * *
Xayollarga qulluq qildim xöp,
köngil mayli köp böldi ğolib.
Ey, sen, aziz umrimning yarmi,
ketding çang-u ğuborda qolib.
Boqdim – afsus, boqdim – ökinçlar,
aytgil, kimga köngil yoraman?
Çorlab qolsa nogoh qoşiga,
huzuriga qandoq boraman?..
* * *
Somondek soçildi lahzalar,
şamollar uçirib ketmoqda.
Ey kunlar, ey yillar, şoşasiz,
kim sizni qayerda kutmoqda?
Nomaʼlum manzilning yarmida
sarhisob qilsammi umrimni?
Qabul qilarmikan xudoyim
keçikib aytilgan uzrimni…
* * *
Maʼyus-maʼyus boqdim, ajab,
yaydoq qolgan daştlar jimdir.
Izlar kördim qumda ğalat
ketib qolgan bundan kimdir.
Kim ham bölsa maşriqqami,
mağribga yöl olgan, ayon.
Quyoş qumni qizdiradi,
daşt bir özi boqar hayron.
Ana, qara, nor tuyalar
tölqin kabi ketar bir qur.
Bu kimsasiz çöl qöynida
töxtab qolgan kabi umr.
Olislarda kuyar şafaq,
qöl uzatsam… yetadigan.
Yölga çiqdim yolğiz özim
bormi birga ketadigan…
* * *
Sözlarida yolğon bor, sezdim,
nigohi ham riyo aralaş.
Menga juda malol kelardi
Bu – yolğon söz,
Bu – yolğon qaraş…
Suvdek oqib bormoqda sekin
essiz umr –
lahza,
onlarim…
Menga yetib ortadi, axir
özim aytgan loş, yolğonlarim.
* * *
Şovqinlar bosilmas,
bu qanday makon?
Bu qanday zamonki borliq mung va ğam.
Hoy, deyman, tirik jon eşitmas,
nega –
Hoy, deyman
qayrilib boqmas bir odam.
Kimdir çorlayotgan bölsa, ajabmas,
mening ham taşvişim xöp va yetarli.
Boqmoqning mavridi emas,
Sen sari,
boryapman, o, yöllar bunça xatarli…
* * *
Toğlar uxlar, uxlaydi daştlar,
yer uxlaydi,
mudrayman özim.
Juda uzoq qolib ketdimmi –
tong qaydasan, yumilar közim…
Uxlab qolsam,
uvol ibodat…
qara, borliq toş qotganini.
Nega quşlar körişi kerak,
har gal oppoq tong otganini?..
Tunning zildek körpalarini
olib otsam,
kun yiğlaydimi?
Erlar lahad içra yotganda,
gapim yuragingga
sal botmaydimi?..
Ğaflat şarobini içgan ğofildek,
mudrayman,
köksimda hasrat, ğalayon.
Balki mahşargaça turmasdim, e voh –
azon yangrayapti qaydandir, azon…
* * *
Urilib ketmayin deya bir lahza
qoqildim, nimadir tuşdi qölimdan.
Ötib ketaverdi odamlar,
men qolmadim, men ham yölimdan…
Çiqib olsam böldi nariga
kimgadir dard – yukimni ortmay.
Tongga yetib bormoqçi edim
men bugun heç narsa yöqotmay.
Ammo buning iloji qani?..
töxtay desam yurak bermas dov.
Tuşib qoldi nimangdir, deya,
hoy, ham demas ortimdan birov…
* * *
Yer uyğondi, bunçalar gözal,
yomğir yuvdi qir-u dalani.
Bu tumanli harir saharda
dili yoruğ, qarang, hammani.
Bulut, senga rahmat dedim men,
Bahor, sen ham xuş kelding, qani…
Qorlar yoğib iz bosilganda
esga solding, qara, hammani…
* * *
Teşilganmi, dedim bu osmon,
bu yomğirlar ayting, nimasi?..
Men tuproqman, çangim bosilar,
ötib ketar balkim hammasi.
Bir şamolmi kutdim men, ammo
taşqarida yonardi olov.
Yomğir suvi közyoşi kabi
yuzlarimga tökildi birrov.
Bosilganday yuragim hovri
yöl olsammi yana qaylarga?
Huzuringga bormoqlik uçun
aylansammi yo şamollarga…
Alişer Narzullo
1967-yili tuğilgan. Xöjand davlat universitetining Özbek filologiyasi fakultetini bitirgan. “Rangin dunyo”, “Yaşil daraxtlar”, “Bolalikning sönggi kuni”, “Şamollar girdobida” kabi kitoblari çop etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida