Yaqinda mamlakatimizda bölib ötgan Tojikiston Respublikasi madaniyat kunlari mezbonu mehmonlarda birday katta taassurot qoldirdi. Tojik sanʼati va adabiyoti bilan yaqindan tanişarkanmiz, bu ikki xalqning ruhan yaqinligi bejiz emasligini angladik. Uluğ şoirimiz Abdulla Oripov ötgan asrning yetmişinçi yillarida xalqlarimizning abadiy döstligi va qadrdonligi haqida bir ajoyib ğazal yozgan edi. Unda şunday misralar bor:
Bir egatning boşi sen-u, bir egatning boşi men,
Yer ekib tinmas hamaldan özbegim tojik bilan.
Tojik va özbek. Mangu hamroh, yöldoşga öxşaymiz biz. Navoiyni öqigan özbek Jomiyni ham xatm qiladi, Loyiq Şeralini sevgan tojik Erkin Vohidovni ham sevişi tayin. Adabiyot tarixiga nazar solsangiz, ikki xalqning sevimli şoirlari Ğufur Ğulom va Mirzo Tursunzoda örtasidagi ijodiy döstlik aloqalari, yozişmalari maʼlumu maşhur.
Bu anʼana bugun yana jonlanib, davom etyapti. Jurnalimizning uşbu sonida bir guruh yoş tojik şoirlarining şeʼrlarini eʼlon qilişni lozim topdik.
Tolib Luqmon
1990-yili Panjakent şahrida tuğilgan.
Tegirmon
Maning onam tegirmondir,
Tiriklikning tegirmoni u.
Minglab işqu umid va orzularning
Buğdoyini un qiluvçi tegirmondir u.
Anduhlarning xirmonini elar şamolda.
Oç qolmaymiz,
Nonsiz qolmaymiz,
Toki aylanarkan uşbu tegirmon.
Köngil şişasi
Oyoğingni kesibdi şişa,
Olmos kabi şişa siniği.
Hayron qolma, bu, axir, öşa
Sen toş otib sindirgan
Köngillarning parçalaridir.
Muhriddin Saburiy
1988-yili Vazrob
tumanida tuğilgan.
Mening manzilim
Men
Ğam qişloğining
Yolğizlik köçasidagi
Xayollarga botgan etakdagi
Ğaribona bir kulbada
Istiqomat qilaman.
Sönggi yölim esa
Borsa-kelmasdir.
Sangtaraş
Erinmayin işxonasida
Işlar edi bir usta, yohu.
Ruhidagi xastalik bilan
Bir qabrtoş yönar edi u.
Poyteşani urar edi u,
Urar edi misoli Farhod.
Közlaridan anglasa bölar,
Iç-içidan qilardi faryod.
Mozor toşin yöndi bir umr,
Teşa urdi saçratib uçqun.
Hakkokladi toş ustiga bayt
Ölganlarga yodgorlik uçun.
Tugab borar uning ham umri,
Taʼqib etar ölim bu çolni.
U gohida toşlarga boqib,
Öylar edi bitta savolni:
Qabrtoşim kim yönar, ölsam?
(Buni öylab köngli ozadi).
Qabrtoşim lavhini tirnab
Qaysi şoir şeʼrlar yozadi?
Buzurgmehri Hakim
1999-yili Vahdat şahrida tuğilgan.
Qilgum hame
“Gul kabi nazzorayi röyi jahon qilgum hame,
Bu dilimda neki doğdir, men nihon qilgum hame”.1
Oq, binafşa, sap-sariq ranglar bilan aylab bayon,
Xotiri yodim bahorin men ayon qilgum hame.
Atri xuşböylarni yelning qöliga bergaç yana,
Gul giyohsiz köçalarga atr ravon qilgum hame.
Men kuyuk jonim böyini atri xuşböy aylagaç,
Keksalarning xasta qalbin yoş-javon qilgum hame.
Men şafaqqa hamdam ölmoq qasdi birla har zamon,
Oq bu toğlar domanini xuş makon qilgum hame.
Közlaringning nuri birla, közlarimning yoşi-la,
Kökda naqşi yetti rang – tiru kamon qilgum hame.
Eʼtiqod guli
Gulbahorda ul guli xuşrang bilan gullaş kerak,
Toğu toşlar içra toşu sang bilan gullaş kerak.
Gulşan içra gullamoqning eʼtibori yöqdurur,
Darra garçi tangu tordir, tang bilan gullaş kerak.
Qarğa bazmi içra tingan jumla bulbul qasdiga
Xuş navolar birla xuş ohang bilan gulaş kerak.
Sen imonu eʼtiqoding toza rang olsin desang,
Ul Zaburu Musʼhafu Arjang bilan gullaş kerak.
Bu faromuşlik içida garçi gullaş köp qiyin,
Ham kaşokaş, ham jadallab, jang bilan gullaş kerak.
Buzurgmehri Tojiddin
1990-yili Panjakent
tumanida tuğilgan.
Törtliklar
* * *
Qölingda alamdan may, jom bölayin,
Yuzing pişgan olma, men xom bölayin.
Komron bölsang agar nokomligimdan,
Toki umrim bordir nokom bölayin.
* * *
Lablaring qizildir şarmu hayodan
Közlaring tiniqdir şaffof daryodan.
Sen mendan köz yumib ötmoqçi bölsang,
Ikki közim yumgum ikki dunyodan.
* * *
Husningdan men çandon qissa olgandim,
Men sendan bir şirin ğussa olgandim.
Erib ketding, çunki zar quyoş kabi
Yuzlaring koridan bösa olgandim.
* * *
Köngil eşigini oçmasman yopsam,
Kulmagin soatdan oldinroq çopsam.
Ertangi kunimdan keçib yuborgum –
Men seni agarki bugundan topsam.
* * *
Hijron kunlarini taqdirga yöydim,
Jafolar nonidan bezdim va töydim.
Qolgan lahzalarning hisob-kitobin
Dilning soatiga topşirib qöydim.
* * *
Nazarga ilmagum ğamni, alamni,
Sindirib taşladim yolğon qalamni.
Yolğizlatib qöyding meni olamda,
Yolğizlatib qöygum men ham olamni.
* * *
Holi zorim şeʼrin bilmading bir on,
Közimdan xuş kundek bölgansan nihon,
Bir umr sen uçun köz yoşi tökdim,
Köz yoşlari kabi kelgin nogahon.
* * *
Daryoning izidan ketarman bir kun,
Bu yerning bözidan ketarman bir kun.
Bu kun kelgin mening giryon közimga,
Dunyoning közidan ketarman bir kun.
* * *
Özgani izlaşdan menda parhez bor,
Çunki yor izlaşda böldim xoru zor.
Yozgan xatlarimning javobi uçun
Töyga taklifnoma beribdi bu yor.
* * *
Sadoqat degan ul yerni topmadim,
Tulkilar bazmida şerni topmadim.
Bir umr şirin şeʼr izlagan edim
Öpiçingdan şirin şeʼrni topmadim.
Tarjimon – Sayfullo Qulayev 1960-yili Tojikiston Respublikasining Kölob viloyati Farxor tumanida tavallud topgan. Duşanbedagi Mirzorahmat Olimov nomidagi respublika rassomlik bilim yurtida tahsil olgan.
Şeʼrlari Özbekiston xalq yozuvçisi Ötkir Hoşimovning tavsiyasi bilan “Şarq yulduzi” jurnalida eʼlon qilingan.
“Tungi ziddiyatlar”, “Jannat saroyi”, “Osmondagi yer”, “Şamçiroq” kabi şeʼriy töplamlari naşr etilgan.
Ayni paytda Tojikiston yozuvçilar ittifoqi tarjima markazining şarq tillari bölimi mudiri bölib xizmat qilmoqda.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida

