5 daqiqada öqiladi

226 marta körilgan

Boysun arçazorlari

Bobomurod Erali

Şukur Xolmirzayevga

  1. Soğinç

Qoyatoşlar orasidan çiqib kelgandek,

Huv qotlarning tepasida turar şovullab.

Yöl bermaydi bepoyon çöl Jayhunga qadar,

Saratonda qir-adirlar yonib, lovullab.

 

Yetib kelmas bu joylarga Jayhun suvlari,

Tikanak sim, qumtepalar qirğoqlarida.

Quruq çöl deb öylamagin burun jiyirib,

Asotirlar kömilgandir tufroqlarida.

 

Şamol bölib kelganida xotiralaring,

Yo şeʼr kabi birpasdayoq qöyar şoşirib.

Çöpon bilan gurung qilsang uzun tunlari,

Qumğoniga qaramaydi, çoyni toşirib.

 

Ğir-ğir esib tursa şamol, mayli keçgaça,

Huv tepada maza qilsang Boysunga qarab.

Loysuvoq uy şundoqqina qoya ostida,

Bir suluv qiz öy suradi soçini tarab.

 

Tuyaquşning tuxumiga öxşatar edim,

Kim kötarib keltirgan-a ulkan toşlarni.

Xayol sursang, heç kim senga bermasa xalal,

Tanişlaring salomlaşar irğab boşlarni.

 

Tong-azonda eşagini haydab bolalar,

Yöldan ötar qanorini tagiga solib.

Butun şahar ğimirlaydi, taşvişlari möl,

Sen şunçaki kuzatasan xayolga tolib.

 

Qirga qarab çiqib borar önqir-çönqir yöl,

Halizamon unutmadim öynoqi soyni.

Toşsupada yotganimda asta imlardim,

Kökda suzib borayotgan tillarang oyni.

 

Xörsintirar, hali-hali xotiramdadir,

Toşdan-toşga sakrab yurgan olis yillarim.

Sokingina hayotimga bermadi tinçlik,

Bahor çoği oqib ötgan toşqin sellarim.

 

Bunda toşlar qadrdonim, jöralarimday,

Bahordagi qizğaldoqlar yaqin egaçim.

Har gal borsam çopib çiqdi yölga Boysunjon,

Şuni öylab yaşaganda yorişar içim.

 

Qanday gözal oydinlikda turgan daraxtlar,

Ğam qotirgan bölsa hamki, eriydi köngil.

Oyga qarab uyqu kelmas yoş bolalardek,

Yulduzlar ham harsangtoşda sinadi çil-çil.

 

  1. Ov

 Qoyatoşlar orasidan çiqib kelgandek,

 Huv qotlarning tepasida turar şovullab.

 Yöl bermaydi bepoyon çöl Jayhunga qadar

 Saratonda qir-adirlar yonib, lovullab.

 

Tong-sahardan kimdir ötar miltiq kötarib,

Qoyatoşlar öşşayadi yoqtirmagandek.

Pir etgança kötarilar kakliklar hurkib,

Ovçi unga parvo qilmas, sezmayotgandek.

 

Arçazorlar oralab jim boraverasan,

Ayuvlarga duç qilmasin bu hayot seni.

Ming yillarkim, dilgir-dilgir şovullaydi soy,

Taqdir senga ravo körgan, bilmaysan neni.

 

Qorli toğlar xotirada qotar abadiy,

Ov ham esdan çiqar şunda oldinga yurmay.

Ilonizi söqmoq qayga burilib borar,

Qadam bosma, öylamasdan, çamalab körmay.

 

Bu hayot ham ovga öxşar bilsang aslida,

Boy berganing payqamaysan öljangni darrov.

Huv qaragin, ğor oğziga taşlab ketgandek,

Yoqmoq uçun olib kelgan ötinni birov.

 

Ayoz qisar. Ğor içida isinaylik, kel,

Heç bölmasa qahrlangan şamoldan pana.

Ötin bizga nasib qilgan ekan, jörajon,

Qaysi ovçi ilingani – töşak ham ana.

 

Yomğir yoğsa ustu boş ham şalabbo bölar,

Balki ov ham tatimaydi uyga borganda.

Eh, unutib qöyibmiz-ku ovxaltada yöq,

Öt yoqmoqqa gugurtni ham miltiq olganda.

 

Ötin qolar, örtalikda qiziydi gurung,

Huv daraga suzib ketar bulutlar yoğmay.

Qança kiyik otganiyu merganligini,

Ançagaça maqtanadi akang qarağay.

 

Söng qaytamiz borgan yöldan qovoq osilib,

Öljasidan quruq qolgan böri misoli.

Ikkimiz ham urinamiz bildirmaslikka,

Ov qilişdan qaytiş yöq deb albatta hali.

 

Hayot şunday. Yölga çiqqan qança ovçilar,

Dovonlarda qolib ketar manzilga yetmay.

Qançalari boy beradi öljalarini,

Biroq  sirni içga yutib, aslo sezdirmay.

 

  1. Qöhna tepalar

 Qoyatoşlar orasidan çiqib kelgandek,

 Huv qotlarning tepasida turar şovullab.

Yöl bermaydi bepoyon çöl Jayhunga qadar

Saratonda qir-adirlar yonib, lovullab.

 

Tepaliklar bilsang oddiy tepalar emas,

Bunda oy ham, yulduzlar ham botib ketgandek.

Mahşargaça ovoz bermas, indamas heç kim,

Ajal mayin totganidan sarxuş yotgandek.

 

Ay, bu makon, ulkan quyoş şu yer ostida,

Qoraygança sönib yotar kötarilolmas.

Tiriklikning şami öçgan, çarx urar faqat,

Parvonalar arvohlardek tinib-tinçimas.

 

Şamol çiqib yetaklaydi xarobalarga,

Betavozeʼ, hamma bunda teng va barobar.

Xumga qara, böşab yotar qiyomatgaça,

Hayot bunda sönganidan beradi xabar.

 

Sovutlaru şamşirlarni kötarmas heç kim,

Bir çekkada zanglab yotar qiliçu qalqon.

Sopol köza siniqlari olis xotira,

Xayollarni taʼqib etar, töxtagin bir on.

 

Ay, bu hayot daryosida suzib ilgari,

Sohilida unutilgan qayiqlar böm-böş.

Ay, bu jimlik olamida qança botirlar,

Yotganiga guvoh erur şu sirli oğuş.

 

Ö, Jarqöton, Sopoltepa, Kuçuktepalar,

Közalarga quyulgandir ğaroyib qayğu.

Şamol ğir-ğir esayotir döngliklar oşa,

Devorpana joyni topib çalgani çolğu.

 

Qizğaldoqlar yopirilgan tepaliklarga,

Heç kim endi u tarafga nigohin burmas.

Jimlik aro tönğigandek, qotib qolgandek,

Qani, men ham körayin deb örnidan turmas.

 

Şohu gado, boy va faqir, hamma jamuljam,

Tirik payti uxlab bunday orom olmagan.

Nayza tutgan yasovullar yölni tösmaydi,

Eşiklarning oldida ham birov qolmagan.

 

Şoh saroyi böşab yotar. Bir-bir tuşasan,

Endi şohga olib bormas zinapoyalar.

Senu menga nimanidir bildirmoqçidek,

Bu kenglikda aylanadi faqat soyalar.

 

  1. Qorakamar

Qoyatoşlar orasidan çiqib kelgandek,

Huv qotlarning tepasida turar şovullab.

Yöl bermaydi bepoyon çöl Jayhunga qadar

Saratonda qir-adirlar yonib, lovullab.

 

Yulduzlarni elagidan ötkazar osmon,

Oyning sönik yoğdusida yorişmas söqmoq.

Ğam-anduhlar uyulgandir yer suprasida,

Qizim, undan pişirib ber menga bir quymoq.

 

Bosqonlarda zarb qilinar quyoş tangadek,

Keçalari xumdonlarda iylanadi oy.

Nahot, seni seskantirmas, ey nodon kulol,

Bobolarning qoni tomgan bu tabarruk loy.

 

Xayolimda lopillaydi sopol tobutlar,

Hojat yöqdir közdan silqib çiqqan yoşlarga.

Buqalamun dunyo, sendan öç olmoqçidek,

Rözi Çori rasm çizar qoyatoşlarga.

 

Indamayman, çaqirmayman, mayli, yayrasin,

Ilhom payti durust emas xalaqit bermoq.

Torozusi köpayganda halollikning ham,

Danğillama uy nima-yu çaylada turmoq?..

 

Sönggi avlod jon saqlagan Qorakamarda,

Örgimçaklar töqiyotir öziga gilam.

Ğor oğzini topa olmay şamol ovora,

Ğor oğziga siğmay qaytar bu yoruğ olam.

 

Orzularni qatl etar qiliç tutgan vaqt,

Şamol bölib yaşamoqning qanday gaşti bor!

Binafşa-yu boyçeçakni soğinganimda

Olislardan ötib ketar men kutgan bahor.

 

Toğlar uzra yoğayotir pağa-pağa qor,

Daralarning sovuğida yurib muzlayman.

Çuldiragan irmoqlarning suvidan içib,

Hurkib qoçgan ohulardek neni izlayman?

 

Osmon salqib tuşar yerga ulkan pardadek,

Daraxtlar ulgurmasdan ostida qolgan.

Hayratlanar, kökka qarar ajablanişib,

Allaqaçon hamma özin bir çetga olgan.

 

Huv yuksakda şovullaydi arçazorlarim,

Ruhim yangliğ böyinsunmay va çaqmoqsimon.

Iz qoldirib yaşay dedim bu hayotimni,

Çöqqilarga qarab borgan bir söqmoqsimon.

 

Bobomurod Erali

2011/2

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (375)