Alpomiş
Tört tomonga qoçib ketar vaqt,
Tört tomondan siqib kelar çoh.
Bilmam, qayda qolib ketgan baxt,
Bilmam, qaydan topib kelar oh.
Oyoğimdan past kelgan botqoq
Bugun hatto boşimdan oşdi.
Bor vujudim taslim bölgan çoğ,
Bir yuragim yuksakka şoşdi.
Umidlarim bir-bir uzilgan,
Tavbaning ham yöqdir keragi.
Ilinj bilan kökka çözilgan
Qöllarimda titrar yuragim.
Aççiq-aççiq sözlar çordevor,
Tişim ötmas saboqlariga.
Bu yurakning yetmoği duşvor
Çöloq ğozning oyoqlariga.
Yetti yillab zulmatda yotdim,
Bir uçqunlik hayot ber, Xudo.
Yuragimni yuksakka otdim,
Yuragimga qanot ber, Xudo!
Tasalli
Könglimday qoronği zulmat qöynida
Yulduzga termilib, uni öyladim,
Ğirromlar ğolibmiş taqdir öynida,
Aççiq hasratimni oyga söyladim.
Sovçilikka borgan sodda onamni
Boyning şum xotini quvib solibdi.
Közyoşga töldirib yoruğ olamni,
Yölda töyguniça yiğlab olibdi.
Dedim: Onajonim, yiğlaysiz neçun?
Tomçi yoşingizdan ming bor aylanay,
Dunyoga jilmayib boqmoğingiz-çun,
Mayliga, siz aytgan qizga uylanay.
Şunda onam sölğin közimga boqib,
Yuragimda pinhon dardga sepdi tuz,
Qaltiroq qöl bilan yelkamga qoqib,
– Sevmay qolgin, – deya xörsindi mayus.
Bunçalar beşafqat umr yöllari,
Öksik yuragimni armon tiğladi.
Bir oşiq öğlini öylab tunlari
Onamning toptalgan qadri yiğladi…
Visol
Örtadagi öşal serğunça
Boğimizda gulladi tikan.
Yuragimni yulib olgança,
Omad quşim sen sori ketgan.
Taqdir baxtmas, qayğuni bergan,
Yiğlamagin içingda bözlab.
Bolalaring quvib yuborgan
Ğamlar meni keladi izlab.
* * *
Qalbimdan orzular ketmiş yiroqlab,
Yoşligim adaşgan yöllar aldamçi.
Qayta körişmoq heç etmadi nasib,
Vidoda silkingan qöllar aldamçi.
Soçlarim oqarmiş ğamning qasdida,
Armonni avragan yillar aldamçi,
Ikkimiz ajratgan jarlik ustida
Qöşköpir yasagan qillar aldamçi.
Meni yolğizlatib qöymadi hijron,
Közlarimdan oqqan sellar aldamçi.
Seni deb dunyodan keçganim yolğon,
Ohimni yetkizgan yellar aldamçi.
Ertakdagi şohning
cönggi istagi
Xayollari şirin qizginam,
Köylagiday köngli ozoda.
Yuragingga jo bölar olam,
Tuyğularing öynar fazoda.
Kunçiqişda xastadil yigit,
Qayğulari haddan ziyoda.
Kor qilmasdan doriyu ögit,
Qiynalmoqda sensiz dunyoda.
Olislarda çekaverib oh,
Yölga çiqdi poyu-piyoda.
“Oq otli”lar soğintirgan çoğ
Kirib kelar juldur qaboda.
Ğanim tili qolar eşilib,
Seni nazr qilgum gadoga.
Ohlarimga jonim qöşilib,
Yetib borsin ruhim Xudoga.
Pari
Köhi Qofda qolgan parilar,
Dev ming köyga solgan parilar.
Ertaklarda bolalik çoğim
Xayolimni olgan parilar.
Yillar ötdi – öynoqi şamol,
Bugun pari sevgiga timsol.
Boşdan oyoq sirga öranib,
Kirib keldi ul pariruxsor.
Kiprigi-la köksin berkitib,
Soçi bilan bellarin yopgan.
Közlaringga tik qaray olmas,
Kipriklari oğirligidan.
Asta-asta yoqa boşlaydi,
Aytar sözi özidan şirin.
Asta-asta yuqa boşlaydi,
Xayollari sözidan şirin.
Bir kun kelib, qartayar jismim,
Ul qiz esa doim navqiron.
Çunki könglim u bilan ketgan,
Uni könglim asrar beziyon.
* * *
Bilsang, oşno, bizning qişloqda
Qöşiq aytar sokin jilğalar.
Men ğaribdan uzoq-uzoqda,
Boğ qöynida bir qiz uyğonar.
U menga deb yozmaydi maktub,
Men haqimda surmaydi xayol.
Dimoğiga iforlar tutib,
Izhorlarim yetkazar şamol…
Elbek ERKIN
1986-yili tuğilgan. Qarşi davlat universitetini tamomlagan. Ingliz tilidan şeʼr va hikoyalar
tarjima qiladi. Şeʼrlari markaziy naşrlarda eʼlon qilingan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida