62 marta körilgan

Yurakni çayqatar samoviy lazzat…

Gulhayo Anorova

* * *

Loqaydlarça odimlaydi vaqt

Tungi qişloq sukunatida.

Şivirlagan har barg, har daraxt

Seskanadi yel qanotidan.

Yaproqlarga quloq tutarman,

Bunda menman erkidan foriğ.

Xayolimda qayta jonlanar

Odamzotga evrilgan tarix.

Ortga boqsam, tinmagan yomğir,

Ortga boqsam, kuzakning böyi.

Ortga boqsam, titroq yelkamda

Öynayotir tomçilar öyin.

Nigohimda zabun ayriliq,

Özim bilan xayrlaşdim jim.

Xotiramning burçida mangu

Tözğigan uy kabi ötmişim.

* * *

Aka, soğinasanmi sen ham

qişloqning qişi,

sovuqdan qoçgan taftlarning sandal atrofiga yiğilişi,

dadamning somon hidi anqigan bolişi?

Faqat, faqat dadam yotar edi öz joyida –

öz karavotida.

Balki sovqatmagan,

Balki öt öynagan haroratida.

Aka, soğinasanmi yana

ayvondagi musiçaning tovşin,

Ayamning yomğir suviga kir yuvişin?

Qança çumolini kömar edik

ostona tuproqlarini öyib.

Ustiga gullar qadab qöyardik.

Opam çarçamasdi bizlarni koyib.

Bugun tarqab ketdik, tözğib ketdik.

Qaraşlar, qariçlar özgardi ança.

Yuzlarni yoruğ,

yuzlarni oq qiliş uçun yölga çiqqanmiz.

Faqat, faqat öylayman öşa

yomğir yuvgan loyqa devorni,

Şam qoraytgan uyning burçini

qaçon ohlab qöyamiz, aka,

qaçon oqlab qöyamiz, aka?!

Sen bilmaysan kuzatganimni

yiğlaganing pana-panada.

Muşt ursa muştçalik çiqmagan,

Moviy hislarini yiqmagan

yuragimiz qaysi tanada?!

* * *

Bu bahor havosi titroqqa tölgan,

Zangori boğlarda kuzgi ğariblik.

Har bulut qöynida turfa xil yoğiş

Va har bir lahzaning azobi bölak.

Bu kenglik haybati bosar yelkangdan,

Jimirlab körinar daştning etagi.

Ortda qolgan vaqtning söqmoqlaridan

Sekin tinglagaysan moziy ertagin.

Qirlarning bağriga şönğidim uzoq,

Köksimda toş bosgan işq bilan yolğiz.

Qay osmon qöynida çaqnading porloq,

Menga baxt keltirgan,

ey, bebaxt yulduz?

Bu şom huvillagan kuz siyratida,

Seni quçoğimdan yulqiydi hali.

Va yana qaytasan

                        intiq közlarim.

Yelkangga jimgina qöngan mahali.

Ungaça

            men bilan tungi namxuşlik,

Ungaça

            men bilan yerning ğubori.

Va yana bir senga baxş etib özni,

Bu çirkin dunyodan bölurman holi.

Qirlarning bağriga şönğidim uzoq

Köksimda toş bosgan işq bilan yolğiz…

* * *

Titragan dudoqlar – behalovat quş,

Böğzimda qaynagan hovurlar – samum.

Sen surat çizasan, tökilar honiş,

Yançilgan yaproqlar yiğlaydi yum-yum.

Tunning ohorlari ketib boradir,

Mavjlangan ruhimda qolmişdir quroq.

Içimda bir isyon zanglagan oxir,

Sening suratingda yaşilman biroq.

Sen surat çizasan, tinglaysan, sim-sim,

Yurakni çayqatar samoviy lazzat.

Közimni kuydirar ranglari tilsim

Qalamdan tökilib turgan safohat.

Sen surat çizasan…

* * *

Bu menman –

Kuzakning yuksiz boğida

Ruhin sudrayotgan moziy şarpasi.

O, ruhki, zildayin böşliq qaʼridan

Jurʼatsiz farah-la olgay nafasin.

Va kördim dunyoning poydevorini –

Ehtiros tomardi sinçlari aro.

Taşnadek talpindim, bildim sönggi dam:

Har ölim oromga qilmas röbarö.

Pajmurda ruh ila topindim,

Oxir

Çorlamas na ölim, na Haq yolqini.

Yutoqib silayman bağrimni, axir,

Neçun kor qilmadi kuzning salqini?

Bu menman –

kuzakning yuksiz boğida

Ruhin sudrayotgan moziy şarpasi…

Gulhayo Anorova

 

1998-yili Samarqand viloyatida tuğilgan. Alişer Navoiy nomidagi özbek tili va adabiyoti universitetini tamomlagan. “Aks sado” va “Avron” nomli şeʼriy töplamlari çop etilgan. Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi (2019).

2024/11

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Oldingi
Keyingi

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.