Şeʼr bir uruğdir. Qaysi köngilga tuşsa, albatta, bir kun köklaşi kerak. Bu köklaş, balki, bir neça soniyada, balki, ön yillarda sodir bölar. Biroq bu uruğ öz qobiğini yorib, yaşil bayroq kötarib çiqişi kerak.
Dildora Abdunazarovaning şeʼrlarini öqib yuqoridagi xulosalarga keldim. Yozadigan odam baribir yozar ekan. Ertami-keçmi özini dunyoga izhor qilar ekan. Uning şeʼrlaridagi oçiq yuzlilik, samimiyat köngilga darrov el böladi. Özini izlayotgan ayolning, onaning, betama döstning, qöyingki, bir insonning talpinişlari, ulkan köngil ummonida quloç urib öz ufqini izlaşlari, şeʼr bahrida kelsa, boz zavqlidir.
Şeʼrxonlarimizga taniştirayotgan uşbu şoiramizning yöllari yoruğ bölsin!
Şodmonqul SALOM
Örgandim
Bahor bölib yaşagim keldi,
Kuz keldi-yu, sançidi tikan.
Kapalakka dil bergan edim,
Biroq umri lahzalik ekan.
Orzularga dilimni berdim,
Armon sovuq urgandek urdi.
Dilga mehr-u soğinçni tuydim,
Vale hijron qoşimda turdi.
Nafratlarga çidadim oğir,
Toşlar otsa özimga çökdim.
Faqat olis qaro tunlarga,
Senga aytmas dardlarim tökdim.
Ilonlardan bol sörgan misol,
Men örgandim kulib qaraşga.
Rozidirman hayotdan oxir,
Örgatdi-ku meni yaşaşga.
Işq
Tomçi dengiz işqida yonib,
Oşiqadi mudom u tomon.
Zavq atalmiş ulovga minib,
Yetmoq istar, bölib soğ-omon.
Yölda uçrar ğanimlar bisyor,
Quyoş, tuproq, şamol qörqinçi.
Aslo qaytmas, bölsa-da noçor,
Çunki bordir dengiz soğinçi.
Sel, yomğirlar yordamga şoşib.
Tösiqlardan soğ-omon ötar.
Köp sinovli yöllarni bosib,
Tomçi dengiz vasliga yetar.
Haqiqiy işq, haqiqiy soğinç,
Hajr qulfin oçib beradi.
Özingdan voz keçgan kun, bu Işq
Özligingni topib beradi.
Mayl
Meni aldaş muşkul, aldamoq qiyin,
Har sözing maʼnosin anglayman bir-bir.
Aldaysan, avraysan, qilib söz öyin,
Gohi aytgim kelar “toşlaringni ter”.
Aqlim yuz bursa ham sendan teskari,
Qalbim talabiga ojiz turaman.
Bilaman… sözlaring yolğondir bari,
Senga aldanişni yaxşi köraman.
Jim suydim
Men seni jim suydim, jim ardoqladim,
Gohi qöllaringdan kelardi tutgim.
Izhori dil qilmay jim yiroqladim,
Sevgim ohorini kelmadi tökkim.
Özimdan qizğondim tuyğularimni,
Avaylab asradim ğuborsiz, gardsiz.
Bildirmay termuldim, bildirmay sevdim,
Heç qanday talabsiz, heç qanday şartsiz.
Senga baxt tiladim, quvonç tiladim,
O, hajr iloni bunça çaqmasa?
Bunday oğirligin qaydan bilardim,
Yonsang-u çarsillab, uçqun çiqmasa…
Sen tomon bormoqqa bosmadim qadam,
Dunyo bexabardir – könglimda kim bor.
Sen esa bilmasdan sevilgan odam,
Men esa bildirmay bölganman tor-mor.
Jim suydim, jim kuydim, jim ardoqladim…
Gohi soçlaringni kelar silagim.
Izhori dil qilmay jim yiroqladim,
Faqat yiğlab qoldi darddan yuragim…
Men seni jim sevdim, jim ardoqladim…
Umid
Qop-qora tun çökar, zim-ziyo qişloq,
Sovuq qiş zahridan muzlagan yöllar.
Tutundan böğilib, öqçiydi öçoq,
Höl ötinni qalab titraydi qöllar.
Oğir yötaladi, ingrab xasta çol,
Ğarib hujrasida ğamgin şamçiroq.
Farzandi kelişin kutar hol-behol,
Zulmat yurak ezar, tun esa uzoq.
Tusmollab yuradi oşxona tomon,
Közi xiralaşgan kampir bemajol.
Taʼmin bilmay bunda yeyilar taom,
Kulbani zabt etgan qop-qora savol.
– Bugun ham kelmadi, – ota xörsinar.
– Ertaga keladi, işi bitmagan…
Bu ikki miskinning oğir suhbatin,
Oy yiğlab tinglaydi – hanuz botmagan.
Çol-kampir yemagin yeydi jimgina,
Bir xil iztirobdan sil bölar xayol.
Farzandi töq yaşar olis şaharda,
Uvol, bu dunyoda soğinçi uvol…
U yoruğ va issiq uylar sohibi,
Sönib borar hujra peçin tafti ham.
Işonçning, umidning uçquni kabi,
Lipillaydi yonib tugayotgan şam…
Bir-birin yupatar ikki keksa ğam,
Özin uxlaganga solar ikkovlon.
Lipillab eriydi tokçadagi şam,
Ularning tuşlari esa bir doston…
Dildora Abdunazarova
Qaşqadaryo viloyatining Şahrisabz tumanidagi Şörji qişloğida tuğilgan.
Toşkent Farmasevtika institutini tamomlagan.
“Alloh omonatlari”, “Könglim, ketdik…” nomli şeʼriy kitoblari naşr etilgan.
2024/6
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida