YoMĞIR YOĞAR
Yomğir yoğar, közda bahor, köngilda kuz,
Bilmam qaysi manzil, qaysi hayotdamiz?
Şivirlaysan, tomçilardek hazin bir sas,
Yomğir kabi tökilmagin, töxta, hargiz.
Töxtagim yöq, ne uçundir, töxtagim yöq,
Ötib ketgan oğriqlarga öxşagim yöq,
Ölgim kelmas, yana qayta ungim kelar,
Yolğizlikning ovozidan qaqşagim yöq.
Yurak xokdir, qadrdonim, tanim tuproq,
Hayot sira ayamaydi, dilim ğamnok.
Kuraşmoqqa kuçim yetmas, bemajolman,
Taqdir meni qay siyohda çizgan, e voh…
Oyoğimda kişan, boşim alangada,
Kutgan baxtim qoldi olov çangalida.
Yupatmanglar, ovutmanglar, oğritmanglar,
Kirgim kelar şu gulxanning ranglariga.
Közda bulut, köngilda kun, yoşim yomğir,
Kuyib kulga aylantirdi meni taqdir.
Ğör yoşligim, gul yoşligim olib qöydi
Qobirğamning qat-qatida yaşiringan nur.
Qaroğimda gulga kir, umrim bahori,
Şoşma, töxta, közlarimda yaşna, yorit.
Ğunça boyla, yaproq yozgil qayta yana,
Bahor bölib yuragimdan dardni arit.
Yomğir yoğar, közda bahor, köngilda kuz…
ONA YURAGI
O, onajon, baxt boqmadi jamolingdan,
Ğamga botding, mening davru zamonimda.
Nega endi kökka boqib izlay behişt,
Axir, jannat poyingdadir, tovoningda.
Ha, jannatim, mehrim bor, sen-la butun,
Ha, jannatim, baxtim bor, sen bor uçun.
Onaginam, nur balqigan oy yuzingga
Nodon dardning suratini çizgan oçun.
Har lahzada menga ardoq aylar nasib,
Bunça uluğ onalikning martabasi.
Taqdirimning toş zarbidan qulab yotsam,
Yuragingdan alvon qonlar turar sizib.
Bolalikning şuʼlalari öçib borar,
Fasllardan fasllarga köçib borar.
Qalbingga qulf ossa hayot, zulmat bossa,
Sening zehning har eşikni oçib borar.
Bir hodisa yodga tuşsa, sançir etim,
Jondek döstim yoş holida qoldi yetim.
Kema kabi çökdi, botdi ğamga, axir,
Yoş onasi bu olamdan ketdi ötib.
Hamon döstim ğam-qayğuga botib yurar,
Nadomatning nasibasin tatib yurar.
Dard körmagan, ğam bilmagan öşa odam,
Onajon, deb köksin toşga otib urar.
Qaroğimda qon qalqidi – juda yomon,
Jon döstimning taqdiridan örtanaman.
Onang bor-da, deydi, menga mahzun boqib,
Kökragingni ğajimaydi hajru armon.
Döstim sözi rost ekan-ay, öylab körsam,
Ğam körmagan, dard körmagan bola bölsam.
Bor bisotim taftiş qilib, boqsam nogoh,
Onam bilan yoruğ ekan köngil göşam.
Öylanaman, volidamga taşlab nigoh,
Men bir novda, onam esa ulkan daraxt.
Eşik qoqib yöqlab kelsa bir kun ajal,
Mening uçun jon beradi onam har vaqt.
Yelkasida hayot yuki – ulkan, oğir,
Mehri bilan köngil közim oçgan axir.
Yöq bölsa gar uyda onam – dilim xira,
Qaralmagan uydek tözir yurak, bağir.
Dovonlarga köz yetmaydi, onam ötgan,
Sinovlarga söz yetmaydi, onam ötgan.
Ona öxşar bir kemaga qönji tölib,
Tölqinlarda qalqib-qalqib kelayotgan.
Öğillarin orqasidan ergaştirib,
Ona borar qöllarida tugun – horib.
Umidi şul, suyanadi asosiga
Nola qilmay yaşaverar, ona, ğarib…
Garçi zahmat körsa hamki, çekmaydi oh,
Köksin tutar azobga-da, ozorga-da.
Söz aytişga qalbim ojiz, qöli qadoq,
Yonda xalta, dökonga-da, bozorga-da.
Qöl yetmagan şoxda ham ona yurar,
Şör ketmagan daştda ham ona yurar.
Tinim bilmay sahardan to şomga qadar,
Tiriklikni tebratadi ona yurak.
Tegrasida nur kezgan ona yurak,
Qat-qatida gul ösgan ona yurak.
Ota yurtga mehrini töşab qöyib,
Taqdirning toş köçasidan ona yurar.
Kölankaday ortingdan ergaşgan kim,
Öğillarin yovga bermay tiraşgan kim?
E, voh, jannat eşiklari yopiladi
Onalarning ol yuragi töxtagan kun.
Har kim hayot gaştin omon surib yursin,
Onalarning çöğ yuragi urib tursin!!!
Qirğiz tilidan
Faxriddin Hayit tarjimasi
Byerdibek Jamgirçiyev
1987-yili Qirğiziston Respublikasining Issiqköl viloyatida tuğilgan. 2010-yili Bişkek ijtimoiy fanlar universitetining qirğiz filologiyasi fakultetini tamomlagan. Qirğiziston Yozuvçilar uyuşmasi aʼzosi. “Yurakda qolgan bir ism” nomli kitobi çop etilgan. Bir neça adabiy tanlovlar ğolibi.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida


