TOJMAHAL QOŞIDAGI
ÖYLAR
Dunyodagi yetti yoqut-laʼl
Möjizaning biri – Tojmahal.
Bölmas edi bu noyob gavhar
Mirzo Bobur bölmasa agar.
Ey tabiat, mansur zotlarga
Bölasanmi şunça toşbağir.
Ozroq umr bersang ularga
Gado bölib qolmasding, axir.
Hayot bölsa, bundan mötabar
Möjizalar yaratardi u.
Şonimizni oy, yulduz qadar,
Quyoş qadar taratardi u.
TASODIF
Dunyo töla emiş tasodiflarga,
Tasodif dunyoga hukmron emiş.
Sirli kuç bor emiş tasodiflarda,
Ular goh töfonmiş, goh böron emiş.
Boşingni silasa bir kun ertalab,
Tarvuzday yorarmiş ikkinçi kuni.
Bölmagani kabi suyub, erkalab,
Aslo jazolab ham bölmasmiş uni.
Donişmand dermişki, yöqdir tasodif,
Qutluğ haqiqat bor yagona, bekam.
Aslini olganda har bir tasodif
Aççiq haqiqatning mevasi ekan.
TESKARI
Yoşlikda vulqondek şiddat bor, biroq
Noyob tajriba yöq keksalikka xos.
Qariçilik esa şiddatdan yiroq
Uning bor davlati tajriba, xolos.
Yoşlikdagi ğayrat, şijoat, şiddat
Qarigan çoğda ham bölsaydi agar…
Hazrati inson, deb atalmiş xilqat
Balki, bölar edi yana mukammal.
Ammo hayot bunga bermayin imkon,
Ustimizdan yayrab kulaverarkan.
Kuç ketib, belimiz şovşagan zamon
Tajriba tirjayib kelaverarkan.
TAGOR
Tuşar bölsang Hind sori yölga,
Tojmahalni qilgaç ziyorat.
Taʼzim qilib hazrat Bedilga,
Salom bergin Tagorga albat.
U – ölkaning zotu kabiri –
“Ramayana” – fidoiysidir.
Hind xalqining Mirzo Boburi,
Mir Alişer Navoiysidir.
“Maxabxorat” kabi avliyo,
Ganga kabi suyugidir u.
Jamna kabi muqaddas dunyo ,
Buyuklarning buyugidir u.
Hind soriğa tuşsa yöllaring
Izzatini qöygin joyiga.
Qalbingdagi oppoq gullarni
Ekib qöygin aziz poyiga.
ILTIMOS
Otaş tilab bölgaymi oydan,
Quyoşdan qor sörab bölgaymi?
Çöp sörasang oçofat boydan,
Yotib kular, hatto, ğör daydi.
Işing tuşsa ingranar baxil,
Tirnalganday qonli yarasi.
Yarolmasa koringga sof dil –
Eziladi jigar-porasi.
Öylab qilgil iltimosni ham,
Buzilmasin ölçov, meʼyori.
U kimnidir qilmasin mulzam,
Yo yetmasin kimga ozori.
SABAB
Ignaning işini qilolmas xanjar,
Xanjarga kirmaydi ignaning nişi.
Qançalar serjilo bölsa ham gavhar,
Oddiy temirtakka ötmaydi tişi.
Baʼzilar gavharni temirga qarab,
Ignani xanjarga qarab tiqadi.
Tuşunmovçiliklar, janjalni qayrab,
Qonli töpolon ham şundan çiqadi.
* * *
Tömtoq oybolta bilan
Yorolmaysan tönkani.
Ötmas poyteşa bilan
Yoğoçni yönolmaysan.
Quş bölsang ham tumanda
Parvoz qiliş beʼmani,
Közlagan manzilingga
Heç qaçon qönolmaysan.
ODDIY HIKMAT
Bilsang yölning baland-pastini,
Umid yoruğ çiroq bölarkan.
Odamzotning bilsang aslini
Sendan janjal yiroq bölarkan..
Bu hikmatni bilmasang, ammo
Özingga köp yomon bölarkan.
Lekin uni anglagunça to
Umring yonib, tamom bölarkan.
BOLALARIMIZ
Erkalab töymaymiz,
Suyub töymaymiz.
Navnihol ğunçayu, lolaligida.
Boşga kötaramiz,
Yerga qöymaymiz,
Aziz bolamizni bolaligida.
Ulğaygandan keyin quşlarday uçib
Ketadi. Yangiça hayot boşlanar.
Endi bu quşlarni boşqalar quçib,
Suyub erkalaydi, endi boşqalar.
TÖRTLIKLAR
Hayot bozor edi bizlargaça ham,
Bizdan söng ham şunday qolaveradi.
Bozorda savdomiz tamom bölgan dam,
Mozorlar bağriga olaveradi.
* * *
Tavallo qilsa ham, çeksa ham fiğon
Işonma, döst bölib qolmaydi baxil.
Yuz marta pöstini taşlagan ilon
Ipakka aylanib qolmaydi, axir!
* * *
Agarki, kimgadir qilsang yaxşilik
Öşa nafasdayoq esingdan çiqar.
Ammo, kimlardandir körsang yaxşilik
Unutma eng sönggi damingga qadar.
AJIN
– Oltmişdan oşsa ham peşonasida
Bir tola ajin yöq, çiziq yöq, qoyil.
– Işlamagan boşning peşonasiga,
Hatto, ajinlar ham bölmaydi noyil.
IMON
Bitta çumoliga yetkazmay ozor,
Bitta kapalakka berolsa yordam.
Demakki, bu zotda hali vijdon bor,
Demakki, bu zotning imoni bardam.
KUYAMAN
Sodda bolalarga muhabbatim möl,
Faqat, ğörligidan afsus tuyaman.
Oltmişdan oşsa ham bola kabi göl
Zotlarni körganda yonib, kuyaman.
ARMON
Odam zoti borki, kuygay armondan,
Armon goh raqibdir, gohida dastyor.
Asli, armonsizman, degan sultondan,
Armonim möl, degan gado baxtiyor.
ILTIMOS
Çöldan marjon qidirmas ğavvos,
Kölga buğdoy sepmaydi dehqon.
Imkonsizdan qilsang iltimos,
Bajarolmas heç vaqt, heç qaçon.
MAĞRUR MALAKKA
Tovuslarning xiromi,
Xiromlaringga quldir.
Raftoring qarşisida
Tölin oy – sölğin guldir.
Burgut bölib uçmoqqa
Orzumand kapalakdek,
Sevgim ham sendek mağrur
Malak uçun bir puldir.
BIR GUL EMASMAN
Yaxşiyamki, bir gul emasman:
Bozorlarda sotar edilar.
Bir haftayam avaylamasdan
Qayoqlarga otar edilar.
Alamzada oşiqlar dilxun
Qasdlaşardi, bu – gul, demasdan.
Çangga botib yotardim bugun.
Yaxşiyamki, bir gul emasman.
QIZĞALDOQ
Qizğaldoqqa kelar havasim,
U bamisli bir hovuç olov.
Tegib ketsa xiyol nafasing
Alangaga aylanar lov-lov.
Qizğaldoqqa kelar havasim,
Lekin unday yaşagim kelmas –
Tegib ketsa xiyol nafasing
Yaproqlari tökilar besas.
Yaydoq tana titranar dir-dir
Çaqmoq urgan butaday mazlum.
Açinaman, lekin, baribir
Qizğaldoqqa kelar havasim.
Abdusaid KÖÇIMOV Taniqli adib va şoir, publitsist va tarjimon. Özbekistonda xizmat körsatgan jurnalist. U 1951-yilda Samarqand viloyatining Urgut tumanida tuğilgan. Toşkent Davlat pedagogika institutida tahsil olgan. “Kaşfiyotçi bolalar” “Halqa”, “Qiyofa”, “Mening yulduzim”, “Umid daraxtlari”, ”Çanoq”, ”Ikki bahor” “Baland toğlar” kabi qator nazmiy va nasriy kitoblar muallifi.
“Yoşlik” 2013/9
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida


