242 marta körilgan

Sirğa qildim quyoş nurin

Sitora Tojiddinova

Duo sörab
   Mehriddinga

Bobo, qarang, yigitga – bir yigit kelar,
Malaklarning dilida sir yigit kelar.
Yelkasida yetti pirlar nigohi bor,
Bobotoğday kelbatli, qur yigit kelar.

Alpomişning kamon öqi közlarida,
Qoş ostidan sor burgutday mağrur boqar.
Nafasida Termiziyning donişligi,
Tomirida Amir Temur qoni oqar.

Vatan uçun eʼtiqodi butun askar,
Kökragida daşt şamoli otday yelar.
Şirin kabi gözallarni asrasin Haq –
Sadoqatda Farhoddan zör yigit kelar.

Taqib qöying köksiga köz tumoringiz,
Oğziga bir tuflab qöying – polvon bölsin.
Inson bölsin sizday elga kamarbasta,
Yuzga kirib yurganda ham öğlon bölsin.

Bobo, qarang yigitga – bir yigit kelar…

Manzara

Bunçalar latiflik, bunça nafosat:
Toğning yuragida çopqillar jayron.
Bulbullar uyqudan köz oçganida
Jilmayib turardi daryoda osmon.

Otaxon daraning köksida yaşar
Ming yillik moziydan nişona çinor.
Vatan tuproğida gurkirab yaşnar
Bolakay çilligi – yam-yaşil nihol!

Afsona

Kaftlarimga qöndi bulut,
Köksimga boş qöydi toğlar.
Raqsga tuşar poyimda oy,
Yuzlarida kuyuk doğlar.

Yulduzlardan tumor tikdim,
Sirğa qildim quyoş nurin.
Yer aylanib osmon böldi,
Misi çiqdi osmon sirin.

Kapalakning qanotida
Şeʼrlar yozdim olov-olov.
Soqov qizning hayqiriği
Dardi dilim tirnadi-yov.

Tuman böldi quyuq-quyuq,
Öngu tuşim uyqaş bölar.
Men yölimni yöqotmadim,
Pari momom ruhi qöllar.

Gohi issiq, goho muzday,
Yillar oşdim yengil, oğir.
Qor uçquni qöndi boşga,
Yuragimning tubi oğrir.

Bobolarning ertagiday
Umrim ötdi yarmi yolğon.
Sen ham mendek yaşadingmi,
Milyon yilki, joni omon?

Dugona

            Ruşanaga

Ruşan, Ruşan, Ruşana, dugon,
Dengizközim, bormisan, örtoq?
Yuragimda boşlandi töfon,
Körgim keldi seni hoziroq.

Kelgin, yana dars tayyorlaymiz,
Köçirgani beraman, mayli.
Hulvo hidli momong tetikmi,
Tut daraxting omonmi hali?

Közlaringda bolaligimiz,
Beş olganday turibdi kulib.
Kel, dugona, bir dardlaşaylik,
Tölib ketdi yuragim, tölib!

Hayot meni bekitib qöydi,
Topib kör-çi endiyam, örtoq?
Quvlaşmaçoq öynadi taqdir,
Quvlayverib soçga tuşdi oq.

Yillar, yöllar örtada hayron,
Birimiz köz, birimiz qoşmiz.
Armonlardan söz oçmagin, yöq,
Biz haliyam ön olti yoşmiz…

* * *
V. Vohidov nomidagi xirurgiya markazi binosining töqqizinçi qavatida eng murakkab yurak jarrohliklari amalga oşiriladi.

Töqqizinçi qavat – osmon eşigi,
Töqqizinçi qavat – tuproqqa yaqin.
Töqqizinçi qavat arosatmi yo,
Insonning yuragi olayapti tin!

Odamning yuragi odam qölida,
Koptokday sapçir u – yöq himoyasi.
Yöq! Qodir Allohim özing madad ber,
Oq libos aslida hayot doyasi.

Töqqizinçi qavat – ölimdan qasos,
Töqqizinçi qavat – muallaq nafas.
Ozodlik qömsagan dilning yiğisi,
Yiğlama, Özidan özgasi abas!

Samoning qavati yettidir, ammo
Tuproqning töqqizi kökdan umidvor.
Yettinçi osmondan boqib turganim,
Xasta yuraklarga bölgin najotkor.

Yaxşilarni Özing panohingga ol!

Sitora TOJIDDINOVA

1987-yili tuğilgan. Özbekiston Milliy universiteti jurnalistika fakultetini tamomlagan. Şeʼrlari adabiy naşrlarda eʼlon qilingan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.