(Hikoya)
Qişning izğirinli tuni. Dökondor dökon derazasining taşqi panjaralarini tuşirar ekan, tösatdan oynadan dökon içidagi kimsaga közi tuşdi. Dökonda hali odam borligini payqamagan ham ekan. U notaniş kişining dökon peştaxtasida turgan bir neça bölak sariyoğni çaqqonlik bilan şlyapasi içiga yaşirganini körib qoldi.
“Ğaroyib iş böldi-ku”, dedi dökondor oynadan taşqariga çiqişga şoşilgan öğrini kuzatarkan. Ayni paytda unga qanday jazo beriş yöllarini qidirardi. Dökondor içkariga qadam qöyarkan, çiqib ketişga taraddudlangan notaniş kimsaning qöllari allaqaçon eşik tutqiçida edi.
– O, janob, ketyapsizmi? Sovuq juda zabtiga oldi-ku! Körinişingizdan siz ham juda sovqotgan körinasiz. Qani, orqamdan yuring-çi!
Notaniş odam dökondorga olazarak qaradi. Közlarida bezovtalik aks etdi. U nima qilişni, nima deyişni bilmasdi, tezroq dökonni tark etişni xohlardi. Axir şlyapasining içidagi sariyoğ… Lekin noiloj magazinçining orqasidan yurdi. Dökon egasi uning yelkasiga qölini qöyib xona burçagidagi peç yoqiniga ötqazdi.
– Bilasizmi, – dedi u mehribonlik bilan. – Agar bunday sovuq tunda biroz isinib olmasangiz, muzlab qolişingiz heç gap emas.
Dökondor peçga ötinlardan ketma-ket taşlay boşladi. Notaniş odam ötirgan joyida sariyoğning erib borayotganini his qilardi. Birdan u sakrab örnidan turdi va ketişi zarurligini aytdi.
– Qayoqqa şoşasiz, yana biroz ötiring, yaxşilab isinib oling! Men ham özim zerikib ötirgandim. Yaxşisi, men sizga qiziqarli bir hikoya aytib beraman.
– Yöq, yöq! Ketmasam bölmaydi. Mollarimga qaraşim kerak. Ular hoynahoy oç qolişgan bölsa kerak.
Notaniş kişi toqatsizlandi.
– Qöysangiz-çi, issiqqina xonada birpas gurunglaşamiz, borasiz-da…
Beçora kişi bu vaqtda özini qöygani joy topolmay qolgandi. Çunki şlyapasining içidan yuz-közlariga sariyoğ oqib tuşa boşlagan edi. Dökondor esa bu holni körmaganga olib, peçkaga ötin taşlaşda davom etardi.
– Bugun yaxşi tun böldi, – dedi dökondor gapida davom etib. – Şlyapangizni yeçib qöysangiz bölardi. Axir xona juda issiq.
– Yöq! – qiçqirdi beçora nihoyat. – Men ketişim kerak! Ruxsat bering! Tobim qoçyapti!
Bu paytda sariyoğ uning böyinlaridan kiyimiga, poyabzalining içigaça oqib borardi. U xuddi yoğli vannaga tuşib qolgandek edi.
– Xayrli tun unda, janob, – dedi sotuvçi jilmaygança. – Agar siz haqiqatdan ham ketişni xohlayotgan bölsangiz.
Notaniş odam dökondan çiqib ketayotganda dökondor yana qöşib qöydi:
– Men töqqiz pensni juda qadrlayman, lekin şlyapangiz içidagi bir funt sariyoğ uçun sizni ayblay olmayman!
Mark TVEN
Ingliz tilidan Mohinur MUHAMMADJON qizi tarjimasi
“Yoşlik”2013/4
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida


