Asliga qaytiş
Birodarlar! Mömin möminning birodaridir, degan hikmatni eşitgan çiqarsiz! Haqqatrost. Tuğiliş, yaşaş manglayimizga yozilgan ekan, bir kuni ketiş ham azaldan maʼlum savdo, şu oraliqda yurakda örni bor odamlarni ham Özi…
Birodarlar! Mömin möminning birodaridir, degan hikmatni eşitgan çiqarsiz! Haqqatrost. Tuğiliş, yaşaş manglayimizga yozilgan ekan, bir kuni ketiş ham azaldan maʼlum savdo, şu oraliqda yurakda örni bor odamlarni ham Özi…
Hamon soy bor-u sayhon bor, faqat biz yöq, faqat biz kam,
Hamon oy, tol-u rayhon bor, faqat biz yöq, faqat biz kam.
Öşal qasr-u öşal ayvon… gözal Zuhro[1], ösal Kayvon[2],
Tugal, beköst kayhon[3] bor, faqat biz yöq, faqat biz kam.
– Jumagul opa, bugun siz ustoz ijodkor darajasidasiz. Ijod qilişingizga kimlar turtki bergan? Adabiy maydonda kimlardan örgandingiz, özingizga yaqin oldingiz, ustoz bildingiz?
Samarqand şahridan yölga çiqqan “Afrosiyob” poyezdi loçinday uçib, Toşkent temiryöl bekatiga kirib kelgan payt edi. Poyezddan tuşayotgan mahalimizda qöl telefonim jiringlab qoldi. Telefon qilayotgan yigit “Özbekiston”…
Seni sevdim, samarqand!
Tongda közlarimga ortaverdim yuk,
Husnini kör, – dedim, solgim keldi dod!
Şunçalar suyuksan, şunçalar buyuk,
Baxtligim,
samoning yöqdir közlari,
Biz – işonç qalbidan tuğilgan titroq.
Öylasam, öylaring dardimdan nari,
Oğriqlarga limmo-lim,
Bölib osmonning köksi!
Qoronğuni kutmasdan,
Yiğladi öksib-öksib!